Kongo Halk Cumhûriyeti

Kongo Halk Cumhûriyeti

DEVLETİN ADI: Kongo Halk Cumhûriyeti

BAŞŞEHRİ: Brazzaville

NÜFUSU: 2692000

YÜZÖLÇÜMÜ: 342000 km2

RESMİ DİLİ: Fransızca ve Yerli Diller

DİNİ: Hıristiyanlık, Müslümanlık, Yerli Dinler

PARA BİRİMİ: Afrika Doları

Afrika'nın batısında yer alan bir ülke Kuzeyinde Kamerun ve Orta Afrika Cumhûriyeti, doğusunda Zaire, batısında Gabon, güney batısında Atlas Okyanusu yer alır



Târihi

Bugünkü Kongo'nun bulunduğu yerde eskiden, güçlü bir Kongo Krallığı vardı On altıncı yüzyılda bu krallık en parlak dönemine ulaşmıştı Fakat bu asırdan sonra iç kargaşalıklar yüzünden çökmeye başladı



Avrupalıların gelişi, bu krallığın yıkılmasına sebep oldu Bölgeye ilk defâ on beşinci yüzyılda Portekizliler geldi On yedinci ve on sekizinci yüzyılda Fransızlar da gelerek buralarda esir ticâreti yapmaya başladılar Esir ticâreti ve kölelik yasaklandıktan sonra, Fransızlar bölgeyi sömürge hâline getirdiler ve Brazzaville'de bir üs kurdular Yerlilerle anlaşarak bütün bölgeyi Fransız hâkimiyetine soktular Kongo 1903'te, Fransız Ekvator Afrikası Federasyonunun bir üyesiydi 1958'de bu federasyonun dağılmasıyla Kongo, Fransız Milletler topluluğunun içinde hür bir yapıya sâhip oldu 1960 yılında tam bağımsız bir ülke oldu 1970'den sonra yapılan idâre değişikliğiyle Marksist bir rejime geçti ve devletin adı Kongo Halk Cumhûriyeti olarak değiştirildi Komünist idâre siyâsî istikrarsızlığın üstesinden gelemedi,

Çeşitli darbelerden sonra başa geçen Albay Denis 1979'da kabûl edilen anayasa ile tek parti yönetimini sürdürdü 1991'de devlet başkanı Denis partisinden ve Katolik kilisesinden gelen baskılar üzerine bir ulusal konferansın toplanmasını kabul etti Konferansta anayasa yeniden hazırlandı ve Geçici Ulusal Birlik Hükûmeti kuruldu Başbakanlığa André Milango getirildi 1992'de yapılan halk oylaması ile yeni anayasa kabul edildi Temmuz ayında yapılan iki kademeli seçimler neticesinde Sosyal Demokrasi İçin Afrika Birliği mecliste en çok sandalyeye sâhib oldu Ağustos ayında yapılan ve iki kademeli devlet başkanlığı seçimini ise Pascal Lissouba kazandı Kurulan koalisyon hükûmeti güven oyu alamayınca, Devlet Başkanı Lissouba, meclisi fes ederek, yeni erken seçimlere gidileceğini açıkladı Claude Antoine Dacosta 6 Aralalıkta genel seçimleri hazırlamak üzere Ulusal Birlik Hükûmetini kurmakla görevlendirildi



Fizikî Yapı

Kongo'nun kuzey bölümünden ekvator çizgisi geçer Ülkenin doğusunu Kongo ve Ubangi ırmakları meydana getirir Batıda Atlas Okyanusu kıyısında dar bir toprak şeridi vardır Zaire Irmağı ülkenin doğusunda sınır meydana getirir

Ülke, yüksekliği 500 ile 1000 metre arasında değişen bir yayla görünümündedir

Kıyı bölgesi, oldukça engebesizdir Kuzeyde, kıyıyı kumullar örter Kouliou Irmağının ağzı bataklıklarla örtülüdür Dar bir şerit meydana getiren kıyı ovasından sonra Mayoumbe Dağları başlar Doğuya gidildikçe, verimli bir vâdi olan Niari Vâdisinin kuzeyinde bâzı akarsuların kaynaklandığı bir yayla vardır Kuzeydeki Sangha bölgesi yoğun ekvator ormanlarıyla kaplıdır



