Osmanlı Harem Halkı

Aapça bir kelime olan harem, korunan,mukaddes ve muhterem olan şey veya yer anlamına gelmektedir Mekke-yi mükeremenin belli sınırlarla tespit edilmiş yerlerine ihhramsız girmek yasak olduğundan harem-i şerif dendiği gibi hem mekke hem de Medine'ye gayri müslimlerin girmesi yasak ouğundan bu he riki şehre de haremeyen, başka bir ifade ile müslüman olmayanların girmesi haram olan iki şehir adı verilmiştir

Aynı manadan hareketle kadınların ikamet etikleri ve yabanvı erkeklerin girmesi yasak olan evlere de islam alemlerinde harem adı verilmekte idi Harem,genellikle ev reisinin kadınları, cariyeleri ve çocukları ile yaşadığı yer de denilmektedir Bu kelime, aynı zamanda "evin kadınları" anlamına da gelir Bu anlamda herkesin girmesine izin verilmeyen mukaddes yer denilmektedir Ev,konak ve saraylarda genellikle iç avluya bakacak şekilde planlanan,kadınların yabancı erkeklerle karşılaşmadan rahaça günlük hayatlarını sürdürdükleri bölümlere haram denir

Haremin Osmanlılardaki asıl adı "daru's-saade" dir Bu anlamıyla saadet evi de denilmektedir Böylece ,insanın içinde rahat ve huzur bulduğu, saadete erdiği yer de olmaktadır Öyle analaşılyor ki harem ,islam öncesi dönemlerde de hem doğu, hem de batı devletlerinde bulunmaktaydıı Nitekim Hindistanda "perde" veya "zenane" İranda "enderun" Arabistanda "harem" tabiri kullanılmış olması bunu göstermektedir