Umutlarımın Çıkmaz Sokağı

angelesdream · 09-26-2007

UMUTLARIMIN ÇIKMAZ SOKAĞI İlk önceleri çocuktuk avutulduk avunduk

Güzeldi elma şekeri tüketip,erik çaldığımız komşunun ağacı…Biz hiç büyümeyecek gibi küçüktük

Yolda bulduğumuz 1000 lirayı(o zamanın parası,bilmeyenler için söyleyeyim o zaman bu paraya 5 ekmek olurdu

yanlış hatırlamıyorsam

) almadan devam ederdik

Çünkü düşüren tekrar dönüp arayabilir diye

Yere tükürmek ayıptı

Kavga etmek o derece dayak atsak dayak yerdik dayak yesek yine dayak yerdik

Biz öyle çocuktuk ki hata yapınca yüzümüz kırmızıya çalardı…
Şimdilerde bakıyorum da , büyüdük ,sevdik, sevildik

Bilmediğimiz bin bir türlü bilmecenin içinde savrulduk durduk

Çözemedik hayatı yada sonuçların sağlaması tutmuyordu

Ya biz bir işlemde hata yaptık yada sayılar çok karmaşıktı

Ne suçlu aradık ne suçu üstümüze aldık

Hiç unutmam ilk iş aradığım zamanları , bulduğumda yaşadıklarımı

Sonra okula devam ettim bitirdim tekrar bir okula yazıldım

Sonra tekrar işe girdim

Bu seferde vatan borcu karşıma çıktı

Okuldan dolayı borcu geciktirdik

Biz ödedikçe bir yerlerden tekrar borçlandık

Borç yiğidin kamçısıdır diye buna diyorlar heralde

Neyse lafı uzatmayalım

Planlarımız teoride hep doğru olsa da pratikten sınıfta kaldık

Yaş otuzbeş şiirini dinlerken duygulanıyorum ama yaş daha 23,düşününce beynimde bir kaos oluşuyor

Biz bünyemizin kaldıracağından fazlasını düşündük…

Benim yürüdüğüm o umutlarımın sokağının hep sonu görünüyor çıkmaz bir sokak ama yürüdükçe sona varamıyorum hep o son duvar ben yürüdükçe uzaklaşıyor aradaki mesafeyi koruyor

Sanırım ben duvarı aştığımda artık her şey bitmiş olacak…

Alıntıdır

RaHaTSiZ · 09-27-2007

~~ Değişen zamanmıydı ? / Yoksa içi boş değişkenler mi olduk ?

~~

09-26-2007	#1
angelesdream	Umutlarımın Çıkmaz Sokağı UMUTLARIMIN ÇIKMAZ SOKAĞI İlk önceleri çocuktuk avutulduk avundukGüzeldi elma şekeri tüketip,erik çaldığımız komşunun ağacı…Biz hiç büyümeyecek gibi küçüktükYolda bulduğumuz 1000 lirayı(o zamanın parası,bilmeyenler için söyleyeyim o zaman bu paraya 5 ekmek olurduyanlış hatırlamıyorsam) almadan devam ederdikÇünkü düşüren tekrar dönüp arayabilir diyeYere tükürmek ayıptıKavga etmek o derece dayak atsak dayak yerdik dayak yesek yine dayak yerdik Biz öyle çocuktuk ki hata yapınca yüzümüz kırmızıya çalardı… Şimdilerde bakıyorum da , büyüdük ,sevdik, sevildikBilmediğimiz bin bir türlü bilmecenin içinde savrulduk durdukÇözemedik hayatı yada sonuçların sağlaması tutmuyorduYa biz bir işlemde hata yaptık yada sayılar çok karmaşıktıNe suçlu aradık ne suçu üstümüze aldıkHiç unutmam ilk iş aradığım zamanları , bulduğumda yaşadıklarımıSonra okula devam ettim bitirdim tekrar bir okula yazıldımSonra tekrar işe girdimBu seferde vatan borcu karşıma çıktıOkuldan dolayı borcu geciktirdikBiz ödedikçe bir yerlerden tekrar borçlandıkBorç yiğidin kamçısıdır diye buna diyorlar heraldeNeyse lafı uzatmayalımPlanlarımız teoride hep doğru olsa da pratikten sınıfta kaldıkYaş otuzbeş şiirini dinlerken duygulanıyorum ama yaş daha 23,düşününce beynimde bir kaos oluşuyorBiz bünyemizin kaldıracağından fazlasını düşündük… Benim yürüdüğüm o umutlarımın sokağının hep sonu görünüyor çıkmaz bir sokak ama yürüdükçe sona varamıyorum hep o son duvar ben yürüdükçe uzaklaşıyor aradaki mesafeyi koruyorSanırım ben duvarı aştığımda artık her şey bitmiş olacak… Alıntıdır

09-27-2007	#2
RaHaTSiZ	~~ Değişen zamanmıydı ? / Yoksa içi boş değişkenler mi olduk ? ~~