Sulh Daima Hayırlıdır

Sulh Daima Hayırlıdır
Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“Bir kötülüğün cezası, ona denk bir kötülüktür Kim bağışlar ve barışı sağlarsa, onun mükâfatı 'a aittir Doğrusu O, zalimleri sevmez” (Şûrâ, 40)


Rasûlullah (sav) buyurdular:
“İnsanların arasını bulmak için hayırlı haber götüren (veya hayırlı söz söyleyen) kimse yalancı sayılmaz" (Buhârî, Sulh 2; Müslim, Birr 101 Ebû Dâvûd, Edeb 50; Tirmizî, Birr 26)


Bir gün Rasûlullah Efendimiz evindeyken Mescid-i Nebevî’den bir gürültü geldiğini duydu Kâ’b İbni Mâlik, İbni Ebû Hadred adlı zâttan alacağını istemiş, bunun üzerine bir gürültü kopmuştu Ümmetinin sıkıntıda olmasına pek üzülen Efendimiz, odasının kapı perdesini aralayarak:
“-Kâ’b!” diye seslendi
Kâ’b İbni Mâlik:
“-Emret, yâ Rasûl!” diye ona doğru yöneldi
Nebiyy-i Muhterem Efendimiz, ona eliyle, alacağının yarısını bırak diye işaret etti
Bunun üzerine Kâ’b:
“-Bıraktım, yâ Rasûl!” dedi
Buna memnun olan Efendimiz, İbni Ebû Hadred’e dönerek:
“-Kalk, borcunu öde!”, buyurdu (Buhârî, Salât 71, 83; Müslim, Müsâkât 20)
Ashâbı arasında bir anlaşmazlık çıkınca, Rasûl-i Ekrem Efendimiz buna pek üzülür, aralarını bularak onları barıştırmak için elinden geleni yapardı