İklim



Kongo'da ekvator çizgisinin üzerinde olmasından dolayı ekvator iklimi hüküm sürer Sıcaklık yüksek, yağış fazladır Yılın her mevsimi yağışlı geçer Yıllık yağış ortalaması, 2000-2500 mm arasında değişir Yıllık sıcaklık ortalaması ise 21 ile 27°C arasındadır



Tabiî Kaynakları



Ülkenin bitki örtüsü, ekvatoral bölge bitkilerinden meydana gelir ve büyük bir bölümünde balta girmemiş ormanlar bulunur Ormanların yarısına yakın kısmı Mayoumbe ve Chaike bölgesinde diğer kısmı ise güneyde yer alır Doğu kısmında ise yer yer ağaçlık ve savanlarla kaplı arâzi bulunur

Ülkede en çok potasyum rezervleri bulunur ve dünyada en çok potasyum çıkaran ülkelerin arasındadır Bunun yanında petrol, çinko, kalay, kurşun, bakır ve altın yatakları varsa da bunlar çok azdır



Nüfus ve Sosyal Hayat

2692000 olan ülke nüfûsu Buteke, Bakonga, M'Bachive ve Sangha olmak üzere dört etnik gruptan meydana gelmiştir Bunun yanında çoğunluğunu Fransız asıllı Avrupalıların meydana getirdiği beyazlar vardır Halkın % 40'ı şehirlerde yaşar Ülkenin en büyük şehirleri başşehir Brazzaville ile Pointe Noive'dir

Ülkede kullanılan ve resmen kabûl edilen, Fransızca ile Lingala dili ve Kikongo dili konuşulur Halkın % 48'i Hıristiyan, % 4'ü Müslüman, geri kalan kısmı ise yerel inançlara bağlıdır

Yeteri kadar okul olmamasına rağmen 6 ilâ 16 yaş arasında eğitim mecburiyeti vardır Buna rağmen halkın ancak % 22'si okuma yazma bilmektedir Ülkede 1971 yılında öğretime açılmış bir üniversite vardır

Siyâsî Hayat

Kongo, komünist rejimle yönetilen bir ülkedir Sadece tek bir siyâsî parti vardır 1973 Haziran ayında referanduma sunulan anayasa ile 115 üyeli Ulusal Halk Meclisi kurulmuştur



Ekonomi



Tarım: Kongo'nun ekonomisi tarıma dayanır Köylüler, ekime elverişli toprakları, en ilkel metodlarla işler Geleneksel tarım ürünlerinin yanısıra yağ palmiyesi, manyok, yer fıstığı, şekerkamışı, kauçuk, tatlı patates, muz, kakao ve tütün başlıca ürünlerdendir Niari Vâdisi tarıma en uygun bir vâdidir



Ormancılık: Ekvatoral iklime sâhip olması, ülkede büyük tropikal ormanların meydana gelmesine sebep olmuştur Yıllık kereste üretimi 1000000 ton civârındadır Ormanlar ülkenin başlıca gelir kaynağı olup, ihrâcatın yarısını orman ürünlerinden sağlar

Sanâyi: Ülkede, sanâyi yeni yeni gelişmeye başlamıştır Sanâyi olarak sâdece tekstil, sabun, hurma yağı, sigara, cam, lastik, çimento ve kontraplâk fabrikaları vardır Ağır sanâyi hemen hemen hiç gelişmemiştir Kouilou Irmağı üzerinde kurulması plânlanan bir hidroelektrik santralı ile sanayinin büyük gelişmeler göstereceği tahmin edilmektedir

Ticâret: Kongo'nun ihraç ettikleri arasında şeker, kahve, kakao, tütün ve orman ürünleri gelir İthâlâtta ise ağır sanâyi ürünleri, makinalar, ulaşım araçları, et başlıcalarını meydana getirir İhrâcatının % 14'ü, ithâlâtının % 57'si Fransa ile olmaktadır Diğer gelir kaynaklarından birisi olan elmas, ihraç edilerek ekonomide önemli yer tutar Elmas, Kongo'da çıkarılmayıp, Zaire'den kaçırılmaktadır

Ulaşım: Kongo'da, karayolu ulaşımı ülkenin ihtiyâcına yetmemektedir 11000 km olan kara yollarının ancak % 5'i asfaltla kaplıdır Ülkede ancak 800 km uzunluğunda bir demiryolu vardır Nehirlerden Kongo ve Ubangi nehirleri ulaşıma elverişlidir Ticâretinin büyük kısmını nehir ulaşımı sağlar Pointe-Noire ve Brazzaville limanları oldukça işlektir Brazzaville'de milletlerarası bir hava limanı vardır

