O İklime Yol Alırken: Kırkta Duraklamak

O İklime Yol Alırken: Kırkta Duraklamak

Zehra KORKMAZ



Ve Vahiy Gelir Kırk Yaşında


Hani kırk yaşına gelmişti

O’nu sonradan görmeyecek olan gözlerin de şahitliğinde

Doğru, dürüst ve emin olarak kırk yaşına gelmişti

Pir u pak olarak

Elleri temiz, gönlü temiz

Asla harama el uzatmamış, asla gönlüne yalancı ilahları koymamış

Kırk yaşına gelmişti

Ağır ve kıymetli bir vazifeye hazırlanıyordu

Allah’ın Rasulü olacaktı Ve Rabb’i kırk yaşına kadar onu bu vazifeye hazırlıyordu

Zor bir zemin ve zamanda ki zeminler ve zamanlar ötesine uzanacaktı vazifesi üstelik, hazırlanıyordu Rabbi tarafından

İnsana insan olduğunu hatırlatacaktı Adaleti nakşedecekti zaman ve zemine ki devir zulüm devridir Ve en büyük zulüm cahilliktir

Zamanlar, zeminler ötesine ulaştırmak da vazifesiydi

Hazırlanıyordu kırk yaşına kadar

“Beni Rabbim terbiye etti ve beni en güzel şekilde yetiştirdi”

İnsanlar tanısın ki farklı bir insandır İnsanın gölgesine güvenmediği bir günde düşmanlarının güvendiği bir kişidir,

Hakkını teslim ettiği

Düşmanlarının elinden ve dilinden emin olduğu

Bakın şimdi kırk yaşında ve diyor ki, “Size dünyanızı da ahiretinizi de teminat altına alacak bir hakikat getirmiş bulunuyorum”

Hani şu dağın ardından bir ordu geliyor dese inanacaktınız?

Hani en kıymetlilerinizi ona teslim ederdiniz

Şimdi yalanlıyor musunuz?

Gönlünüzü neden teslim etmezsiniz?

Oysa insan yalnız ve yalnızca gönlüyle kalır bir gün

Ona sahip çıkmak haddine değildir

Öyleyse sahibine teslim etmeli; “Al onu ve koru o güne kadar”


Koymak Alnını Toprağa


Kalbin bile durduğu bir sessizlikte O’nunla koymak başını secdeye,

Kalbini O’nun kalbine eklersin

Sende durur artık O’nda atmaya başlar

O’nunla kıyama kalkmak ardından Mekke’ye girer gibi

Günde kırk kere koymak alnını toprağa ve kırk kere kıyama kalkmak

Kırk kere şükretmek Allah Rasulü’nün (sav) arkasında

Ve O’nunla kırk kere ikrar ederiz İkrarımıza zaman ve mekânın ötesinde şahit olur

Rabbim, yalnız senden yardım diler ve yalnız sana dayanırız

Sen bırakırsan bizi kim tutar ellerimizden, kim?

Bizi bize bırakma!


Sen namazla sevinirdin

Alnın toprakla buluştuğunda yeryüzünde sanki hiçbir ayrılık kalmazdı

Öyle bir buluşmaydı senin secdeyle buluşman

Vesenin ahlâkından nasibi olan varisin alimler de derlerdi ki “Bennamazsız bir insanla biraz yan yana otursam kırk gün namazımınbereketini bulamam”

Ve sen buyururdun: “Namaz kılanın önünden geçenkişi bu yaptığıyla ne kadar günaha girdiğini bilseydi orada 40 yıl(veya gün, ay) beklemesi kendisi için daha hayırlı olurdu”


Arkadaşlarından biri bir gün namaz kılan bir adamı gördü ki o namazında hile yapıyor Sordu:

- Sen bu namazı ne zamandan beri kılıyorsun? Cevap verdi adam:

- Kırk yıldan beri kılıyorum Huzeyfe (ra) şöyle dedi:

-Öyleyse kırk yıldan beri namaz kılmadın Şayet bu şekilde namaz kılarakölecek olursan Muhammed’in fıtratından başka bir fıtrat üzere öleceksin

Ve ardından Allah Rasulü’nden (sav) aldığı ölçüyle ekledi:

