Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#1 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.â (F ) [ 1 [آ ünlem edatı ey, hey 2 iki kelimenin arasına girerek, anlamıpekiştiren yeni kelimeler türetmeye yarayan orta ek ![]() a?dâ (A ) [ اعدا ] düşmanlar![]() a?dâd (A ) [ اعداد ] sayılar![]() â?ik (A ) [ عائق ] engel![]() a?lâ (A ) [ اعلی ] en yüksek, en yüce![]() a?lâf (A ) [ آلاف ] otlar![]() a?lâl (A ) [ 1 [اعلال hastalıklar 2 sebepler![]() a?lâm (A ) [ 1 [اعلام bayraklar 2 özel isimler![]() a?lem (A ) [ اعلم ] en iyi bilen![]() a?mâ (A ) [ اعمی ] kör![]() a?mâk (A ) [ اعماق ] derinlikler![]() a?mâl (A ) [ اعمال ] işler, ameller, davranışlar![]() a?mâr (A ) [ 1 [اعمار ömürler 2 yaşlar![]() a?nî (A ) [ اعنی ] yani
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#2 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.a’râb (A ) [ اعراب ] Araplar, çöl arapları![]() a’râbî (A ) [ اعرابی ] çöl arabı![]() a’râz (A ) [ اعراض ] belirtiler![]() a’sâb (A ) [ اعصاب ] sinirler![]() a’sâr (A ) [ اعصار ] yüz yıllar![]() a’şâr (A ) [ اعشار ] öşür vergileri, onda birler![]() a’şârî (A ) [ اعشاری ] ondalık![]() a’vec (A ) [ اعوج ] yamuk, eğri büğrü![]() a’ver (A ) [ اعور ] tek gözlü![]() a’yâd (A ) [ اعياد ] bayramlar![]() a’yân (A ) [ 1 [اعيان ileri gelenler, eşraf, sosyete 2 gözler![]() a’yün (A ) [ 1 [اعين gözler 2 pınarlar![]() a’zâ (A ) [ 1 [اعضا üyeler 2 organlar![]() a’zam (A ) [ اعظم ] en büyük![]() âb (F ) [ 1 [آب su 2 deniz 3 ırmak 4 tükürük 5 özsuyu 6 ter 7 döl suyu![]() 8 sidik 9 parlaklık 10 yüzsuyu 11 letafet, hava![]() âb (F ) [ آب ] Ağustos
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#3 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âb -ı âbistenî [ 1 [آب آبستنی meni; 2 bitkilerin yetişmesine neden olan su![]() âb -ı adâlet [ 1 [آب عدالت adalet suyu; 2 doğruluğun bereketi![]() âb -ı ahmer [ 1 [آب احمر kızıl su 2 kırmızı şarap 3 gözyaşı![]() âb -ı âteşîn [ 1 [آب آتشين ateşli su; 2 kırmızı şarap; 3 gözyaşı![]() âb -ı bâdereng [ 1 [آب باده رنگ kızıl su 2 gözyaşı, kanlı gözyaşı![]() âb -ı engûr [ 1 [آب انگور üzüm suyu 2 şarap![]() âb -ı harâbât [ آب خرابات ] (meyhane suyu) şarap ![]() âb -ı kevser [ 1 [آب کوثر cennet suyu, 2 şarap![]() ab’âb (A ) [ عبعاب ] vantrolog![]() abâ (A ) [ 1 [عبا kaba yün kumaş 2 aba![]() âbâ’ (A ) [ 1 [آباء babalar 2 gezegenler![]() âbâd (A ) [ آباد ] ebedler![]() âbâd (F ) [ آباد ] bayındır, mamûr![]() âbâd etmek/eylemek 1 mamûr etmek 2 zenginleştirmek 3 huzur vermek![]() âbâd olmak 1 mamûrlaşmak 2 zenginleşmek 3 huzura kavuşmak![]() âbâdân (F ) [ آبادان ] bayındır![]() âbâdânî (F ) [ آبادانی ] bayındırlık![]() âbâdî (F ) [ 1 [آبادی bayındırlık 2 ince Hint kağıdı![]() âbâl (A ) [ آبال ] develer![]() âbân (F ) [ آبان ] Âbân ayı![]() abâpûş (A -F ) [ 1 [عباپوش abalı 2 derviş 3 yoksul![]() âbâr (A ) [ آبار ] kuyular![]() âbcâme (F ) [ آبجامه ] su kabı![]() âbçîn (F ) [ آبچين ] peştemal![]() abd (A ) [ 1 [عبد kul 2 köle![]() âbdân (F ) [ 1 [آبدان su kabı 2 mesane![]() âbdâr (F ) [ 1 [آبدار sulu 2 parlak 3 hoşâbdendân (F ) [ 1 [آبدندان bön 2 âciz![]() abdest (F ) [ 1 [آبدست abdest 2 paylama![]() abdesthâne (F ) [ 1 [آبدستخانه tuvalet 2 abdest alınan yer![]() abdestlik (F -T ) kısa cübbe![]() âbek (F ) [ 1 [آبک sulu 2 cıva![]() abes (A ) [ عبث ] saçma, abes
