Sanki Sen De Bizimleydin

Sanki sen de bizimleydin


Mevlana hazretleri “rahime-hullahü teâlâ”, bir gün camide, hazret-i Musa ile hazret-i Hızır‘ın meşhur kıssasını anlatmaktadır

Ancak cemaatte garip bir kimse vardır ki, hem dinler, hem de;

- Sanki sen de bizimleydin, diye mırıldanır

Yanındaki adam bunu duyar;

- Sen herhalde Hızırsın, der Lütfen bana ihsan et

O kimse, gerçekten Hızırdır

- Mevlana varken benden istemen, su yanında teyemmüm almaya benzer, buyurur

Ve gözden kaybolur


LÂ İLÂHE İLLALLAH!

O devirde yine bir âlim vardır ki, hazret-i Mevlananın kıymetini bilmez

Bir gün, âlimler bir evde toplanır

Bu toplantıda bu âlim de vardır

Hazret-i Mevlana’yı kastederek;

- Bu mecliste o ne derse, ben tersini söyliyeceğim, der

Sadreddin-i Konevi hazretleri;

- Öyle yapma! der O, Allahın sevgili kuludur Sen mahcup olursun

Ancak adam inatçıdır

Bu fikrinden vazgeçmez

Derken hazret-i Mevlana teşrif eder

Herkes, meraklı gözlerle Ona döner

Öyle ya, acaba ne söyleyecek, o alim nasıl cevap verecektir?

Büyük zat, o âlime döner;

- Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resulullah! der

Ve ekler:

- Haydi, cesaretin varsa, tersini söyle!

Adam hayrette kalır

Ne diyeceğini şaşırır

Tersini söylese, küfre girecektir

Mahcup olur, utanır

İşte o zaman Hazret-i Mevlana’yı iyi tanır

Yapacağı bir tek şey vardır artık

O da onu yapar

Elini öpüp affını diler

Dahası, hizmetine girer

Onun himmetiyle tasavvuf yolunda hızla ilerler