Yürekten Dökülen İnciler

yalnızım

Sadece bunu söyleyip susmak isterdim
Ebediyen susmak Çünkü canım acıyor
Konuştukça arzuladıkça özledikçe en kötüsü
yaşadıkça canım acıyor
---------



İçi çürümüş içinin çürüklüğü dışına vurmuş
bir azı dişi gibi yerinde yakışıksız ve
rahatsız edici buldu adam kendini

Daha çok hafta sonlarında ve gecenin geç saatlerinde
şiddetli sızıyla varlığından haberdar eden bu çürük diş gibi;
o da moralsiz ve aşksızlık içinde sızılar buluyor yüreğini

Bir kerpeden bulsa
söküp çıkaracak hayattaki yerinden kendisini adam
-----------



Yaralı gönlümü
sevgilinin gece renkli zülfünün hayaliyle sardım
geceleyin merhem bulamayan
o yaramın vay haline
---------
sesinin yankısını dinlemekten uzak olmak
Yalnızlık bu olsa gerekti

--------------
Sustum!
Tuz basıp yaralarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
İçinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
Yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara her gece
Kimsesiz geziyorum gönül ülkemi kimse bilmiyor
----------



Sukut olup sussam sana
Sen üstüne giyer misin sessiz kelimelerimi
Kurban etsem ben kendimi özlemine adim adim akla kara hallerimi
Sen temize çeker misin beni kendinde yar