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#4 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âbgîne (F ) [ 1 [آبگينه kristal 2 kadeh 3 sürahi 4 ayna 5 gözyaşı![]() âbgîr (F ) [ 1 [آبگير havuz 2 su birikintisi![]() âbgûn (F ) [ 1 [آبگون su rengi 2 mavi![]() abher (A ) [ 1 [عبهر nergis 2 zerrinkadeh çiçeği 3 yasemin![]() âbhîz (F ) [ آبخيز ] büyük dalga![]() âbhord (F ) [ آبخورد ] nasip![]() âbırû (F ) [ آبرو ] yüzsuyu![]() âbî (F ) [ آبی ] mavi![]() âbid (A ) [ 1 [عابد ibadet eden 2 erkek adı![]() abîd (A ) [ 1 [عبيد kullar 2 köleler![]() âbidât [ آبدات ] anıtlar ![]() âbide (A ) [ آبده ] anıt![]() âbidevî (A ) [ آبدوی ] anıtsal![]() âbile (F ) [ 1 [آبله su çiçeği 2 sivilce 3 su kabarcığı![]() âbir (A ) [ عابر ] yaya![]() âbisten (F ) [ آبستن ] gebe![]() âbistengâh (F ) [ آبستنگاه ] döl yatağı![]() âbişhor (F ) [ 1 [آبشخور sulama yeri 2 nasip![]() âbkâr (F ) [ 1 [آبکار saka 2 ayyaş![]() âbkeş (F ) [ 1 [آبکش saka, su çeken 2 kevgir![]() âbnûs (F ) [ آبنوس ] abanoz![]() âbrâh (F ) [ آبراه ] su yolu, kanal![]() abraş (A ) [ ابرش ] alacalı
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#5 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âbrîz (F ) [ 1 [آبریز tuvalet 2 ıbrık![]() âbşâr (F ) [ آبشار ] çağlayan![]() abûs (A ) [ عبوس ] somurtkan![]() âbühava (F -A ) [ آب و هوا ] iklim![]() âbzih (F ) [ 1 [آبزه su kaynağı 2 gözyaşı![]() âc (A ) [ عاج ] fildişi![]() âc (F ) [ آج ] ılgın ağacı![]() acâib (A ) [ عجائب ] tuhaf, ilginç, acaip![]() acâleten (A ) [ عجالة ] alelacele![]() aceb (A ) [ 1 [عجب tuhaflık 2 acaba![]() acebâ (A ) [ عجبا ] acaba![]() acele (A ) [ عجله ] acele![]() aceleten (A ) [ عجلة ] çarçabuk, alelacele![]() acem (A ) [ 1 [عجم arap olmayan 2 İranlı, acem![]() acemaşîran (A ) [ عجم عشيران ] Türk mûsikisinde bir makam![]() acemce (A -T ) Farsça![]() acemî (A ) [ 1 [عجمی deneyimsiz, acemi 2 İranlı![]() acemistan (A -F ) [ عجمستان ] İran![]() acemiyân (A -F ) [ 1 [عجميان deneyimsizler 2 İranlılar![]() aceze (A ) [ عجزه ] düşkünler, âcizler![]() acîb (A ) [ عجيب ] tuhaf, acayip, ilginç![]() acîbe (A ) [ عجيبه ] şaşılacak şey![]() âcil (A ) [ عاجل ] acil![]() âcilen (A ) [ عاجلا ] derhal, acil olarak![]() acîn (A ) [ عجين ] macun, yoğurulmuş![]() âciz (A ) [ 1 [عاجز aciz 2 ben![]() âcizâne (A -F ) [ 1 [عاجزانه acizce 2 alçakgönüllüce![]() âcizî (A -F ) [ عاجزی ] acizlik![]() âciziyyet (A ) [ عاجزیت ] acizlik![]() âcizleri (A -T ) bendeniz, ben![]() acûl (A ) [ عجول ] aceleci![]() acûlâne (A -F ) [ عجولانه ] acele