Çanakkale Savaşından Bi Hikaye (Eğer Baban Gelirse Annem Seni Hep Bekledi De)

"EĞER BABAN GELİRSE ANNEM SENİ HEP BEKLEDİ DE"

?Balıkesir'de Ali Suriri İlkokulu karşısındaki boşlukta

Eski ayakkabı tamircisi Kır pala bıyıklı bir ihtiyar Cevdet dede vardı

Bir akşam üstü, yanı başında sohbet ederken Konu Çanakkale'ye geldi

Ağlamaya başladı ve devam etti "Rahmetli babam Hafız Ali Çanakkale'de kaldığında

Anamın karnında yedi aylıkmışım Onu hiç tanımadım Bir fotoğrafı bile yoktu

O günler Çok zor günlerdi Seferberliğin sıkıntısı, Kuvvayı Milliye zamanı, işgal yılları

Kurtuluş, yokluk, sıkıntı

Çocukluğumuz hep ekmek peşinde sıkıntı ile geçti ama anam, benim çocukluğumdan itibaren her sokağa çıkışta, her nereye giderse; yanıma gelir ve

-Oğlum ben pazara gidiyorum,baban gelirse beni hemen çağır ha!

-Ben teyzenlere gidiyorumBaban gelirse beni hemen çağır ha!

-Ben komşulara gidiyorumBaban gelirse beni hemen çağır ha! Derdi

Anam babamı bekledi durduBüyüdüm, dükkan açtım Annem yine her bir yere gidişte

Dükkana gelir,gideceği yeri söyler ve ?Baban gelirse beni çağır ha!? derdi

Aradan yıllar geçti,anacığım ihtiyarladı

Gene hep değneğini kaparak bana gelir

Ve

"Baban gelirse beni çağır ha!"

Diye tembihlerdi

Günü geldi ağırlaştı Ölüm döşeğinde bizimle helalleşti

"Bana iyi baktınız,hakkınızı helal edin" dedi Bana döndü yavaşça;

"Baban gelirse, O'na annem hep seni bekledi de" dedi

Birden irkilerek doğruldu, kapıya doğru gülümseyerek:

?Hoş geldin Bey, hoş geldin?

Diyerek ruhunu teslim etti

Evet ne hissediyorsunuz ?