Hoşgeldin

Geçen hafta sonu yakın bir dostun yaşamı solumaya başlayan yeni doğmuş bebeğini görmeye gitmiştim


Benim spastik taraflarımdan biride buDoğum ziyaretindede,ölüm ziyaretinde de

rahatsız olurumAlgılarım durur,söz ve inançlarda mola verir


Ölüm ziyaretlerinde bir yere kadar normalde,yeni doğan ziyaretlerinde sersemliyor düşünceler işteYaşamı soluyan,genelde gözleri kapalı,açık olduğundada göz bebekleri tüm gözü kaplarcasına şimşek gibi bakan bu cesuryürek hep aynı şeyi hatırlatıyor;


Yol macerasının başında, insanların yaşadığı yılların sayısının gerçekten çok önemli olduğunu düşünüyor insan(söz Türker Alkan'a aittir)Ne kadar uzun yıllar var önünde diye geçer düşünceler önce


Uzun?


Kaç yıl yaşarsanız yaşayın, sonunda hiç yaşamamış gibi olduğunuzun farkına varıyorsunuz


10 yıl yaşamakla, 100 yıl yaşamak arasında bir fark olsa bile, bu farkı hissedemiyorsunuz Matematiksel olarak ifade edersek, sonsuza akıp giden zaman karşısında 10 yılla 100 yıl arasında hiçbir fark yoktur: Bir sayının sonsuza bölümü sıfırdır İster 10 olsun, ister 100 (TAlkan)


Uzun,ilk nefesle birlikte kısalmaya başlar

Ve sonsuzluk içinde sıfır kere sıfır döngüsü yelken açar


Küçük dostum ben şimdi sana Aristofanes'ten

Hayat tiyatro gibidir,en kötü insanlar,en iyi yerlerde oturur

desem ne yazar?Sen tecrübe edip öğrenene kadar "büyüklerden masallar" olmaktan öteye gidemeyecek zaten


Motley'e katılıyorum ;Taşlar değil, yapılan işler anıtları oluşturur

Sen de kendi anıt(lar)ını oluşturacaksın


Arada tırmalayacaksın,homurdanacaksın ve çekiştireceksin hayatı

Bunun nedeninin aslında hayattan olmayacak şeyler istemende olduğunu farkedeceksin sonralarıOlmayacak şeyler,oldurulamıyor ama hepimiz durmadan deniyoruz işte


Sonra belkide Bruno'nun geldiği noktaya geleceksin ve tiksineceksin gerçeğin yalanlardan sadece biri olduğunu gördüğünde


"Tanrı, iradesini hakim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır

Yer yüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hakim kılmak için Tanrı'yı kullanırlar"


Doğruyu,yanlışı konuşup duruyor büyüklerin habire

Çekiştirip duruyoruz birbirimizi,anlamaya çalışmak yerine


"Doğru nedir ?Anlatsana

Ne ile yaşar ne ile beslenir,

Gözleri var mıdır mesela;

Varsa bile seninkiler kadar güzel midir?" (FDüzağaç)


Sen boşver bizim zırvalıklarımızı

Doğrularımız,yanlışlarımız senin gözlerin kadar güzel değil

O kadar önemli de değilO güzel gözlerle bak dünyaya


Hoşgeldin,küçük dostum

Hoşgeldin