acele![]() acûz (A ) [ 1 [عجوز kocakarı 2 cadı![]() acûze (A ) [ 1 [عجوزه kocakarı 2 cadı![]() âcür (F ) [ 1 [آجر tuğla 2 kiremit![]() acz (A ) [ عجز ] acizlik, çaresizlik, bir şey yapamama![]() âdâb (A ) [ 1 [آداب edepler, terbiyeler 2 yol yordam![]() adalât (A ) [ عضلات ] kaslar![]() adale (A ) [ 1[عضله kas 2 kaslar![]() adâlet (A ) [ عدالت ] adalet![]() adaletkâr (A -F ) [ عدالتکار ] adil, adaletli![]() âdât (A ) [ عادات ] âdetler, alışkanlıklar![]() adâvet (A ) [ عداوت ] düşmanlık
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#6 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.add (A ) [ عد ] sayma, görme, değerlendirme, kabul etme![]() addedilmek sayılmak, görülmek, değerlendirilmek ![]() addetmek/eylemek saymak, görmek, değerlendirmek ![]() addolunmak sayılmak, kabul edilmek ![]() aded (A ) [ عدد ] sayı![]() adeden (A ) [ عددا ] sayıca![]() adedî (A ) [ عددی ] sayısal![]() âdem (A ) [ 1 [آدم ilk insan, Adem Peygamber 2 insan, adam![]() adem (A ) [ عدم ] yokluk, bulunmama, adem![]() adem -i muvaffakiyet [ عدم موفقيت ] başarısızlık ![]() adem -i muvazenet [ عدم موازنت ] dengesizlik ![]() adem -i riâyet [ عدم رعایت ] uymama ![]() ![]() adem -i te’lîfiyet [ عدم تأليفيت ] uzlaşamama, bir araya gelememe ![]() adem -i teveccüh [ عدم توجه ] ilgisizlik ![]() ademâbâd (A -F ) [ عدم آباد ] yokluk ülkesi![]() âdemhâr (A -F ) [ آدم خوار ] yamyam, insan yiyen![]() âdemî (A -F ) [ 1[آدمی insanoğlu 2 insanlık![]() âdemiyân (A -F ) [ آدميان ] insanlar![]() âdemiyyet (A ) [ 1 [آدميت insanlık 2 adamlık![]() ades (A ) [ عدس ] mercimek![]() adese (A ) [ عدسه ] mercek![]() âdet (A ) [ عادت ] alışkanlık, âdet![]() âdeta (A ) [ عادتا ] basbayağı![]() âdeten (A ) [ عدتا ] âdet olarak, geleneklere göre![]() adhâ (A ) [ اضحی ] kurbanlar![]() âdi (A ) [ عادی ] sıradan, âdi, değersiz![]() adîd (A ) [ عدید ] birçok![]() adîde (A ) [ عدیده ] birçok![]() âdil (A ) [ عادل ] adaletli
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#7 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.adîl (A ) [ عدیل ] eşit, denk![]() âdilâne (A -F ) [ عدلانه ] adilce![]() adîm (A ) [ عدیم ] yok olan![]() adîmülimkân (A ) [ عدیم الامکان ] imkânsız![]() âdiye (A ) [ عادیه ] alışılmış, sıradan![]() adl (A ) [ عدل ] adalet![]() adlâ’ (A ) اضلاع ] kenarlar![]() adlî (A ) [ عدلی ] adalet ile ilgili![]() adliyye (A ) [ عدليه ] mahkeme, adliye![]() adn (A ) [ عدن ] cennet![]() adû (A ) [ عدو ] düşman![]() âfâk (A ) [ آفاق ] ufuklar![]() âfâkî (A ) [ 1 [آفاقی nesnel 2 şuradan buradan konuşma![]() âfât (A ) [ آفات ] afetler, belalar![]() âferîde (F ) [ آفریده ] yaratık, yaratılmış, mahluk![]() âferîdgâr (F ) [ آفریدگار ] yaratan, Tanrı![]() âferîn (F ) [ آفرین ] bravo, çok yaşa, aferin![]() âferîn (F ) [ آفرین ] yaratan![]() âferînende (F ) [ آفریننده ] yaratıcı![]() âferîniş (F ) [ آفرینش ] yaratılış![]() âfet (A ) [ 1 [آفت afet, bela, felaket 2 güzel sevgili![]() âfet -i cân [ 1 [آفت جان can belası 2 güzel![]() âfet -i devrân [ 1 [آفت دوران güzel, dilber![]() âfetengîz (A -F ) [ آفت انگيز ] afet getiren![]() âfetresân (A -F ) [ آفت رسان ] bela getiren![]() âfetzede (A -F ) [ آفت زده ] belaya uğramış, afet görmüş![]() afîf (A ) [ عفيف ] iffetli![]() âfil (A ) [ 1 [آفل batan 2 görünmez olan![]() âfitâb (F ) [ آفتاب ] güneş![]() âfitâbcemâl (F -A ) [ آفتاب جمال ] güzel yüzlü, parlak yüzlü, yüzü güneş gibiparlayan, sevgili, maşuk ![]() âfiyet (A ) [ عافيت ] esenlik![]() âfiyet bulmak sağlığına kavuşmak ![]() afiyetbahş [ آفيت بخش ] afiyet verici
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#8 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.afrika (A ) [ افریقا ] Afrika kıtası![]() afsun (F ) [ افسون ] büyü, efsun![]() âftâb (F ) [ آفتاب ] güneş![]() âftâbe (F ) [ آفتابه ] ıbrık, su kabı![]() âftâbgîr (F ) [ آفتابگير ] güneş alan, güneş gören![]() âftâbî (F ) [ آفتابی ] güneşlik![]() âftâbrû (F ) [ آفتاب رو ] parlak yüzlü![]() afv (A ) [ عفو ] bağışlama, af![]() âgâh (F ) [ آگاه ] haberdar![]() âgâh etmek haberdar etmek ![]() âgâh olmak haberdar olmak ![]() âgâhî (F ) [ آگاهی ] haberdarlık![]() âgeh (F ) [ آگه ] haberdar![]() âgehî (F ) [ آگهی ] haberdarlık![]() âgîn (F ) [ آگين ] dolu![]() âgûş (A ) [ آغوش ] kucak![]() âğâliş (F ) [ آغالش ] kışkırtma![]() ağayân (T -F ) [ آغایان ] ağalar![]() âğâz (F ) [ 1 [آغاز başlama 2 başlangıç![]() ağbiyâ (A ) [ اغبيا ] kalın kafalılar![]() âğişte (F ) [ آغشته ] bulaşmış, bulanık![]() ağlâl (A ) [ 1 [اغلال boyunduruklar 2 zincirler![]() ağlât (A ) [ اغلاط ] hatalar![]() ağleb [(A ) [ اغلب احتمال ] çoğunlukla, genellikle, sık sık![]() ağleb -i ihtimâl [ اغلب احتمال ] büyük bir ihtimalle, büyük bir olasılıkla ![]() ağnâ (A ) [ اغنی ] en zengin![]() ağnâm (A ) [ اغنام ] koyunlar![]() ağniyâ (A ) [ اغنيا ] zenginler![]() ağniye (A ) [ اغنيه ] şarkılar![]() ağrâs (A ) [ اغراس ] fidanlar![]() ağrâz (A ) [ اغراض ] maksatlar![]() ağsân (A ) [ اغصان ] dallar![]() ağşiye (A ) [ 1 [اغشيه perdeler 2 zarlar![]() ağyâr (A ) [ اغيار ] yabancılar![]() ah (A ) [ 1 [اخ kardeş 2 dost![]() âh (F ) [ 1 [آه feryat etme, feryat 2 ilenme![]() âh almak biri tarafından kendisine ilenilmek
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#9 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âh ü zâr [ آه و زار ] âh edip inleme ![]() âhâd (A ) [ آحاد ] birler![]() ahad (A ) [ احد ] bir![]() ahali (A ) [ اهالی ] halk, ahali, insan topluluğu![]() ahavât (A ) [ اخوات ] kızkardeşler![]() ahbâb (A ) [ 1 [احباب dostlar 2 dost![]() ahbap (A ) [ احباب ] dostlar, sevdikler![]() ahbâr (A ) [ اخبار ] haberler![]() ahcâr (A ) [ احجار ] taşlar![]() ahd (A ) [ 1 [عهد yemin, and 2 çağ, devir 3 söz verme![]() ahd -i atîk [ عهد عتيق ] Tevrat, Zebur ve Mezâmir ![]() ahd -i cedîd [ عهد جدید ] İncil ve ekleri ![]() ahdar (A ) [ احضر ] yemyeşil![]() ahdâs (A ) [ 1 [احداث yeni olaylar 