Savrul Dostun Rüzgarında

Dostlar birbirini yıkayan iki el gibidir; arındırırlar birbirlerini, nezih kılarlar,

en temiz’in huzuruna varmazdan evvel

Dostların birbirine niyazı, onları aklandırır

Alınları ak olarak çıksınlar,

güzel’e nazar kılarken başları utançlarından eğilmesin diye

Dostlar Allah katında nazı geçen kul olmaları için niyaz ederler birbirlerine,

birbirlerini yüceltmek dilerler

Hayatlarını duâyla imar edebilmek için birbirlerinin duâcısı olurlar

Dostlar birbirlerinin irfan yoludur;

arif olma yolunda birbirlerinin adımlarına kuvvet olurlar

Namaz ve sabırla Yâr’in huzuruna vardıkları vakit huzura ersinler diye duâ ederler birbirlerine

Dostlar namazı dost bilsin diye duâ ederler birbirlerine…

Dostlar birbirinin diriliğine duâcıdır, hayatta hây kalmak adına…

Dostlar birbirinin haya/tıdır;

beyazı dostluklarının rengi bilip adımlarlar hayatı

Ve adımları kıymetli kılar yüreklerini,

adları murtaza kullar arasına yazılır levh-i mahfuz’da

alıntı