Bruckner Anton (1824-1896)

Bruckner Anton (1824-1896)


Anton Bruckner, Ludwig van Beethoven ve Richard Wagner gibi özgün ve kişisel bir müzik yaratmıştır
Besteci Avusturya'nın Linz kenti yakınlarında, Ansfelden köyünde doğdu Babası öğretmenliğin yanı sıra kilise orgculuğu yapmaktaydı Yeteneği erken yaşta anlaşılan Bruckner 10 yaşındayken, vaftiz babasından org dersleri almak üzere Hörsching'e gitti

1837'de babası öldüğünde henüz 12 yaşında olan Anton, St Florian Manastırı'ndaki çocuk korosuna katıldı Babasının yolundan gitmek istedi ve 184041 arasında, öğretmen olmak için eğitim gördü Bir süre Windhaag ve Kronstorf ta öğretmenlik yaptıktan sonra,1845'te yardımcı öğretmen göreviyle St Florian'a döndü; üç yıl sonra da St Florian orgculuğuna atandı


O yıllarda öğretmenlikten çok, profesyonel olarak müzikle uğraşmak istediğini anlayan Bruckner, 1856'da Linz katedral orgculuğu için açılan yarışmayı kazandı Linz'de bulunduğu yıllarda tanınmış müzisyenlerle tanışma ve yeni müzik akımlarını izleme olanağı buldu Bu sırada dönemin ünlü kontrpuan ustası Simon Sechter ile çalışmaya başladı Aynı zamanda Beethoven ve Wagner'in müziğiyle tanışan Bruckner, özellikle Wagner'den etkilendi 1860'lardaki besteleri Wagner etkisi taşımaktadır

Bunlar koro için yazdığı üç missa ile Re Minör 0 Numaralı Senfoni ve Do Minör Birinci Senfoni'dir Müzik çalışmalarını Avusturya'nın başkenti Viyana'da sürdüren besteci, 1868'de Viyana Konservatuvarı'nda göreve başladıktan sonra org için de çok etkileyici besteler yaptı Johannes Brahms'ın en ateşli savunucularından biri olan müzik eleştirmeni Eduard Hanslick, yoğun ve sert eleştirileriyle, Bruckner'in bestecilik yaşamını olumsuz yönde etkiledi

Bruckner 1868'den yaşamının sonuna kadar Viyana'da kaldı Ara sıra org konserleri vermek ve kendi yapıtlarının çalındığı konserleri izlemek için kısa sürelerle Viyana'danayrılan sanatçı, en ünlü yapıtları Fa Majör Yaylı Çalgılar Beşlisi'ni (187879), Te Deum'u (1881), dinsel ve din dışı bazı koro parçalarını Viyana'da besteledi

Bruckner'in en yetkin yapıtları ikinciden dokuzuncuya kadar olan sekiz senfonisidir Dostlarının ve çevresinin eleştirileri ışığında yeniden düzenlediği bu besteler bugün de Alman Romantik Akımı' nın en iyi örnekleri arasında yer alır Bruckner 1896'da, Dokuzuncu Senfonisini tamamlayamadan öldü Bu yapıt bugün ancak, geriye kalan taslaklar üzerine geliştirilmiş yorumlarla çalınmaktadır