Belçika Kongosu



Belçika Kongosu günümüzün Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin 15 Kasım 1908 ile 30 Haziran 1960 tarihleri arasında taşıdığı resmî isimdir Afrika kıtasında Belçika Kralı II Léopold tarafından sömürgeleştirilen bu ülkenin kontrolu 15 Kasım 1908 tarihinde Belçika hükümetine devredilmiştir Belçika tarafından idare edilen sömürgenin bağımsızlığı 30 Haziran 1960 tarihinde Kongo Cumhuriyeti olarak ilan edilmiş ve Joseph Kasa-Vubu başkan seçilmiş, Patrice Lumumba başbakanlığa getirilmiştir
Joseph Kabila

Joseph Kabila Kabange (d 4 Haziran 1971), daha çok Joseph Kabila olarak bilinir, babası Laurent-Désiré Kabila'nın 2001 yılının ocak ayında suikast sonucu ölmesinden sonra Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin cumhurbaşkanı olmuştur 27 Kasım 2006'da doğrudan seçim yoluyla göreve gelen ilk Kongolu cumhurbaşkanı olmayı başarmıştır


Laurent-Désiré Kabila

Laurent-Désiré Kabila (d 27 Kasım 1939 ö 16 Ocak 2001) Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin başkanlığını yapmıştır 1997 Mayısında Mobutu Sese Seko'yu devirerek başa geçen Kabila, 16 Ocak 2001 tarihinde bir suikast sonucu öldürülmüştür Yerine oğlu Joseph Kabila geçmiştir
Mobutu Sese Seko



Mobutu Sese Seko Nkuku Ngbendu wa za Banga (d 14 Ekim 1930 ö 7 Eylül 1997), daha çok Mobutu ya da Joseph Mobutu-Sese Seko olarak tanınır Doğduğunda adı Joseph-Désiré Mobutu idi 32 yıl boyunca (19651997) o zamanki adıyla Zaire günümüzdeki adıyla Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nin devlet başkanlığını yapmıştır Bu göreve önceki devlet başkanı Joseph Kasavubu'yu devirdiği darbeden sonra gelmiştirToplam 32 yıl demir yumrukla ülkeyi yönetmiştir Çok değerli yeraltı ve yer üstü kaynaklara sahip olan Kongo (eski adıyla Zaire ) yönetim zaafiyetleri ve zimmet suçlamalrıyla dünyanın en fakir ülkelerinden biri haline gelmiştir Başlangıçta zengin batılı devletlerce iktidarı desteklenen ve hatta darbesi Amerikan destekli olan Mobutu son zamanlarında bu desteği kaybetmiş ve bundan kısa bir süre sonra iktidardan düşmüştür

1949'da Belçika Kongosu ordusunun maliye dairesinde memur olarak çalışmaya başladıOrdudayken Leopoldville'de (Kinşasa)yayımlanan çeşitli gazetelerde makaleler yazdı1956'da ordudan ayrıldıktan sonra L'Avenir adlı günlük gazetede muhabir olarak çalıştıDaha sonra haftalık Actualites Africaines dergisinin yayın yönetmeni oldu

Gazetecelik yaptığı yıllarda Kongo'nun milliyetçi önderi Patrice Lumumba ile tanıştı1958'de Lumumba'nın kurduğu Kongo Ulusal Hareketi (MNC) adlı siyasi partiye katıldı1959'da Belçika'nın Kongo Haberalma Teşkilatı'nda (Inforcongo) çalışmak üzere gittiği Brüksel'de MNC'nin bürosunu açtıErtesi yıl, Kongo'nun bağımsızlığı konusunda taoplanan Brüksel Yuvarlak Masa Konferansı'na katıldıKonferansta hapiste bulunan Lumumba'yı temsil etti ve Lumumba'nın güçlü bir merkezi yönetime sahip bağımsız bir Kongo devleti oluşturulması yolundaki görüşlerini savundu

Kongo'nun 30 Haziran 1960'ta bağımsızlığını kazanmasından sonra Devlet Başkanı Joseph Kasavubu ile Başbakan Lumuba'nın koalisyon hükümeti tarafından genelkurmay başkanlığına getirildiSekiz gün sonra ordu içinde çıkan ayaklanmayı askerlere rütbe ve para dağıtarak denetimi altına almayı başarması konumunu daha da güçlendirdi

