Kul Oldum...Kül Oldum... Gül Oldum...

**Prof. Dr. Sinsi** · 07-27-2012

Kul oldumKül oldum Gül oldum
Ben kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdim

Çok özledim sonsuz genişliğini secdelerin

Ben ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktım

Öyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe

Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizce dolandım

dolandım

Öyle çok hasretimki bir rukün kavsinde
Belimi kıran ayrılıkları göğe savurmaya

Ben ellerine cilveli kelepçeleri vurulmuş bir zavallıyım

Çok isterdim bir kıyamın kıyametinde
İçimdeki bütün kuşları dağlara uçurmayı

Ayaklarımı dar zamanların prangalarına kaptırdım ben

Öyle hasretim ki yalnız ve yalnız sana kul olmaya

Cümle dilenciliklerden kurtulmaya

Öyle hasretim ki göğsümde sakladığım kanadı kırık serçeleri
Rahmetinin yuvasına uçurmaya

Öyle çok hasretim ki yalnız ve yalnız sana muhtaç olmaya

İçimde saklı sancılı incileri rahmetinin kıyılarına savurmaya ahdettim

Mülteci ellerimin ayazında ölmüş kelebekleri

Kudsi levhanın dokunuşuna emanet etmeye geldim

Ben gururun mahkumuyum

Ben gerçeğin kaçkınıyım

Ben günahın tutsağıyım

Ben isyan çöllerinin çorağına sürgün bir yeti
Sevindir beni,sevdir,sevindir,sev sevdiğini bildir

Hüzünlerimi bir secdenin billur sularında erit ne olur

Ne olur korkularımı rahmetinin kucağında teskin eylesen

Ben sahte uzaklıkların sürgünüyüm

Ben içine kalbimi sığdıramadığım dar vakitlerin küskünüyüm

Öyle özledim ki seccademin alnımdan öpüşlerini

öyle özledim

İşte huzuruna geldim

Şöyle başımı sokacak bir umudum olsun istedim

İstedim ki yüzünden menekşeler toplayacağım sonsuz ovalarım olsun

İstedim ki koşayım

koşup koşabildiğim kadar

İçimde sakladığım bütün uçurtmaları rüzgarlara verebileyim

Ben sonsuz derinlikte uykuların yitiğiyim

Ben unutuş uçurumların dibinde unutulmuş bir cesedim

Ben benlik ve bencillik yabancılıklarında
Evine yol bulamayan bir yitirmişim

Çok özledim En Sevgilinin en çok sevdiği yerde durmayı

Öyle hasretim ki öyle muhtacım ki
En Sevgilinin en çok sevildiği halde olmaya

Geldim

Huzuruna vardım

Geçtim kendimden

Kendimi geçtim

Deldim benlik dağını

Yolda kaldı ferhat

Şirinin ben oldum
Yandı her yanım

İbrahimin oldum

Gül oldum

Çöle verdim leylayı;aklı mecnuna sattım

Mecnun oldum

Yakınlığına geldim

Tüm uzaklıkları uzaklara savurdum keremini gördüm
Vazgeçtim aslıdan,gölgeden çıktım,vaslına geldim

aslına geldim

Yandım KUL oldum

Yandım KÜL oldum

Yandım GÜL oldum

Durdum namaza;
Miracına geldim,niyazına durdum
Nazla beni ne olur

En Sevgilinin durduğu eşikte durdum
Miracına geldim

Miracına geldim

Nazarında tut ne olur

Bakışınla sar beni,el üstünde tut,bırakma ellerimi

(BIRAKMA ELLERİMİ ALLAH'IM

)
Senai Demirci

07-27-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Kul Oldum...Kül Oldum... Gül Oldum... *Kul oldumKül oldum Gül oldum* Ben kalbimi dünyanın dert duvarları arasında ezdirdim Çok özledim sonsuz genişliğini secdelerin Ben ruhumu zehir parmaklıklar ardında tutuklu bıraktım Öyle çok susadım ki ilk tekbirin;dudağımdan içtiğim serinliğe Ben bencilliğin dehlizlerinde ümitsizce dolandımdolandımdolandım Öyle çok hasretimki bir rukün kavsinde Belimi kıran ayrılıkları göğe savurmaya Ben ellerine cilveli kelepçeleri vurulmuş bir zavallıyım Çok isterdim bir kıyamın kıyametinde İçimdeki bütün kuşları dağlara uçurmayı Ayaklarımı dar zamanların prangalarına kaptırdım ben Öyle hasretim ki yalnız ve yalnız sana kul olmaya Cümle dilenciliklerden kurtulmaya Öyle hasretim ki göğsümde sakladığım kanadı kırık serçeleri Rahmetinin yuvasına uçurmaya Öyle çok hasretim ki yalnız ve yalnız sana muhtaç olmaya İçimde saklı sancılı incileri rahmetinin kıyılarına savurmaya ahdettim Mülteci ellerimin ayazında ölmüş kelebekleri Kudsi levhanın dokunuşuna emanet etmeye geldim Ben gururun mahkumuyum Ben gerçeğin kaçkınıyım Ben günahın tutsağıyım Ben isyan çöllerinin çorağına sürgün bir yeti Sevindir beni,sevdir,sevindir,sev sevdiğini bildir Hüzünlerimi bir secdenin billur sularında erit ne olur Ne olur korkularımı rahmetinin kucağında teskin eylesen Ben sahte uzaklıkların sürgünüyüm Ben içine kalbimi sığdıramadığım dar vakitlerin küskünüyüm Öyle özledim ki seccademin alnımdan öpüşlerini öyle özledim İşte huzuruna geldim Şöyle başımı sokacak bir umudum olsun istedim İstedim ki yüzünden menekşeler toplayacağım sonsuz ovalarım olsun İstedim ki koşayımkoşup koşabildiğim kadar İçimde sakladığım bütün uçurtmaları rüzgarlara verebileyim Ben sonsuz derinlikte uykuların yitiğiyim Ben unutuş uçurumların dibinde unutulmuş bir cesedim Ben benlik ve bencillik yabancılıklarında Evine yol bulamayan bir yitirmişim Çok özledim En Sevgilinin en çok sevdiği yerde durmayı Öyle hasretim ki öyle muhtacım ki En Sevgilinin en çok sevildiği halde olmaya Geldim Huzuruna vardım Geçtim kendimden Kendimi geçtim Deldim benlik dağını Yolda kaldı ferhat Şirinin ben oldum Yandı her yanım İbrahimin oldum Gül oldum Çöle verdim leylayı;aklı mecnuna sattım Mecnun oldumYakınlığına geldim Tüm uzaklıkları uzaklara savurdum keremini gördüm Vazgeçtim aslıdan,gölgeden çıktım,vaslına geldim aslına geldim Yandım KUL oldum Yandım KÜL oldum Yandım GÜL oldum Durdum namaza; Miracına geldim,niyazına durdum Nazla beni ne olur En Sevgilinin durduğu eşikte durdum Miracına geldim Miracına geldim Nazarında tut ne olur Bakışınla sar beni,el üstünde tut,bırakma ellerimi (BIRAKMA ELLERİMİ ALLAH'IM) Senai Demirci