Ahmet Yıldırım

“Beypazarı, 1954”
Egitimci, şair-yazar

1954 yılında Ankara-Beypazarı'nda doğdu 1972'de Ank Erk İlköğretmen okulundan mezun oldu 1988'de AÜAÖF Eğitim Önlisans Programını bitirdi Yurdun çeşitli yerlerinde öğretmenlik yaptı

Ahmet Yıldırım, 1982'de Türk Edebiyatı Vakfı Çocuk Yayınları Yarışması'nda "ARKADAŞ" isimli eseri ile ikincilik ödülüne; 1985 yılında Tercüman Kültür ve Sanat armağanları Röportaj Yarışması'nda "Beypazarı'nda Gümüş Takı Sanatı" isimli röportajıyla mansiyona layık görüldü

Çeşitli gazete ve dergilerde yazı ve şiirleri yayımlandı Yeni Yıldız, Ekspres, Beypazarı gazetelerinde köşe yazarlığı yaptı Seyelan Radyo Televizyonuna Programlar hazırladı Bir çok sosyal faaliyette sunuculuğu ile ön planda oldu Bir süre," Şairler Yazarlar ve Sanat Sevenler Derneği Genel Merkezi Yönetim Kurulu" üyeliğinde bulundu Halen, Kavrambey Özel Eğitim Hizmetleri Ltd Şti Yönetim Kurulu Üyesi olan Yıldırım, evli ve iki çocuk babasıdır

Yayımlanmış Eserleri:
Mevlana'dan Damlalar, Arkadaş, Osman Gazi, Mızıkçı, Bir Sevda'nın Yüreğinde

Kaynaklar:
İhsan Işık, Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi, Ankara, 2007
Hüseyin Yurdabak, Beypazarı Şair ve Ulemaları, Ankara, 2004
Ethem torun, Bilinen ve Bilnmeyen Yönleriyle Beypazarı, Ankara, 2004
Yaşar Şener, Beypazarı Tarihte ve Bugün, Ankara, 1997

AŞKIMIZA ÖZEL

Bahar herkesin
Çiçekler, dallar, yapraklar da öyle
Ama, şu elindeki gül var ya
Yüreğimden bir parça
O, ikimizin
O, aşkımızın

Gökyüzü herkesin
Mehtap, bulutlar, yıldızlar da öyle
Ama şu yıldız var ya
Ellerin ellerimdeyken
Yanar durur kirpiğinin ucunda
O, ikimizin
O, aşkımızın

Deniz herkesin
Kıyı, kumsal, martılar da öyle
Ama, şu dalga var ya
Süzülür saçlarından dudaklarıma
O, ikimizin
O, aşkımızın

Biliyorum
O şarkı da herkesin
Ama dinlerken hissettiklerimiz?
Sevseler de
Başkalarının yüreği böyle çarpmaz ki
Gözleri böyle parlamaz ki!
O duygular sadece ikimizin
O duygular, aşkımızın

NESİN SEN ?

Nesin sen? Söyle bana!
Bu yemyeşil çağında;
Karalara sarılmış,
Yasaklara karılmış,
Ufuklara darılmış
Sevgisiz açan çiçek mi?

Nesin sen? Söyle bana!
Özünü getir mekâna;
Geceyi gündüze taşıyorsun,
Ölü bir mevsimde yaşıyorsun,
Kendinden kaçıyorsun
Sevmekten korkan ödlek mi?

Nesin sen? Söyle bana!
Erkekçe gel divana;
Vefasızlıktan yanığım,
Tuzağa düşmüş sanığım,
Gözlerindir tanığım
Kavlinde durmayan dönek mi?

Nesin sen ? Söyle bana !
Dön bak geçen zamana;
Geldin, can verdin cana,
Gittin, döndüm zindana,
Bilmem ne ad koysam sana¬
Hiç acı tatmamış yürek mi?