Kasavubu ile Lumumba arasındaki iktidar mücadelesi sırasında, Lumumba'nın SSCB'den yardım aldığını öne süren Kasavubu'nun yanında yer aldı ve onun Lumumba'yı görevden almasına el altından yardımcı olduLumumba Eylül 1960'ta Kasavubu'yu devirmek için kuvvet toplamaya başlayınca bir darbe düzenleyerek iktidarı ele geçirdiAma iki ay sonra yönetimi Kasavubu'ya devrettiMobutu'nun Lumuba'nın öldürülmesinden de sorumlu olduğuna inanılır

1961'de silahlı kuvvetler başkomutanı olan Mobutu dört yıl sonra Kasavubu'yu bir darbeyle devirerek devlet başkanlığı görevini üstlendi1967'de Kongo ordusuna bağlı paralı askerlerin başlattığı ayaklanamyı bastırdıKatanga bakır madenlerini devletleştirerek ve yabancı sermayeyi teşvik ederek ekonomiyi canlandırmaya çalıştı

Öte yandan, yönetimine sivil bir görünüm kazandırmak amacıyla önemli devlet görevlerine asker kökenli olmayan kişileri getirdiÜlkenin tek yasal partisi olan Devrimci Halk Hareketi - Mouvement Populaire de la Revolution(MRP) aracılığıyla halkın desteğini kazanmaya çalıştı Bununla birlikte, daha önceki hükümetlerde önemli roller üstlenen kabilelerin, ekonomik canlanmadan paylarını alamayan küçük çiftçilerin ve üniversite öğrencilerinin muhalefetiyle karşı karşıya kaldıKarşılaştığı bir başka sorun da Angola'da üslenerek Shaba bölgesini sürekli olarak tehdit eden Katangalı ayaklanmacılar oldu

Devlet başkanlığı sırasında ülkedeki adları, Afrika dilindeki adlarla değiştirme kampanyası başlattıEkim 1971'de ülkenin adını Zaire olarak değiştirdiKendisi de Ocak 1972'de Sese Seko adını aldı

1977'de Angola'nın desteklediği Katangalıların Zaire'yi işgal girişimini önlemek için Fransa'dan askeri müdahale talebinde bulunduBaşka adayın katılmadığı 1970, 1977 ve 1984 seçimlerinde devlet başkanlığı süresi uzatıldıMobutu iç ayaklanmalar ve darbe girişimleri karşısında yönetimini sürdürmeyi başardıysa da, ekonomik büyüme ve kalkınma için gerekli koşulları oluşturmakta pek başarılı olamadıYolsuzluklar, kötü yönetim ve ihmalcilik, ülkedeki ulaşım ağının, tarımın ve temel sanayi kesimlerinin durumunun kötüleşmesine yol açtıBuna karşılık Mobutu'nun dünyanın en zengin kişileri arasında sayılacak kadar büyük bir servet edindiği söyleniyordu

1990'da Soğuk Savaş'ın sona ermesi ve değişen şartlar nedeniyle yasaklanmış diğer siyasi partilere izin vererek içinde muhalif unsurlarında bulunduğu bir geçiş hükümeti atadı, ama kolluk kuvvetleriyle önemli bakanlıkları elinde tutmayı sürdürdü1992'ye gelindiğinde Mobutu, ülke içinde gitgide güçlenen bir muhalefet karşısında artık Batılı ülkelerin de desteğini yitirmiş bulunuyorduBu arada sağlığı giderek bozulan Mobutu da tedavi için sık sık Avrupa'ya gittiğinden, giderek ülke yönetimindeki gücünü kaybetmeye başladıAynı dönemde Tutsiler Zaire'nin doğusunu ele geçirmeye başladılar