- Kişi namazı hafif kılar ama buna rağmen tam kılar, güzel kılar


Kırkıncı Müslüman


O’nu öldürmeye gelen onda hayat bulurdu

O bir suydu akan ve daime akacak olan

Kurumuş gönüllerimiz dirilirdi onunla

İşte Ömer kılıcını kuşanmış geliyor

“Şu atalarımızın dinini bırakan, Kureyş’in içine ayrıcalık düşüren Muhammed’i öldürmeye gidiyorum”

Kader şüphesiz ki gülüyor Ömer’in haline

Tek olanı tespih eden hurma ağaçları gülüyor, Mekke’nin dağları gülüyor, üzerinde hışımla yürüdüğü toprak gülüyor

O hışımla yürüyor lakin bilmiyor ki attığı her adımda kurumuş toprağına su yürüyor

Ömer (ra) onunla hayat buluyor

Gönlünü buluyor, gönlünün sahibine eriyor


Ashap Allah Rasulü’nün (sav) etrafında halka olmuş

Soruyor Allah Rasulü (sav):

- Ömer niye geldin?

Titriyor Ömer (ra) O’nun sesini duyunca Huşu içinde diyor:

- Müslüman olmaya geldim

“Allah u ekber Allah u ekber!”

Tekbir getirir sahabiler

Yer titrer tekbirlerle, Mekke’nin dağları titrer

Kırkıncı Müslümandır Hz Ömer (ra)

Ve güçlenmiştir artık Müslümanlar

Lakin güce ve olgunluğa ermek rahata ermek değildir

Belki her şeyin daha zorlaştığı, yeni başladığı zamandır

Zira güç ve kemal düşmanlık ve kinlerini daha da artırır

Ne var ki artarsa zorluk, ne çıkar ki…

Şimdi Kâbe’de namaz kılıyoruz

Abdullah bin Mesut (ra) diyor:

“Ömer Müslüman olunca Kureyş ile mücadele ederek nihayet Kâbe’de namaz kıldı ve biz de onunla beraber kıldık”


O Bir Müjdeydi Bazen 40'la Müjdelerdi


O müjdelerden nasibini alanlar bilirlerdi ki kırk gün tekbiri kaçırmadan cemaatle namaz kılsalar ateş ve nifaktan azat olurlardı

Kırk sabah Allah’a ihlâslı olsak kalbimizden lisanımıza hikmet çeşmeleri akar

Kırk gün hiç haram karıştırmadan helâl yesek kalbimizi yüce Allah nuruyla doldurur

Ve Mescidi Nebevi’de ara vermeden kırk vakit namaz kılan için de iki beraatın verileceğini müjdeler: Ateş ve azaptan beraat, nifaktan beraat

Bir kapıyı müjdeler sonra;

Geriye dönüşü olmayan bir yolda yürüyoruz ya o kapıyı Rabbimiz geriye bir bakıp o yolu temizlememiz için açmıştır

İnsan unutkandır

Bir hatada yakıp yıkandır onca iyiliği, birlikte yürünmüş o kadar yolu silendir bir çırpıda belki

İşte o zaman anlarız bizi bekleyen var, kapıyı son ana dek açık tutan…

“Mağrip cihetinde bir kapı vardır Bu kapının genişliği binekli bir kimsenin yürüyüşüyle kırk veya yetmiş senedir Allah o kapıyı arz ve semaları yarattığı gün yarattı İşte bu kapı güneş batıdan doğuncaya kadar tövbe için açıktır”


40 İnanmış Adam


Allah Rasulü (sav) bir muallimdi

İrşat için kırk veya yetmiş muallim gönderdi

Zira “öğrenmek istiyoruz” demişlerdi

Bu İslam’ın ilk irşat birliğidir

O’nun gölgesinde okumuş ilk derslerini, O’ndan öğrenmiş ilk cümlelerini annesinden öğrenir gibi, annesini duyar gibi O’nu duymuş

İçlerinde bir yerlere yazmış her duyduğunu, her gördüğünü…

Öyle ki ancak damarlarıyla sökülür her yazılan

Hz Ali (ra) “Bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” diyor ya onlar harf harf Allah’ın kelamını taşımışlardır bu günlere,

Ve canlarına karşılık

İrşada giderken Biri Maune’de şehit edildiler


Kırklara Karışmak


Kimler sayesinde aklanır dünya kirlerinden? Kimler belki hiç tanımadıkları için gözyaşı döker başını secdeden kaldırmadan? Kimler sayesinde rızıklanırız?

