Şairim

ŞAİRİM


Şairim kaf dağı sırtımda yüküm,

Sırların tahtına kurulan benim

Böylesi verilmiş ezelden hüküm,

Kurşunsuz, silahsız vurulan benim


İçimde tufana döner gözyaşı,

Söndürür yanardağ olsa ataşı,

Yaya benzetirken incecik kaşı,

Gizli bir el ile gerilen benim


Gökyüzünde burçtan burca gezerken,

Yıldızları yâr boynuna dizerken,

Beynimi mantığın örsü ezerken,

Fikrin yokuşunda yorulan benim


Mevlana’da fikir, Yunus’ta sevi,

Bir sözüm indirir tahtından devi,

Sevgiyle dolarken gönlümün evi,

Çağlayan, köpüren, durulan benim


Sebepler mülküne sermişim postu,

Sezerim en gizli hileyi, kastı,

Zalimin hasmıyım, mazlumun dostu,

Adalet tığıyla örülen benim


Kalemim kılıçtır, şiirim kalkan,

Köleyle köleyim, hakanla hakan,

İçimde kaynarken binlerce volkan,

Tasasız, kedersiz görülen benim


İbrahim SAĞIR