1994'ta yaşanan Ruanda soykırımı sırasında Hutuları desteklediği için Tutsilerin tepkisini çeken Mobutu, Kasım 1996'da ülkenin doğusundaki Tutsileri sınır dışı etmeye çalışması üzerine Uganda ve Ruanda hükümetlerinin desteğini alan Laurent-Désiré Kabila liderliğindeki Tutsiler ve diğer Mobutu muhalifi gruplar başkent Kinşasa'ya yürüyüşe geçtiNe kanser hastası olan Mobutu ne de emrindeki silahlı kuvvetler direnecek durumda olmadığından Mobutu'nın isteği üzerine başlayan barış görüşmeleri başarısızlıkla sonuçlandı16 Mayıs 1997'de Kinşasa'yı ele geçiren muhalif gruplar 32 yıllık Mobutu iktidarını devirdilerDevrilen Mobutu sürgün olarak önce geçici olarak Togo'ya ardından Fas'a gitti7 Eylül 1997'de prostat kanseri'nden yaşamını yitirdi ve Fas'ta defnedildi

Patrice Lumumba



Lumumba, Patrice (d 2 Temmuz 1925 - 17 Ocak 1961), Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin ilk başbakanıydı

Belçika Kongosu'nun Kasavi bölgesinde doğdu Bir misyoner okulunda eğitim gördü ve Leopoldville (Kinşasa) ve Stanleyville'de (Kisangani) rahip ve gazeteci olarak çalıştı 1955'de Lumumba bir sendikanın başkanı seçildi ve Belçika Liberal Partisi'ne katıldı 1957 yılında zimmete para geçirme iddiasıyla tutuklandı ve bir yıl hapis yattı Tahliye olduktan sonra 1958'de Kongo Ulusal Hareketi'ni kurdu

1959'da Belçika, Kongo'ya beş yıl içinde bağımsızlığının verilmesini içeren bir planı açıkladı ve Aralık ayında yapılan yerel seçimlerde Kongo Ulusal Hareketi Lumumba'nın tutuklu olmasına rağmen büyük bir çoğunluk kazandı Belçika'da 1960 yılında toplanan bir konferans Kongo'ya bağımsızlığın planlandan önce, Mayıs'ta yapılacak seçimleri takiben Haziran 1960'da verilmesini kararlaştırdı Lumumba ve Kongo Ulusal Hareketi 23 Haziran 1960'da ilk hükümeti kurdu Lumumba başbakan ve Joseph Kasavubu Devlet Başkanı oldu

Lumumba'nın hükümet dönemi, Katanga bölgesinin Belçika'nın desteğini alan Moise Tshombe'nin önderliğinde Haziran 1960'da bağımsızlığını ilan etmesinden kaynaklanan siyasal çatışmalarla belirlendi Birleşmiş Milletler birliklerin gelmesine rağmen karışıklıklar sürdü ve Lumumba Sovyetler birliğinden destek istedi Eylül'de Lumumba Devlet Başkanı Kasavubu tarafından yasallığı şüpheli şekilde görevinden el çektirildi 14 Eylül'de Albay Joseph Mobutu (daha sonra Mobutu Sese Seko adını aldı) önderliğindeki ve Kasavubu tarafından desteklenen bir askeri cunta yönetimi ele geçirdi Lumumba 1 Aralık 1960'da Mobutu'ya bağlı birlikler tarafından tutuklandı Yakalandığı Port Francqui'den Leopoldville'e kadar elleri kelepçeli olarak getirildi Birleşmiş Milletler genel sekreteri General Dag Hammarskjold Kasavubu'yu, Lumumba'ya hukuk çerçevesinde muamele etmeye davet eden bir çağrı yayınladı SSCB Hammarskjold'u ve Batılı hükümetleri Lumumba'nın tutuklanmasının sorumluları olarak kınadı ve derhal serbest bırakılması çağrısında bulundu

BM Güvenlik Konseyi, BM'i, Lumumba'nın derhal serbest bırakılmasını ve Kongo hükümetinin başı olarak görevinin derhal iade edilmesini, Mobutu'ya bağlı güçlerin silahsızlandırılmasını ve Belçika'lıların zaman kaybetmeden Kongo'yu terketmesini sağlamaya çağıran SSCB'nin taleplerini değerlendirmek üzere 7 Aralık'ta bir toplantı yapmaya çağırdı Sovyet Delegesi Valerian Zorin ABD'nin taleplerini reddeti ve Güvenlik Konseyi Başkanlığı'ndan istifa ederek görüşmeleri terketti Kongo'daki operasyonlarıyla ilgili Sovyet suçlamalarına yanıt veren General Dag Hammarskjöld, BM güçleri çekilseydi "her şeyin harap olacağından korktuğunu" söyledi