Hâlâ yağmurlar yağar

Ve sularımız çekiliverirse bir gün bize su getirecek senden başka kimsemiz yoktur

Kimler hatırlatır bize bu gerçekleri?

Sıddikler vardır her daim yeryüzünde kırk kişi

Rasulullah (sav) onlar için dedi ki; “Onlar bu derecelere çok namaz kılmak, oruç tutmak ve zekât vermekle erişmediler”

İbn Mesut (ra) sordu: “Ey Allah Rasulü, ne ile eriştiler?” Rasulullah (sav) buyurdu: “Cömertlik ve Müslümanlara nasihat etmekle eriştiler” “Onlar hiçbir şeye lanet etmezler” Onlar Peygamber ahlâklı Lanet etmezler O’nun gibi uğursuz görmezler hiçbir şeyi

Rasulullah (sav) nisan yağmurudur, iliklerimize kadar işleyen, bereketiyle kuşatan…

O sıddikler de nisan yağmurundan damlalardır

Ve onlar İbrahim gönüllü…

İbrahim (as) ateşe atılırken Cebrail gelir “Ne istiyorsun?” der “Ben senden bir şey istemem ey Cebrail!”

Yediler, dörtler…

İmameyn, kutbun sağında ve solunda; biri mana alemine bakar, biri mülk alemine Ve kutbul azam gavs… Onun duaları bizi bulur,

İstemeyi unuttuğumuzda bile…


“Allah Çileni Artırsın”


Zamanında tarikata girenler bir hata sonucu olsun ya da olmasın ahlâklarının güzelleşmesi ve kalplerinin cilalanması için çilehanede kırk gün çile doldururlarmış Nefisleri terbiye olsun diye kırk gün kırk gece ibadet ederlermiş Bazı tarikatlarda bu sürenin bin bir gün devam ettiği de olurmuş

Nefisten kalbe, kalpten ruha, ruhtan sırra ve sırdan da Rabb’e yol vardır

İşte bu yoldur amaçlanan çile doldurmakta

Halktan hakka giden yolda yapayalnız olduğunu anlayarak ve sadece Hakk’la dolarak yürümektir

Hz Peygamber’in (sav) hayatından örnek alarak uygulayanlar da olmuştur

O, Hira mağarasında uzunca müddet tefekküre dalardı Rabbine yakarırdı o yalnız ve sessiz gün ve gecelerde

Derviş için zorluğa sabır ve tahammül Allah’a varmanın en önemli vesilesi görülmüştür

İşte bu sebeple birbirlerine “Allah çileni artırsın” diye dua ederlermiş

Nakşiler ise halk içinde Hakk’la olmayı dilerler Bu halvetin en zorudur Kalabalıklar içinde Allah ile olmak

Rabbim kendine giden yolda adımlarımızı artırsın

İki cihanda da saadet isteriz Rasulü’nün öğrettiği gibi

O’ndan gelen çileyi de saadet bilerek, kırk günden kırk yıla kadar ne kadar ömür verdiyse her nefes ve adımımızı kendisiyle doldursun Birer birer tespih taneleriyle ismini çeker gibi…


Biz Kırk Kişiyiz Kırkımız da Birbirimizi Biliriz


Biz kırk kişiyiz kırkımız da birbirimizi biliriz

Bilmekle mi kalırız, kalmalıyız?

Buradaki bilmek her ne manada olursa olsun bilmek yükümlü kılar insanı

Bilirim dediklerinle bir ve beraber olmak

Birlikte solumak o iklimi

Kırk sayısı üzerine bir deneme yaptı isek de anlatılan umulur ki sayıya gelmez

Maksat o iklime yol almaktır

Adımlar sayılası değildir o iklime yol alırken

Zira o iklime giden yol bazen bir kanat çırpışı mesafedir Lakin bir kanat çırpışı alınan mesafe bir kanat çırpışı anda kaybedilebilir

Sonrasında düşersin ve bir ömür yeri adımlarsın

Ancak o keyif kırk yılın başı da gelse ve sonrası yeri adımlamak da olsa kırk ömre de yeter iki dünyaya da…

Ve bir acı kahvenin kırk yıl hatrı vardır ya,

Kırk yıl ne de gelmez ne de dolmaz bir zamandır Ama gelir bir gün kırk yıl da daha fazlası da

Bir acı kahve içmedik belki karşılıklı lakin iki güzel kelam ettiğimizi umarız zaman ve mekânın ötesinde

Kırk yıl değil iki ömür hatırı olacak…