José Saramago Hayatı

José Saramago

Almonda Nehri'nin sağ kıyısında, yaklaşık yüz kilometre kuzey-doğusunda Lizbon Azinhaga Ribatejo eyaletinin küçük bir köyünde, topraksız köylü bir ailenin çocuğu olarak doğdu Ailem José de Sousa ve Maria da Piedade Saramago: José de Sousa benim kendi adına, kendi inititiave Kayıt köyde babamın ailesi bilindiği takma yoktu olurdu O Saramago, o zamanlar yaprakları yoksullar için besin olarak gerek servis yabani otsu bir bitki olduğunu eklemek gerekir Yedi yaşına kadar, ben ilkokulda bir kimlik belgesi sunmak zorunda kaldı zaman, benim tam adı José de Sousa Saramago olduğunu fark değildi

Ancak, bu doğumda kaderde oldu sadece kimlik sorunu değildi 16 Kasım 1922 tarihinde dünyaya gelmiş olsa da, benim resmi belgeler, 18, iki gün sonra doğdu göstermektedir Ailem yasal zamanda benim doğum kayıtlı olmaması için para cezası ödeyen kaçan bu küçük dolandırıcılık sayesinde oldu

O I Dünya Savaşı'nda, Fransa'da topçu asker olarak görev yapmıştı ve o köyün diğer çevresi bilseydim Belki, çünkü, babam çiftlik işten ayrılma ve ailesi ile birlikte hareket olarak başlayan Lizbon, 1924 yılında karar verdi polis, bu iş artık "edebi nitelikleri" (daha sonra ortak bir ifade ) okuma, yazma ve aritmetik daha istendi

Birkaç ay başkentte yerleştikten sonra iki yaş büyük ağabeyimin Francisco, öldü Taşıdıktan sonra, bizim yaşam koşulları biraz geliştirilmiş olmasına karşın, biz de kapalı olacak asla

Ben zaten bizim kendi, son taşındığında 13 veya 14 idi, ama çok küçük bir ev: o zamana kadar biz diğer ailelerin, evlerin bölgelerinde yaşamıştır Tüm bu süre zarfında ve yaşına gelene kadar ben annemin anne Jerónimo Meirinho ve Josefa caixinha köyünde dönemler, oldukça uzun ve çok sık geçirdi

Ben ilkokul ikinci sınıf iyi bir öğrenci oldu: Ben hiçbir yazım hataları ile yazılı ve üçüncü ve dördüncü sınıflarda tek bir yıl içinde yapıldı Hatta seçilmiş, mükemmel markaları, ilk yıl içinde ikinci çok iyi değil, iki yıl kaldı Sonra lise kadar taşındı, ama sınıf arkadaşları ve öğretmenleri tarafından çok seviliyor, (o zaman 12 yaşındaydı Öğrenci Birliği) sayman Bu arada ailem kaynakların yokluğu, lise beni tutarak, sonucuna varmıştır Bir teknik okula gitmek için tek alternatif oldu Ve böyle oldu: Ben beş yıl boyunca bir mekanik olmayı öğrendim Ama şaşırtıcı bir müfredat o zaman, ancak, Fransızca, edebiyat konu yanında, tabii ki teknik odaklı dahil Ben evde kitap (benim kendi kendime tarafından satın alınan kitap, ben 19 yaşındayken, bir arkadaşından ödünç para ile ancak ben sadece olurdu) "antolojik" karakteri ile Portekizce dil ders kitapları, olduğu gibi bana açıldı edebi meyvelerini kapılar: bugün bile o uzak döneminde şiir öğrendim ezberden yapabilirsiniz Kurs bittikten sonra ben bir araba tamircisi bir mekanik olarak iki yıl boyunca çalıştı O zamana kadar zaten Lizbon'da bir halk kütüphanesi, akşam açılış saat içinde, sık sık başlamıştı Ve okumak için geliştirilen ve benim zevkime rafine olduğunu, merak ve öğrenme isteği dışında herhangi bir yardım veya rehberlik ile oradaydı

Ben 1944 yılında evlendim, zaten işler değişmişti Ben şimdi bir idari memur olarak çalışan Sosyal Refah Hizmetleri Eşim, sonra Ilda Reis, Demiryolu Şirketi ile bir daktilo, olmak, yıllar sonra, en önemli Portekizce oyma biri 1998 yılında öldü 1947 yılında, tek çocuk, Violante doğum yılı, ben benim ilk kitabı, kendimi Dul başlıklı bir roman yayınladı, ancak editoryal nedenlerden dolayı Sin Ülkesi olarak ortaya çıktı Ben hala yayınlanmamış başka bir roman, Skylight, yazdı, ve başka bir başladı, ama ilk birkaç sayfalarında geçmiş alamadım: başlığı belki Tadeus oğlu Louis, Bal ve safra, ya da Mesele proje terk yerleşmiş oldu: değerli bir şey söylemek benim için oldukça açık olduğunu haline geldi 19 yıl boyunca, 1966 yılına kadar, ben Olası Şiirler yayınlamak için zaman var, ben, kaç kişi, benim yokluğumu fark olabilir Portekizce edebi sahne, yok oldu

Siyasi nedenlerden dolayı 1949 yılında işsiz oldu, ama eski bir teknik okulda öğretmen iyi niyet sayesinde, ben onun bir yönetici olduğunu metal firmasında iş bulmayı başardı

1950'lerin sonunda bu yüzden dönen, üretim müdürü olarak, Estudios Kor bir yayınevinde çalışmaya başladı, ama bir yazar olarak değil, harflerin dünyaya Ben birkaç yıl önce terk etmiş Bu yeni bir etkinlik beni tanıdığı ve dostluk, zamanın en önemli Portekizce yazarlarından bazıları ile izin verdi 1955 yılında, aile bütçesini artırmak için değil, aynı zamanda ben çok zevk aldım, çünkü ben çeviri benim serbest zaman bir parçası olarak, 1981 yılına kadar devam edeceğini bir etkinlik geçirmek başlatan: Colette, Pär Lagerkvist Jean Cassou, Maupassant, André Bonnard, Tolstoi Etienne Balibar, Nikos Poulantzas, Henri Focillon Jacques Roumain, Hegel, Baudelaire, Raymond Bayer ben tercüme bazı yazarlar Mayıs 1967 ve Kasım 1968 tarihleri ​​arasında, ben bir edebiyat eleştirmeni olarak başka bir paralel işgali vardı Bu arada, 1966 yılında, Olası Şiirler edebiyata damgasını vuran bir şiir kitabı yayınlamıştı Bundan sonra, 1970 yılında, başka bir kitap, şiir Muhtemelen Sevinç ve kısa bir süre sonra, sırasıyla 1971 ve 1973 yılında, bu Dünya itibaren başlıkları ve diğer ve Seyahat Bagaj, eleştirmenler düşünün gazete makaleleri iki koleksiyon, tam gerekli altında benim daha sonra çalışma anlayışı 1970 yılında benim boşanma sonra, Portekizli yazar Isabel da Nóbrega, 1986 yılına kadar sürecek bir ilişki başlattı

1971 sonunda yayıncı ayrıldıktan sonra, ben akşam gazetesi Diario de Lisboa takip eden iki yıl boyunca, kültürel bir ek yöneticisi ve editör olarak çalıştı