Lumumba'nın kendisini yakalayanlar tarafından işkenceye uğradığını bildiren bir BM raporunun ortaya çıkmasından (9 Aralık) sonra taraftarlarından bazıları Lumumba 48 saat içinde serbest bırakılmazsa ülkedeki tüm Belçikalıları tutuklayacakları ve "bazılarının başını kesmeye başlaycakları" tehdidinde bulundular

BM karşıtı sesler Yugoslavya, Birleşik Arap Emirlikleri, Seylan, Endonezya, Fas ve Gine'nin Kongo BM misyonunda bulunan askerlerini çekeceklerini duyurmasıyla daha da güçlendi Yine de Sovyetler'in Lumumba yanlısı 14 Aralık tarihli karar tasarısı 8'e karşı 2 oyla reddedildi Aynı gün General Hammarskjold'un emrine Kongo meselesinin üstesinden gelmesi için daha çok askeri güç veren karar tasarısı Sovyetler Birliği tarafından veto edildi

Lumumba 17 Ocak 1961'de Leopoldville yakınındaki Thysville'deki askeri hapishaneden Katanga bölgesindeki Jatodville'deki "daha güvenli" bir hapishaneye sevkedildi Lumumba ve onunla birlikte hapsedilmiş olan arkadaşları Maurice Mpolo ve Joseph Okito'nun ayrılıkçı Katanga bölgesindeki hapishaneye aktarıldıklarından beri bölgesel polis tarafından feci şekilde işkenceye uğradığı bildiriliyordu

İki ay sonra, Lumumba iki arkadaşıyla birlikte infaz edildi (Belçika tarafından hazırlanan rapora göre infazlar muhtemelen 17 Ocak 1961 saat 9:40'la 9:43 arasında gerçekleşti)

Şubat 2002'de Belçika hükümeti "Lumumba'nın öldürülmesine giden olaylarda inkar edilemez bir sorumluluk payına sahip olduğunu" kabul eden bir açıklama yayımladı

Temmuz 2002'de ABD hükümeti CIA'in, Lumumba karşıtlarına para ve politik destek yardımında bulunarak ve Mobutu'ya silah ve askeri eğitim sağlayarak Lumumba'nın öldürülmesinde rol oynadığını ortaya çıkaran belgeleri açıkladı

Kongo,Orta Afrika'da ekvatorun iki yanında da toprakları olan bir cumhuriyettir Başkenti Brazzaville'dir Güney ve doğu sınırını Kongo (Zaire) ve Ubangi ırmakları çizer

KONGO'YA İLİŞKİN BİLGİLER

RESMİ ADI: Kongo Halk Cumhuriyeti

YÖNETİM BİÇİMİ: Çok partili, iki meclisli cumhuriyet

YÜZÖLÇÜMÜ: 342000 km2

NÜFUS (1992): 2692000

BAŞKENT: Brazzaville

BAŞLICA KENTLER VE NÜFUSLARI (1992): Brazzaville
(937579), PointeNoire (576206), Loubomo
(83605), Nkayi (42465)

DOĞAL YAPI: Bu Orta Afrika ülkesinin büyük bir bölümünü tropikal yağmur ormanları kaplar Kongo ve Ubangi ırmakları en uzun ırmaklardır Ülkenin Atlas Okyanusu'nda küçük bir kıyısı vardır

BAŞLICA ÜRÜNLER: Petrol, orman ürünleri, manyok, şekerkamışı, muz

EĞİTİM: 616 yaşları arasında zorunlu ve parasızdır

Bu ırmaklar aynı zamanda yolcu ve yük taşımacılığında yararlanılan başlıca suyoUarıdır Atlas Okyanusu'nda kısa bir kıyı şeridi vardır Kongo Irmağı'nın karşı kıyısında toprakları çok daha geniş olan Zaire yer alır Kongo, kuzeyde Orta Afrika Cumhuriyeti, kuzeybatıda Kamerun ve batıda Gabon ile çevrilidir Ülkenin büyük bölümü, daha çok ırmak kıyılarında yoğunlaşan gür tropik yağmur ormanlarıyla kaplıdır

Yoğun yağmurların yağdığı sıcak ve nemli, tropik bir iklimi vardır Alçak bölgelerde yağmur ormanlarıyla iç içe geçmiş bataklıklarda mangrov ormanları görülür Ormanlarda maymun, şempanze ve goriller, açık alanlarda antilop ve çıtalar, daha yükseklerde ise zürafalar ve gergedanlar yaşar Toplam nüfusun yarısından çoğunu kabile toplulukları oluşturur Ormanlarda Pigme kabileleri yaşar Çoğu Fransız olan Avrupalılar büyük kentlerde oturur Afrikalılar genellikle Bantu dillerini konuşur Kongo'nun resmi dili Fransızca ve halkın büyük bölümü Hıristiyan'dır

