Herakleitos- Parmenides Karşıtlığı

Miletosluların doğa felsefeleri Herakleitos’a geldiğinde, “varlık oluştur” düşüncesiyle varlığın inkarı ile sonuçlanır
Herakleitos kendinden önceki doğa filozoflarından farklı olarak varlığı bir oluş olarak görür O aynı zamanda zıtlıkları da sever, onları zorunlu görür; çünkü oluş ancak onunla mümkündür
Zıtlar aynı zamanda çokluk demektir Bu çokluk aynı zamanda bir birliğe dayanır Çokluk olmadan birlik, birlik olmadan çokluk olmaz
Evren bir ve çoktur
Birliği meydana getiren, çokluğun zıtsal gerilimidir
Gerilim ortadan kalkarsa birlik bozulur
Yay ve kiriş arasında bir gerilim vardır örneğin, bu gerilim ortadan kalkarsa yay da bozulur
Herakleitos’a göre her şey akar

Parmenides’e geldiğimizde ise oluşun inkarı ile karşılaşırız
Herakleitos için hareket ve değişme olanaklı tek gerçeklikti; Parmenides içinse hareket olanaksızdır Gerçeğin tümü tek ve hareketsiz bir maddeden oluşmaktadır
Değişmek O’na göre “var olmayan haline gelmek” anlamına gelir Var olana, var olmayan demektir bu Var olanın bir şey olmaması da olanaksızdır; çünkü “olmamak” varlıktan çıkmak anlamına gelir
Parmenides’e göre, O vardır, varlık vardır
Boşluk da yoktur Boşluk, varolanın var olmadığı yerdir
Varolan herşey değişmez ve devinimsiz bir madde kütlesi olmalıdır O, ebedi ve değişmez bir durgunluk içinde her zaman kendi kendisiyle aynı kalır Görüp duyduklarımız bir yanılgıdan ibarettir
Doğruya duyular değil akıl ulaşır