Descartes - Matematik Ve Şüphe..

Descartes, yeniçağ felsefesinin kurucusu olduğu gibi, analitik felsefenin de kurucusudur Ona göre matematik, açık seçikliğe ulaşmalıdır Aritmetiğin ortaya koyduğu hep açık seçik, öyleyse hayal gücüne dayanan geometri de böyle sonuçlara ulaşabilir


Descartes?a göre doğruyu bilmek, açık seçikliği bilmektir Doğrudan kavranan şeyler, açık seçiktir İşte analitik geometri bunu sağlayan bir yöntem Doğruluğun yöntemi; açık seçik olmak Aritmetikde işler böyle yapılıyor Descartes, bunu felsefede de yapamayız mı? Diye soruyor


Dorudan araçsız kavranılacak, kendisinden sağlam bilgiler türetilecek, sağlam bir nokta bulabilir miyiz? Diye soruyor


?Herkes birbirinin tersini söylüyor Felsefede güvenilecek bir bilgi yok, hep çelişki Ben bunların hiçbirine güvenmeyeceğim, yeniden başlayacağım?


Bu dönemde Descartes her şeyden şüphe ediyor Örnek olan matematik ve bulgularından bile Bu şüphe, skeptik bir şüphe; amaçsız, sırf şüphe etmek için şüphe etmek değil Metodik bir şüphe yani amaçlı bir şüphe


Descartes, şüphe ederek şüphe etmeyeceği bir şeye varmak ve tüm bilgileri ondan türetmek için şüphe ediyor


İkinci olarak Descartes, dış dünyadan şüphe ediyor Dış dünyaya güvenemem Çünkü; duyularım beni bazen hatta çoğu kez yanıltıyor Düş görüyorum gerçek sanıyorum, belki de hayatın tamamı bir düştür


?Bu dünyayı tanrı yaratmışsa ben bu dünyaya güvenebilirim? diye ortaçağdan gelen bir düşünce var Oysa Descartes, tanrının beni aldatmadığını, sadece onun iyi niteliklere sahip olduğunu nerden bileceğim, İnanamadığıma güvenemem


İlk kez Descartes, kendisinden şüphe edilmeyecek bir şey arıyor ve bu amaçla şüphe ediyor Tanrının varlığına körü körüne inanmama Descartes?le başlıyor


Descartes?in şüphe ettiği şeyleri özetlemek gerekirse:


1-Matematiğin bilgilerinden şüphe ediyor


2-Dış dünyanın varlığından şüphe ediyor


3-Tanrının ille de iyi niteliklere sahip olacağında şüphe ediyor


en sevdiğim flozoflardan =)


yeksez