2 dertler 3 gençler![]() ahdeb (A ) [ احدب ] kambur![]() ahdnâme (A -F ) [ عهدنامه ] ahitname, antlaşma metni![]() ahdüpeymân (A -F ) [ عهد و پيمان ] and![]() âhek (F ) [ آهک ] kireç![]() âhen (F ) [ آهن ] demir![]() âhendil (F ) [ آهن دل ] acımasız![]() âheng (F ) [ 1 [آهنگ uyum, ahenk 2 eğlence![]() âheng -i esvât [ آهنگ اصوات ] ses uyumu ![]() âhengdâr (F ) [ آهنگدار ] uyumlu![]() âhenger (F ) [ آهنگر ] demirci![]() âhenggüzâr (F ) [ آهنگ گذار ] uyumlu, ahenkli![]() âhenîn (F ) [ 1 [آهنين demirden 2 demir gibi![]() âhenîndil (F ) [ 1 [آهنين دل katı yürekli 2 yiğit![]() âhenk (F ) [ آهنگ ] ahenk, uyum![]() âhenkdâr (F ) [ آهنگ دار ] uyumlu, ahenkli![]() âhenkeş (F ) [ آهنکش ] miknatıs![]() âhenrüba (F ) [ آهن ربا ] miknatıs![]() âhensâ(y) (F ) [ آهن سای ] törpü![]() âher (A ) [ آخر ] başka, diğer![]() âheste (F ) [ آهسته ] yavaş, usul, ağır![]() âhestegî (F ) [ آهستگی ] yavaşlık
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#10 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.ahfâ (A ) [ اخفا ] en gizli![]() ahfâd (A ) [ احفاد ] torunlar![]() ahger (F ) [ اخگر ] kor ateş![]() ahibbâ (A ) [ احبا ] dostlar, sevilenler; sevgililer![]() ahid (A ) [ عهد ] söz, yemin![]() ahidşiken (A -F ) [ عهدشکن ] sözünden dönen, antlaşmayı bozan![]() âhîhte (F ) [ آهيخته ] kınından çıkmış, sıyrılmış![]() ahîr (A ) [ آخر ] son, en son![]() âhir -i kâr [ 1 [آخر کار sonunda 2 sonuç![]() âhirbîn (A -F ) [ آخربين ] ileri görüşlü![]() âhire (A ) [ آخره ] son![]() ahîren (A ) [ اخيرا ] geçenlerde, son zamanlarda, son olarak![]() âhiret (A ) [ آخرت ] öbür dünya![]() âhiretlik (A -T ) 1 ahiret kardeşi 2 evlat edinilen öksüz![]() âhirin (A -F ) [ 1 [آخرین sonuncu 2 sonrakiler![]() âhirkâr (A -F ) [ آخرکار ] sonunda, nihayet![]() âhirülemr (A ) [ آخرالامر ] sonunda, işin sonunda![]() âhiz (A ) [ آخذ ] alan![]() ahize (A ) [ آخذه ] alıcı gereç![]() ahkâm (A ) [ احکام ] hükümler![]() ahlâf (A ) [ اخلاف ] halefler![]() ahlâk (A ) [ اخلاق ] huy, ahlak![]() ahlâk -ı amelî [ اخلاق عملی ] uygulamadaki ahlak anlayışı ![]() ahlâk -ı hasene [ اخلاق حسنه ] iyi huy ![]() ahlâk -ı nazarî [ اخلاق نظری ] teorideki ahlak anlayışı ![]() ahlâk -ı zemîme [ اخلاق ذميمه ] kötü huy ![]() ahlâken (A ) [ اخلاقا ] ahlakça
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#11 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.ahlâkiyat (A ) [ اخلاقيات ] ahlak bilgisi![]() ahlâkiyûn (A ) [ اخلاقيون ] ahlakçılar![]() ahlâm (A ) [ 1 [احلام karmakarışık rüyalar 2 düşazmalar![]() ahlât (A ) [ اخلاط ] salgılar![]() ahlât -ı erba’a [ اخلاط اربعه ] dört özsuyu kan, salya, safra, dalak ![]() ahmak (A ) [ احمق ] budala, aptal, ahmak![]() ahmakâne (A -F ) [ احمقانه ] ahmakça![]() ahmakî (A -F ) [ احمقی ] ahmaklık![]() ahmer (A ) [ احمر ] kırmızı, kızıl![]() ahrâm (A ) [ 1 [احرام kutsal yerler 2 haremler 3 hanımlar, eşler![]() ahrâr (A ) [ احرار ] özgürler![]() ahrârâne (A -F ) [ احرارانه ] özgürce![]() ahrâs (A ) [ احراس ] koruyucular, muhafızlar![]() ahret (A ) [ آخرت ] öbür dünya, ahiret![]() ahretlik (A -T ) 1 ahiret kardeşi 2 evlat edinilen öksüz![]() ahsâs (A ) [ احساس ] duygular![]() ahsen (A ) [ احسن ] en güzel![]() ahşâ’ (A ) [ 1 [احشاء iç organlar, 2 bölgeler, yöreler![]() ahşâb (A >T ) [ 1 [اخشاب ahşap 2 keresteler![]() ahşâm (A ) [ احشام ] maiyet![]() ahtâb (A ) [ احطاب ] odunlar![]() ahtâr (A ) [ اخطار ] tehlikeler![]() âhte (F ) [ 1 [آخته iğdiş edilmiş 2 kınından çıkarılmış![]() ahter (F ) [ اختر ] yıldız![]() ahter -i dünbâledâr [ اختر دنباله دار ] kuyruklu yıldız ![]() ahterbîn (F ) [ اختربين ] astrolog, yıldızbilimci![]() ahterşinâs (F ) [ اخترشناس ] yıldızbilimci![]() ahterşümâr (F ) [ 1 [اخترشمار yıldızbilimci 2 geceleri uyuyamayan![]() ahu (A ) [ اخو ] kardeş
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#12 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âhû (F ) [ آهو ] ceylan, karaca![]() âhûbere (F ) [ آهوبره ] ceylan yavrusu![]() âhûdil (F ) [ آهودل ] ödlek, korkak![]() âhund (F ) [ آخوند ] molla, hoca![]() âhûnigah (F ) [ آهونگاه ] ceylan bakışlı![]() âhur (F ) [ آخر ] ahır![]() âhuvân (F ) [ آهوان ] ceylanlar![]() âhûvâne (F ) [ آهوانه ] ceylan gibi![]() âhüvâh(F ) [ آه و واه ] feryat, sızlanma, hayıflanma![]() âhüvâveylâ (F -A ) [ آه و واویلا ] feryat, âh çekme, figan etme![]() âhüzâr (F ) [ آه و زار ] âh çekip inleme![]() ahvâl (A ) [ احوال ] haller, durumlar![]() ahvâl -i âdiye [ احوال عادیه ] olağan haller ![]() ahvâl -i sıhhiye [ احوال صحيه ] sağlık durumu ahvef (A ) [ اخوف ] en korkunç![]() ahvel (A ) [ احول ] şaşı![]() ahyâ (A ) [ احيا ] diriler![]() ahyâl (A ) [ اخيال ] yılkılar![]() ahyânen (A ) [ احيانا ] arasıra, kimi zaman![]() ahyâr (A ) [ اخيار ] iyiler![]() ahyât (A ) [ اخياط ] iplikler![]() ahz (A ) [ اخذ ] alma![]() ahz ü kabul etmek alıp kabul etmek ![]() ahzâb (A ) [ 1 [احزاب kütleler 2 partiler 3 Ahzâb sûresi![]() ahzân (A ) [ احزان ] hüzünler![]() ahzar (A ) [ اخضر ] yeşil![]() ahzen (A ) [ احزن ] çok hüzünlü![]() ahzetmek almak ![]() ahzüi’tâ (A ) [ اخذ و عطا ] alış veriş![]() ahzükabz (A ) [ اخذ و قبض ] alıp sahip çıkma![]() âid (A ) [ 1 [عائد ait, ilişkin 2 geri dönen![]() âidât (A ) [ عائدات ] gelirler, aidat![]() âide (A ) [ عائده ] kâr, kazanç, gelir![]() âika (A ) [ عائقه ] engel![]() âile (A ) [ 1 [عائله aile 2 eş, karı![]() ailevî (A ) [ عائلوی ] aile ile ilgili![]() âjeng (F ) [ آژنگ ] buruşuk, cilt kırışığı![]() âk (A ) [ عاق ] serkeş
