Konya Sözlü Tarih , Konya Buyukleri

Mevlana Celaleddin Rumi’ye ilişkin söylenceler


Mevlana ile Şems arasındaki yakınlığı çekememektedir

Bunun üzerine Şems birden ortadan kaybolur

Ne zaman nnereye gittiğini bilen yokyutr


Mevlana üzgün üzgün Konya çarşısında gezerken kuyumcular çarşısında altın varakları dövenlerin çekiçlerinden çıkan uyumlu sesleri duyar

Öyle bir ses oluşmuşturki bu sese kendini kaptırıreli feracesinin yakasındadır

Evrenin düzeni güneş sistemi,gezegenler,uydularonla rın ilahi bir düzen içinde dönüşleri aklından geçer

Bu duyguyla dönmeye başlar

Herkes işini gücünü bırakıp onu izlemektedirgözlerini kaapmışbaşını sağ omuzu üsütne eğmiştir

Bir kolunu gökyüzüne birinide aşağı doğru açmıştırkendinden geçmiş tüm acılardan sıyrılmıştır

İzleyenler arasında daha sonra Şems’in yerini alacak olan Selahattin Zerkubi de vardır

Mevlana’nın duygularını anlayan Selahattin Zerkubi de dönmeye başlar

çevresindekilere tüm malını mülkünü bağışlayan Selahattin Zerkubi "Şeyhim" der "senden başka birşeye ihtiyacım yoktur"


Mevlevi ayınlerindeki sema böyle başlar


MEvlana babsının kabrini ziyarete giderHer yan gül kokmakta,dallarda bülbüller ötüşmektedir

Mevlana bülbüll sesinden bir türlü kendini duaya veremez

"İki bülbül bir diyarda ötemez biri susmalı der ve bülbül sesi kesilirBir dahada Konya’da bülbül sesi hiç duyulmaz


Ölünce babaının yanına gömülen Mevlana’nın tabutu toprağa gömülürken babasının tabutunun saygısından ayağa kalktığı söylenir


Sultan’ul Ulemaya ilişkin söylence


Mevlana’nın babası Sultan-ül Ulema ya ilişkin ise söylence:


Belh’de bir cuma gecesi üç yüz müftü ve din bilgini aynı düşü görür

Muhammet Mustafa bir sahrada çadır kurmuş dinlenmekte sağ yanında Bahaeddin Veled dırmaktadır

Müfütler ve bilginler uzakta diz çökmüş lerdir

Peygamber bu din adamlarına döner ve şöyle der:"bu günden sonra Bahaeddin Veled’e ,Sultan-ül Ulema deyiniz ve öyle hitap ediniz


Ertesi gün Belh’de ki tüm bilgin ve müftüler Bahaeddin Veled’in müridi olur,aynı düşü gördükleri anlaşılır

Bahaeddin Veled onlar demeden düşünü onlara anlatır


NASREDDİN HOCA’YA İLİŞKİN SÖYLENCELER


Bir söylenceye göre Halkın düş gücü Hoca’yı Hallac’ı Mansur ve Seyid Nesimi ’yle arkadaş yapar

Buna göre Akşehir Medresesi’nde Seyid Hayrani’nin öğrencisidirmollalar bu üç arkadaşı çok sevmekte ,zaman buldukça revaklı bahçede toplanan Hoca’nın fıkralarını ,Nesiminin şiirleini Mansur’un öykülerini dinlemektedirler


Hayrani bir gün köyüne gitmek zorunda kalır

çok sevdiği kuzusunu Nasrettin,Nesimi,Mansur üçlüsüne emanet eder

Bunlar bir gün yanlarına kuzuyu da alıp kırlara açılırBir süre sona canları açıkır

Kuzyu kesip yemeye karar verirlerMansur Kesimi,Nesimi deriyi yüzmeyi üstlenir

Hoca’ya:"Ya sen ne yapacaksın?"diye sorarlar"Seyit efendi hoca ermişlerdendirondan korkarım kuzuya dokunamam ama pişmişine de dayanamamder kuzuyu kesip yerler


Seyit Hoca dönünce durumu öğrenir çok kızar"Kim kesti kuzumu çabuk söyleyin" der

Mansur başı önünde :"ben Hoca efendi"derNesimi de sözün ardını getirir"bende derisini yüzdüm" Seyit Hoca bu kez de Nasrettin ’e döner "Ya sen sen ne yaptın?"

Nasrettin Hoca:"Ben onların hallerine hem güldüm hem de etin ucundan biraz yedim" der


O zaman Seyit Hayrani şöyle bir bakar ve :"Mansur günün birind esenide böyle kesecekler,Nesimi , senin de derini yüzecekler

Nasrettin sana da kıyametet dek evet kıyamete tek güleceklersiz istedinizbu Allah’ın hükmüdür" der


Dedikleri zamanla bir bir gerçekleşir


Kaşıkçı güzeli söylencesi


Konya çarşısında küçük bir kaşıkçı dükkanı ve burada çok yakışıklı becerikli bir genç vardır bütün kızlar genci görmeye gelir

Delikanlı hiçbirine yüz vermez


Bir gün Konya Paşa’sının kızı dükkana gelirUstayı görür görmez aşık olurPeçelidiryüzünü görmez ama delikanlı da kıza aşık olur

Sevgisini kaşıklarda dile getirir

Öyle güzel kaşıklar yapar ki bir alan bir daha alır

Paşa kızı her gün dükkana uğramakta deste deste kaşık almaktadırGünün birinde kızın babası merak edip kaşıkları kimin yaptığın araştırmaya gider yanına şehrin kadısını da alır

Dükkana varır,delikanlıyla konuşursözün bir yerinde "doğrusu çok ustasın kaşıklara diyecek yok ,hele o üzerine yazdığın beyitler,o ne ateş,o ne yangın öyle,belli ki sevdalısın" der

Delikanlı "sizden gizleyemem Paşam derBu sevda yüzünden ne gecem ne gündüzüm belli"Paşa kızın kim olduğunu sorar

Delikanlı bilmediğini söyleyip olanları anlatınca Paşa şaşırır:


-"sizi başgöz etmek boynumun borcu olsunKimin nesi olursa olsun,alacağım sana onu" der


Birlikte beklemeye başlarlar Derken kız dadısıyla görünür Delikanlı işaret edince Paşa kızın peçesini aniden kaldırıverir

Bakar ki kendi kızı!" Bir kızına bir de delikanlıya bakar ve "Tanrı’nın yazısı böyleymişyarından tezi yok düğün kurula" deyip iki sevdalıyı evlendirir


Tavus baba söylencesi


Konya’nın meram bağları sırtlarında Tavus Baba adlı bir türbe vardır

Burada yatanın kim olduğu ,nasıl yaşadığı bilinmemektedir Onunla ilgili söylence:


Bir gün şimdi türbenin bulunduğu yere hint diyarından çok güzel bir kadın gelip yerleşir

Küçük kulübesinde rebab çalarsesi güzeldirMevleviler’i büyülemiştir

Kimseler yüzünü göremezRebabının eşsiz sesiyle tepenin eteklerinde sema edilir


Günün birinde birden ses kesilince hereks tepeye koşarKulübede kırık bir rebababve bir yığın tavus tüyünden başka bir şey yokturtüyler toplanır

buraya bir türbe yapılırAdına da Tavus Baba türbesi denir

Yörede incelemeelr yapan Gotdolevski göre Bektaşiler bu yabancı kadına ölümünden sonra Baba sanını vermiştirBu yüzden Tavus Baba diye anılır