Fenâ-İ Nefs:

Fenâ-i Nefs:

İnsanın kendine ve başkalarına bağlılığının kalmaması Benliği unutup, bırakması Yâni Allahü teâlâdan başka hiç bir şeyi bilmemesi ve sevmemesi

Fenâ-i nefs mertebesinde, mahlukların düşüncesi de dimağdan gider, kaybolur (Ahmed Râûf)

Fenâ-i kalbden sonra fenâ-i nefs, sonra itmi'nân-ı nefs, sonra İslâm-ı hakîkî hâsıl olur (Muhammed Ma'sûm)

Fenâ fiş-şeyh, hakîkî fenânın başlangıcıdır (İmâm-ı Rabbânî)