Nefsin Yaratılışı

Nefsin Yaratılışı



Hak Sübhanehü Ve Teala (CC) Hzleri ne zaman ki nefsi yarattı, ona: “Beni bildin mi” diye sordu “Nefse ve onu (İnsan biçiminde) düzenleyene; Sonra da o nefse isyanını ve itaatini öğretene ki,Muhakkak (Allah(cc)'ın (CC) küfür ve isyandan) temizlediği nefis kurtulmuştur”[1]

Yüce Allah(cc) (CC) Hzleri nefse: “Ben kimim, ve sen kimsin?” diye sordu Nefs cevap verdi: “Sen sensin, ben de benim” Nefs, Allah(cc)ü Teala (CC) Hzleri’nin huzurunda senlikbenlik davasında bulunduğundan beri bu davayı bırakmamıştır

Bunun üzerine Hak Celle ve Ala Hzleri nefse hışım eyledi ve o hışmın pırıltısından Cehennem yaratıldı Buyurdu ki: “Cehennemi üç bin yıl yaksın ve ısıtsınlar” Cehennem öyle karardı ve karanlık oldu ki, cehennemin içinde göz gözü görmez oldu Ve iyice ısındı Hak Teala (CC) Hzleri’nin buyruğu ile nefsi Cehennemin içine attılar Orada bin yıl yandı Sonra Cehennemden çıkararak Hakk’ın (CC) huzuruna götürdüler, yine soruldu: “Ey nefs! Bildinmi? Sen kimsin? Ben kimim?” Nefs yine cevap verdi: “Ben benim, Sen sensin”

Hak Teala (CC) Hzleri buyurdu, bin yıl daha Cehennemde yaktılar Yine aynı soru soruldu ve aynı cevap alındı Götürüp bin yıl daha yaktılar Cehennemde azab ettiler, aynı cevabı tekrarladı Görüyor musun? Nefsi emmare üç bin yıl Cehennemde yandığı halde senlikbenlik davasından vazgeçmedi

Bu defa Hak Teala (CC) Hzleri gıdasının kesilmesini irade buyurdu, gıdasını kestiler Aradan üç gün geçmeden nefs feryada başladı “Beni Rabbıma götürün” dedi Cehennem ehli buna şaşıp kaldılar Kendi kendilerine: “Bu ne acep sırdır ki, bu nefs üç bin yıl Cehennemde yandı, türlü türlü azaplar gördü de bir kere ‘Rabbim Sensin’ demedi, Senlik benlik davasından vaz geçmedi, üç gün gıdası kesilmekle ‘Beni Rabbime götürün Bana mevlam gerektir, başka hiçbir birşey gerekmez’ demeye başladı”

Cehennem Malikleri Hak Teala Hzlerine niyaz ettiler: “İlahi Sen Allamül Guyubsun (CC) (Gaibleri bilicisin) Şu nefs cehennemde üç bin yıl yandı da hiç kimseye baş eğmedi Şimdi üç gün aç kalınca ‘Beni Rabbime götürün’ diye feryada başladı” dediler Hak Teala (CC) Hzleri nefsi Huzuruna getirmelerini irade buyurdu ve nefse sordu: “Ya nefs! Bildin mi? Ben kimim ve sen kimsin?” Nefs bu defa şu cevabı verdi: “Sen benim Mevlamsın ben senin zaif kulunum”

Hak Teala’nın (CC) nefse bu şekilde muamele yaptırmasından muradı, nefsi açlıktan başka hiçbir şeyin acze düşüremeyeceğini ve kulluk makamına getirilemeyeceğini bildirmektir Şunuda iyi bil ki, az yemek gönlü saflaştırır Nefsin karanlık ve bulanıklığını giderir Kişinin zihni pak ve kuvvetli olur Gönül yumuşak olur Açlık kişinin gafletini giderir

