İnsan Zayıf Yaratıldı&Quot; Bu Ayeti Nasıl Anlamalıyız ?

İnsan zayıf yaratıldı" Bu ayeti nasıl anlamalıyız ?
Hakkında İnsan zayıf yaratıldı" Bu ayeti nasıl anlamalıyız ?




İnsan zayıf yaratıldı" buyurulmaktadır Bu ayeti nasıl anlamalıyız ?

Nisa Sûresi, 28 ayette; "İnsan zayıf yaratıldı" buyurulmaktadır Bu ayeti nasıl anlamalıyız ?

İnsan, zaafları olan bir varlıktır Kur’an, şu ayetiyle bu gerçeği bildirir: “İnsan zayıf yaratıldı” (Nisa Sûresi, 28) Bu zayıflık, daha dünyaya gelir gelmez kendini göstermeye başlar Diğer canlıların yavruları kısa zamanda hayata uyum sağlayıp, kendi başlarına hayatlarını devam ettirebilecek seviyeye ulaşırlar İnsan yavrusu ise, bir-iki yılda ancak ayağa kalkar 15-20 yılda ancak bir kısım fayda ve zararları öğrenir Ömrü boyunca da, hayat kanunlarını öğrenmeye muhtaçtır

Ayrıca, insan çok hassas bir canlıdır Ne fazla sıcağa gelebilir, ne fazla soğuğa Ne açlığa dayanabilir, ne susuzluğa Bir mikrop onu yere serer Bir kuyruklu yıldız onu ürkütür Geçmişi düşünür, üzülür Geleceği düşünür, endişe eder Emelleri ebede uzanır

Bir de,” beşeri zaaflarımız” vardır Bu zaaflar, birtakım huy ve karakterlerimizdir Bunlardan bir kısmını şu şekilde ele alabiliriz:

1 Nisyan (Unutkanlık)

İnsan, nisyana müpteladır Her insanın hayatında pek çok nisyan örnekleri vardır İlk insan Hz Adem de aynı nisyanı yaşamıştır Ayet bunu şöyle anlatır: “Doğrusu daha önce Adem’den ahid almıştık da, unuttu” (Taha Sûresi, 115)

Hz Adem’e, yasak ağaca yaklaşmaması emredilmiştir Şeytanın vesvesesiyle yaklaşır ve o ağaçtan yer Bunun sonucunda dünyaya gönderilir (Bakara Sûresi, 35-37)

Hz Adem’in tabiatı aynen Ademoğullarında da vardır Nisyanın en kötüsü, insanın kendini unutması, ne için yaratıldığını aklına getirmemesidir Buna, gaflet denir Cenab-ı Hak, bazı musibetlerle insanı gaflet uykusundan uyandırır Onu, yaratılış gayesine yöneltir Fakat pek çok insan yine unutur Kur’an, bu hali şöyle bildirir:

“İnsana zarar dokunduğunda gerek yatarken, gerek otururken, gerek ayakta iken bize dua eder durur Fakat ondan zararı giderdiğimizde, daha önce o zarar için bize dua etmemiş gibi, geçer gider”

(Yunus Sûresi, 12)