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#13 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.akab (A ) [ 1 [عقب arka, art 2 topuk, ökçe![]() akabât (A ) [ 1 [عقبات yokuşlar 2 tehlikeli anlar![]() akabe (A ) [ 1 [عقبه geçilmesi güç geçit 2 yokuş![]() akabinde (A -T ) ardından![]() akâid (A ) [ عقائد ] inançlar, akideler![]() akâmet (A ) [ 1 [عقامت verimsizlik, durgunlaştırma, aksatma 2 kısırlık![]() akar (A ) [ عقار ] kazanç sağlayan mülk![]() akarât (A ) [ عقرات ] kazanç sağlayan mülkler, akarlar![]() akbeh (A ) [ اقبح ] çok çirkin![]() akd (A ) [ 1 [عقد düğümleme, bağlama 2 nikah 3 kararlaştırma 4 kurma![]() akdâh (A ) [ اقداح ] kadehler![]() akdâm (A ) [ اقدام ] ayaklar![]() akdedilmek yapılmak, uygulanmak, icra edilmek ![]() akdem (A ) [ اقدم ] önce, önceki![]() akdes (A ) [ اقدس ] en kutsal![]() akdetmek/ eylemek yapmak, uygulamak, icra etmek, imzalamak, antlaşma yapmak, sözleşme yapmak ![]() akıbet (A ) [ عاقبت ] son![]() âkıbetbîn (A -F ) [ عاقبت بين ] sonu gören, ileri görüşlü![]() âkıbetendîş (A -F ) [ عاقبت اندیش ] sonunu düşünen![]() âkıbetülemr (A ) [ عاقبت الامر ] sonunda![]() âkıl (A ) [ عاقل ] akıllı, akıl sahibi![]() akıl (A ) [ عقل ] akıl![]() âkılâne (A -F ) [ عاقل ] akıllıca![]() âkıle (A ) [ عاقله ] akıllı kadın![]() âkır (A ) [ 1 [عاقر kısır 2 verimsiz![]() âkid (A ) [ عاقد ] akit yapan![]() akîde (A ) [ عقيده ] inanç, akide![]() akîdefurûş (A -F ) [ عقيده فروش ] inanç tüccarı![]() akîk (A ) [ عقيق ] akik taşı![]() âkil (A ) [ آکل ] yiyen![]() akîm (A ) [ 1 [عقيم kısır 2 sonuçsuz![]() akim kalmak gerçekleşememek, sonuçsuz kalmak ![]() akis (A ) [ عکس ] yansıma, aksetme, akis![]() akl (A ) [ عقل ] akıl![]() akl -ı bâliğ [ عقل بالغ ] ergin ![]() akl -ı evvel [ عقل اول ] Tanrı ![]() akl -ı küll [ 1 [عقل کل doğadaki genel uyum 2 Cebrail![]() akl -ı mücerred [ عقل مجرد ] soyut akıl ![]() akl -ı selim [ عقل سليم ] sağduyu ![]() aklâm (A ) [ 1 [اقلام kalemler 2 yazı gereçleri 3 devlet daireleri![]() aklen (A ) [ اقلا ] akılca![]() aklıselim (A -F ) [ عقل سليم ] sağduyu
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#14 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.aklî (A ) [ عقلی ] akılca, akıl bakımından, rasyonel![]() akliyye (A ) [ عقليه ] akılcılık, rasyonalizm![]() akliyyûn (A ) [ عقليون ] akılcılar, rasyonalistler![]() akm (A ) [ عقم ] kısırlık![]() akmâr (A ) [ اقمار ] aylar![]() akmişe (A ) [ اقمشه ] kumaşlar![]() akrabâ (A ) [ اقرباء ] akraba, yakınlar![]() akran (A ) [ اقران ] yaşıtlar![]() akreb (A ) [ اقرب ] en yakın![]() akreb (A ) [ 1 [عقرب akrep 2 saat ibresi![]() akrebek (A -F ) [ عقربک ] saati gösteren ibre![]() aks (A ) [ عکس ] yansıma, akis![]() aks -i müddeâ [ عکس مدعا ] çatışkı ![]() aks -i sedâ [ عکس صدا ] yankı ![]() aksâ (A ) [ اقصی ] uzak, en son![]() aksâ -yı emel [ اقصای امل ] ülkü, ideal ![]() aksâ -yı şark [ اقصای شرق ] Uzakdoğu ![]() aksâm (A ) [ اقسام ] kısımlar, bölümler![]() aksâm -ı sâire [ اقسام سائره ] diğer kısımlar, öbür bölümler ![]() akser (A ) [ اقصر ] en kısa![]() aksetmek yansımak, vurmak ![]() aksî (A ) [ 1 [عکسی inatçı 2 ters, zıt 3 huysuz![]() aksülamel (A ) [ عکس العمل ] tepki, reaksiyon![]() aktâ’ (A [ 1 [اقطاع kesmeler 2 beylik araziler![]() aktâb (A ) [ 1 [اقطاب kutuplar 2 azizler 3 efendiler![]() aktâr (A ) [ اقطار ] taraflar, yöreler![]() aktâr-ı cihân [ اقطار جهان ] dünyanın her tarafı ![]() akûr (A ) [ عقور ] azgın, kudurmuş, saldırgan![]() akûrâne (A -F ) [ عقورانه ] kudurmuşçasına![]() akvâl (A ) [ اقوال ] sözler![]() akvâm (A ) [ اقوام ] kavimler![]() akviyâ (A ) [ اقویا ] kuvvetliler![]() âl (A ) [ 1 [آل aile 2 sülale 3 evlat![]() âl (A ) [ عال ] yüce, yüksek![]() alâ (A ) [ علاء ] yücelik, şeref![]() alâ (A ) [ علی ] üst, üstü, üzeri![]() alâeyyihâl (A ) [ علی ای حال ] her nasıl olsa![]() âlâf (A ) [ آلاف ] binler
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#15 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.alâhide (A ) [ عليحده ] tek başına, başlı başına![]() alâik (A ) [ علائق ] alakalar, ilgiler![]() alâim (A ) [ ] işaretler, alametler![]() alâim-i semâ [ علائم سما ] gökkuşağı ![]() alak (A ) [ 1 [علق kan pıhtısı 2 sülük![]() alâka (A ) [ علاقه ] ilgi, alaka![]() alâkabahş (A -F ) [ علاقه بخش ] ilgilendiren, ilgili![]() alâkadar (A -F ) [ علاقه دار ] ilgili, alakalı![]() alâkadar etmek ilgilendirmek ![]() alâkadar olmak ilgilenmek ![]() alakadârân (A -F ) [ علاقه داران ] ilgililer![]() alâkadrilimkân (A ) [ علاقدرالامکان ] olabildiğince![]() âlâm (A ) [ آلام ] elemler, acılar![]() alâmât (A ) [ علامات ] işaretler, alametler![]() alâmet (A ) [ علامت ] işaret, iz, alamet, belirti 2 çok iri![]() âlât (A ) [ آلات ] aletler![]() alâvechi (A ) [ علِی وجه ] üzere![]() alâvefk (A ) [ علی وفق ] uygun olarak![]() âlâyiş (F ) [ 1 [آلایش bulaşma 2 gösteriş![]() aleddevam (A ) [ علی الدوام ] sürekli![]() alef (A ) [ 1 [علف ot 2 hayvan yemi![]() aleka (A ) [ 1 [علقه kan pıhtısı 2 balçık![]() alelacele (A ) [ علی العجله ] çarçabuk![]() alelâde (A ) [ علی العاده ] sıradan, bayağı![]() alelamyâ (A ) [ علی العميا ] körükörüne![]() alelekser (A ) [ علی الاکثر ] çok defa![]() alelhusûs (A ) [ علی الخصوص ] özellikle![]() alelıtlâk (A ) [ 1 [علی الاطلاق genellikle 2 rastgele![]() alelicmâl (A ) [ علی الاجمال ] topluca![]() alelinfirâd (A ) [ علی الانفراد ] birer birer![]() alelistimrâr (A ) [ علی الاستمرار ] sürekli, aralıksız![]() aleliştirâk (A ) [ علی الاشتراک ] ortaklaşa![]() alelkifâye (A ) [ علی الکفایه ] yeterince![]() alelumûm (A ) [ علی العموم ] genellikle, genelde, genel olarak![]() âlem (A ) [ عالم ] dünya; evren![]() alem (A ) [ 1 [علم sancak 2 alem 3 nişan, alamet![]() âlemârâ (A -F ) [ عالم آرا ] dünyayı süsleyen![]() alemdâr (A -F ) [ علمدار ] sancaktar![]() âlemefrûz (A -F ) [ عالم افروز ] dünyayı parlatan![]() âlemgîr (A -F ) [ 1 [عالمگير dünyayı fetheden 2 dünyaya yayılan![]() âlemiyân (A -F ) [ عالميان ] insanlar![]() âlemşümûl (A ) [ علم شمول ] dünyayı kaplayan![]() âlemtâb (A -F ) [ عالمتاب ] dünyayı aydınlatan![]() alenen (A ) [ علنا ] açıkça![]() alenî (A ) [ علنی ] açık, aşikâr![]() âlet (A ) [ 1 [آلت araç, alet 2 aygıt![]() alettafsîl (A ) [ علی التفصيل ] ayrıntılı olarak![]() alettevâlî (A ) [ علی التوالی ] peşpeşe
|
|
|
|