Gece Namazı Ateşten Korur

Gece namazı ateşten korur

Abdullah bin Ömer Hazretleri, Ashâb-ı Kiramın büyüklerinden olup, dört büyük halifeden Hz Ömer’in (ra) oğludur Abdullah bin Ömer (ra) gençliğinde sık sık mescitte uyurdu O sıralarda herkes rüyasını Peygamberimize (asm) anlatırdı Bir gece garip bir rüya gördü Önünde ateşten bir kuyu vardı Melekler onu kuyunun yanı başına bırakmışlardı İçinde yanan insanların sesleri duyuluyordu İbn-i Ömer:
– Ateşten Allah’a sığınırım, diye dua ediyordu
Yananları tanıyordu sanki Sonra başka bir melek çıkageldi Ona:
– Sen hiç korkma, dedi
Bu rüyayı Peygamberimizin (asm) eşi Hafsa Validemize (ra) anlattı Hafsa Validemiz de Peygamberimize (asm) ak*tarmıştı Bunun üzerine Peygamber Efendimiz:
– Abdullah bin Ömer ne iyi bir insandır! Bir de gece namazını kılsa, buyurdu
Mesajı alan İbn-i Ömer, bundan sonra geceleri az uyumaya ve ibadet etmeye başladı
***
İbni Ömer (ra) cemaatle namaz kılmaya o kadar çok ö*nem verirdi ki, şayet yatsı namazını cemaatle kılamazsa gece*nin tümünü ibadetle geçirirdi
Abdullah bin Ömer’in tâdil-i erkân ile namaz kılmasına her*kes hayran olurdu Hatta Tabiînin büyüklerinden Tâvus Hazretleri:
– Onun gibi dikkatli namaz kılan birini görmedim, derdi
***
İbni Ömer (ra) Kur’ân okurken manasına o kadar kendisini verirdi ki, hâlden hâle girerdi Bir gün Mutaffifîn Sûresi’*ni okuyordu “O gün tüm insanlar, Âlemlerin Rabbi için kal*kıp dikilirler” meâlindeki âyete gelince sarsıla sarsıla ağlamaya başladı Secdeye vardı Ondan sonra okumaya devam edemedi
***
Abdullah bin Ömer, “İman edenlerin, Allah’ın zikirleriyle kalplerinin huşû içinde yumuşaması zamanı gelmedi mi?” âyetine geldiği zaman hüngür hüngür ağlardı