Bu Kadar İçimdesin İşte

Öyle içimdesin ki Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların
Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha
yanımdasın Yani öylesine, o kadar bensin kiAh nasıl anlatsam

Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım Ne kitaplar yazıyor, ne de
sözlüklerde karşılığı var Yalnızca hissediyor insan,yaşıyor
Kelimeler eksik, kelimeler yaralı Kelimeler cılız Taşımıyor, anlatmıyor,
tanımlamıyor bu duyguyu Ben de
Çok başka bir şey Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan?
Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken?
Gözlerine buğu,diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı
asırlarca? Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı
heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu Ne kadar yalnızsam, o kadar
seninleyim şu günlerde
Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar Kimseler
ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni En
derinlerde tuttum Bana sakladım Derine, hep daha derine Seni
yapayalnız, bir tek bana bıraktım Paylaşamadım Yanlış yaptım
Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar Kendimi oradan
oraya vurmam Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara
çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam
Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim
Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular
sızıyor
Tutunamıyorum Renklerim, gün içinde değişiyor Soluyorum, soğuyorum Güneş
ulaşmıyor içerilerime Küfleniyorum, yaşlanıyorum
Yalnızlıklar peşimde Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir
yalnızlık bulaşıyor üstüme Yapış yapış, vıcık vıcık bir yalnızlık bu
Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum Seni sakladığım yere ulaşamaz
oldum Yollar, gitgide uzadı ve karıştı

Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var
Ah onun ne olduğunu biliyorum Sonu sana geliyor her cümlenin
Her şeyin başında, içinde ve sonundasın Bu değişmiyor

Öyle içimsin ki Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün çok
mutluydum Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu
olduğumu,tek tek anlattım Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve
beklenmedik olduklarını yazdım “Yine zamansız yağmurlar” dedim, “Daha önce,
hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları” dedim, “Gerçekten buradaki
şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin? ” dedim Çok uzun
bir mektup oldu Başından sonuna kadar okudum da Neler yazmışım diye
merakımdan Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım Büyük
harflerle, yalnızca adını
Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum Mektup cebimde Cebim yüreğime
yakın Yüreğim sende Sen yüreğime yakın Öyleyse mektup sende