Savrul Dostun Rüzgarında
 

Dostlar birbirini yıkayan iki el gibidir; arındırırlar birbirlerini, nezih kılarlar,

en temiz’in huzuruna varmazdan evvel..

Dostların birbirine niyazı, onları aklandırır.

Alınları ak olarak çıksınlar,

güzel’e nazar kılarken başları utançlarından eğilmesin diye..

Dostlar Allah katında nazı geçen kul olmaları için niyaz ederler birbirlerine,

birbirlerini yüceltmek dilerler.

Hayatlarını duâyla imar edebilmek için birbirlerinin duâcısı olurlar.

Dostlar birbirlerinin irfan yoludur;

arif olma yolunda birbirlerinin adımlarına kuvvet olurlar.

Namaz ve sabırla Yâr’in huzuruna vardıkları vakit huzura ersinler diye duâ ederler birbirlerine.

Dostlar namazı dost bilsin diye duâ ederler birbirlerine…

Dostlar birbirinin diriliğine duâcıdır, hayatta hây kalmak adına…

Dostlar birbirinin haya/tıdır;

beyazı dostluklarının rengi bilip adımlarlar hayatı..

Ve.. adımları kıymetli kılar yüreklerini,

adları murtaza kullar arasına yazılır levh-i mahfuz’da..

alıntı