Giordano Bruno- Hayatı Ve Felsefesi

Giordano Bruno (1548 - 17 Şubat, 1600) İtalyan filozof Rönesans felsefesini biçimlendiren filozofların en önemlilerinden biridir ve şair yönüyle de edebiyata en yakın duranıdır Ona 'Doğacı coşkunluğun düşünürü'de denilebilir



Soylu bir ailenin çocuğu olarak 1548 yılında İtalya'nın Nola kasabasında dünyaya geldi Onaltı yaşındayken Dominiken adını taşıyan bir tarikatta yer aldı Kopernilus sistemiyle tanışınca, Bruno tarikat mensubu bir kişi olmaktan sıyrıldı ve buna bağlı olarak Hıristiyan inancıyla arasındaki bütün bağları koparttı Kiliseye karşı bir sistem içinde yer aldığından din sapkınlığı ile suçlandı Engizisyondan baskısından kurtulmak için Roma'ya ardından Kuzey İtalya'ya kaçtı



Dinsizlikle suçlandığı için hiçbir yerde kalıcı olarak yaşayamadı, sürekli gezdi Cenevre'ye geçti, ardından Güney Fransa, Paris ve Londra'da devam etti yaşamına 1582 yılında Sorbonne Üniversitesi'nde bir kürsü elde etti Londra'da yapıtlarının bir bölümünü bastırdı Londra'dan kısa bir süreliğine yine Paris'e geçen Bruno, bu defa da Almanya'ya gitti ve eserlerini yayımlatma çabalarını sürdürdü Daha sonra Zurich'e geçen Bruno, bir İtalyan aristokrat tarafından Venedik'e davet edilince bu daveti kabul etti Burada Galileo Galilei ile tanıştı Ama Mocenigo adlı bu aristokrat'la çatışınca, onun tarafından Engizisyon'a teslim edildi Ona, düşüncelerinden vazgeçmesi ve sonsuz evren görüşünün din sapkınlığı olduğunu kabul etmesi durumunda kilise tarafından affedileceği söylendi Ama o, gördüğü bütün işkencelere karşın, görüşlerinden taviz vermedi ve ölüme mahkum edildi



Ölüm kararını Bruno'ya bildiren yargıç, ondan şu cevabı almıştır: "Ölümümü bildirirken siz benden daha çok korkuyorsunuz" Kilisenin bu kararı, 1600 yılının Şubat ayında, Roma'da Campo dei Fiori meydanında Bruno'nun diri diri yakılması ile yerine getirildi



Bruno evrenin sonsuzluğu yanında evrenin birliği ilkesini de benimser Buna göre Ortaçağ felsefesi'nde temel alınan gök ile yer ayrılığını rededer Bruno; Tanrı'nın ve evrenin birbirinden farklı iki töz olmadığı, ama aynı gerçekliğin iki sonsuz görünümü olduğunu kabul eder Ona göre her şey Tanrısal kuvvetin görünüşüdür:"Ne gördüğüm hakikati gizlemekten hoşlanırım, ne de bunu aşıkça ifade etmekten korkarım Aydınlık ve karanlık arasındaki, bilim ve cehalet arasındaki savaşa her yerde katıldım Bundan dolayı her yerde zorlukla karşılaştım ve cehaletin babaları olan resmi akademisyenlerin yanı sıra kalın kafalı çoğunluğun öfkesinde hedef olarak yaşadım" Düşüncelerinin açıklanmasının kendisi için çok tehlikeli olduğunu bildiği halde, yukarıdaki cümlesinden de anlaşılacağı gibi, yazı ve konuşmalarında düşüncelerini hep böyle açıkça ifade etmiştir


Alıntı


yeksez