Halkın üçte biri tarımla uğraşır ama ekilebilir topraklan oldukça az olan Kongo, besin gereksiniminin önemli bölümünü dışandan satın alır Ürünleri arasında yağ palmiyesi, yerfıstığı, şekerkamışı, kahve, kakao, tütün, manyok ile bir çeşit maun ağacından elde edilen kereste sayılabilir Sığır, keçi, koyun ve domuz beslenir Madencilik önemlidir ve petrol, doğal gaz, daha az miktarlarda olmak üzere kurşun, çinko, kalay ve bakır gibi maden ürünleri dış ticaretinin üçte ikisini karşılar Atlas Okyanusu kıyısı açıklannda petrol bulunmuştur





Sanayisi büyük kentlerin çevresinde toplanmıştır Tarım ve orman ürünlerinin işlenmesinin yanı sıra çimento, metal eşya, tütün ve dokuma sanayileri vardır 1875'te Orta Afrika'da keşif gezilerine başlayan Fransız kâşif Pierre Savorgnan de Brazza 188083 arasında Stanley Gölü'nün kıyısında bugünkü başkent Brazzaville'i kurdu Bölgedeki keşiflerini sürdüren Brazza, 1891'de bugünkü Gabon topraklarını da kapsayan Fransız Kongosu sömürgesinin oluşturulmasında önemli bir rol oynadı



Kongo 1960'ta bağımsızlığını kazanıncaya kadar bir Fransız sömürgesi olarak kaldı 1970'te devlet başkanı Marien Ngouabi'nin yönetiminde sol eğilimli Kongo Halk Cumhuriyeti kuruldu 1977'de Ngouabi'nin öldürülmesinden sonra yönetim askeri hükümetin eline geçti En önemli limanı, 585812 (1984) kişilik nüfusuyla ülkenin en büyük kenti olan Brazzaville'e demiryoluyla bağlı olan PointeNoire'dır

Son yıllar Kongo için çok partili demokrasiye ve piyasa ekonomisine yönelme dönemi oldu Temmuz 1990'da iktidardaki Kongo İşçi Partisi (Kİ) tek parti sistemine son verilmesini kararlaştırdı Ülke içinden ve dışından gelen reform istekleri karşısında, Başkan Deniş SassouNguesso da değişikliğin zorunlu olduğunu kabul etmek zorunda kaldı Bir yandan bir grup önde gelen siyasetçi ve gazeteci darbe planlamakla suçlanarak tutuklanırken, ağustosta bütün siyasal tutuklular için af çıkarıldı

Aralıkta yapılan KİP kongresi Marksizmi reddetti ve sosyal demokratik bir platform benimsedi
Kendi partisinden ve Katolik Kilisesi'nden kaynaklanan büyük baskılar ve siyasal çalkantılar karşısında, Başkan SassouNguesso bir ulusal konferans toplanmasına razı oldu ŞubatHaziran 1991 arasında toplanan konferans anayasayı yeniden kaleme aldı Geçici ulusal birlik hükümetinin başına Andre Milongo'yu getirdi SassouNguesso başkanlık konumunu koruduysa da yetkileri büyük ölçüde kısıtlandı Başkanlık ve parlamento için çok partili seçimlerin 1992'de yapılması kararlaştırıldı Ülkenin demokrasiye ve pazar ekonomisine yönelmesi üzerine 14 yıldır Kongo'da bulunan Küba askerleri ülkelerine geri döndü

Kongo'daki demokratik dönüşüm 1992'de büyük ölçüde tamamlandı Milango başkanlığındaki sivil hükümet ocak ayı içindeki darbe girişimlerini başarıyla atlattı Marttaki halk oylamasında yeni anayasa kabul edildi Birkaç kez ertelenen yasama meclisi seçimleri temmuz ayında yapıldı Seçimleri Pascal Lissouba önderliğindeki Afrika Sosyal Demokrasi Birliği kazandı Ağustosta yapılan başkanlık seçimlerinde ise Lissouba bu göreve seçildi