Az yiyen kişiler ibadet taatlerinden zevk ve lezzet bulurlar Zikirden tesbihten Namazdan, Oruçtan ve bütün Hakkani işlerden Sefa alırlar Bütün batıllardan kaçınır az yiyenler alçak gönüllü ve merhametli olurlar Gece gündüz Hakk (CC) Hzleri’ni zikrederler, dillerinde daima hayır kelam olur Gözlerinde, gönüllerinde hikmet bulunur Kendi acizliklerini bilirler Ölümü unutmazlar, günahlarından ötürü pişman olurlar ve çok açlık çeken kişiler Arifi billah da olurlar Çok açlık çektiklerinden dolayı kendilerine Marifet kapıları açılır az yiyen kişiler, nefsani gıdalardan kesilir ve Ruhani gıdalara erişirler Gönüllerine Hakkın Muhabbeti dolar O muhabbetin nuru dimağlarına çıkar Az yemekle gönüle Hakkın Muhabbeti dolar Bu sebeple Resülüllah (SAV) Efendimiz: “Amellerin efendisi açlıktır” buyurmuşlardır

Ey Salik (Sülük eden) kişi bütün saadetler hep az yemekle az yemekten elde edilir Bütün minnetlerde çok yemekten başa gelir

Hak Teala (CC), Hz İsa’ya (AS) buyurdu: “Eğer beni görmek istersen, aç ol” O halde ebedi Saadeti isterseniz açlığı ihtiyar ediniz Şu bir kaç günlük ömürü az yemekle ve nefs mücahedesiyle geçiriniz Zira Mucizel beyanda şöyle buyrulur: “Ben nefsimi temize de çıkarmıyorum Çünkü nefis gerçekten kötülüğü şiddetle emreder Ancak Rabbimin esirgediği nefis müstesnadır Çünkü Rabbim Ğafûr’dur, Rahim’dir (CC)”[2]

Yine Resülüllah (SAV) Efendimiz buyurmuşlardır ki: “Yüksek makamlara vasıl olmanın sebepleri açlıktır”

İmdi ey kardeş açlığa kendini alıştır ve bunu mutlaka adet et Nefsine riyazat ve mücahedeyi öğret ki, mücahede insanı müşahedeye erdirir Şunu muhakkak olarak bil ki, açlık Nebilerin, Velilerin ve Salihlerin; tokluk ise kafirlerin, münafıkların ve hayvanların hasletidir

Bir beyit:

Çok yiyenlerdir ibadet etmeyen

Çok yiyenlerdir doğru yola gitmeyen

Çok yiyenlerdir bu işi başarmayan

Çok yiyenlerdir Hak (CC) didarın görmeyen

Çok yiyenlerdir nefs arzusun koyan

Çok yiyenlerdir iş bu dünyayı seven



Çok yiyenlerin olur nefsi ağır

Çok yiyenlerin olur uykusu ağır

Çok yiyenlerin olur kulağı sağır



Çok yiyenler gaflete dalmışlardır

Çok yiyenler dünyaya kalmış durur

Çok yemek kafir münafık hasleti

Çok yiyenler göre yarın mihneti



Çok yiyenlerin gözü görmez olur

Çok yiyenler Hakk'ı (CC) zikretmez olur

Çok yemeklik Ulu mihnet durur

Az yemeklik büyük devlet durur



Az yemektir Enbiyalar Hasleti

Az yiyenlere Hakk'ın (CC)inayeti

Az yiyenlerdir Hakk'a (CC) gönül veren

Az yiyendir Hakk (CC) didarin gören



Az yemekten Evliya olur kişi

Az yiyenlerden giderir teşvişi



Az yiyendir Cennete doğru giden

Az yiyendir dünü gün Taat eden



Az yiyenlerin olur nefsi halim



Az yiyenler söylese Hikmet durur

Az yiyenin baktıği ibret durur

Az yiyenlerin Hakk (CC) ile Sohbeti

Az yiyenlerindir Ali himmeti



Esrefoğlu Rumi çok yemeği ko

Az yemeği edegör sana HUUU[3]


[1] Eş-Şems S A789

[2] Yusuf S A53

[3] Müzekkin Nüfus S301,302 [/size]