Tarihimizden Altin Bir Yaprak

Nene Hatun

Takvimler 7 Kasim 1877r17;yi gosteriyordu

Nene Hatun uc yil once evlenmisti Henuz yirmisindeydi ve uc aylik bebegi vardi On bes gun once, koyleri Rus askerleri tarafindan isgal edilince, ailesiyle Erzurumr17;a gelmisti Turk ordusu uzunca bir zamandir bircok cephede carpisiyordu Dogu cephesinde de savas butun hiziyla devam ediyordu Aslinda Gazi Ahmet Muhtar Pasa simdiye kadar dusmanin isini coktan bitirecekti; ama hesapta olmayan bir dusman daha vardi Yillarca bu topraklarda birlikte yasadigimiz Ermenilerden bir kismi simdi ceteler hâlinde geziyor, baskinlar yapiyor, mâsum insanlari -hem de coluk cocuk demeden- katlediyordu Daha dun sabah, yakinlardaki bir koyde ceteler tarafindan agaca civilenen bebegin hikâyesini dinlemisti Allahr17;im bu nasil bir vahsetti, bunu yapanlarin hic mi vicdani yoktu! Nene Hatun, asirlarca birlik ve beraberlik icinde yasadiklari bu insanlardan bazilarinin bugun nicin bu derece canavarlastiklarini zaman zaman dusunuyor; fakat ikna edici bir cevap bulamiyordu Bu ceteler yuzunden eli silâh tutan herkes cepheye gidemiyor, mâsumlar katledilmesin diye koylerde nobet tutuluyordu

Kerpicten yapilma iki odali evlerinin kucuk odasinda safagin sokmesini bekleyen Nene Hatun, bir yandan sobanin yani basindaki besiginde uyuyan bebegini salliyor, diger yandan da mum isiginda sag elindeki Mushafr17;i okumaya devam ediyordu

Bircok yakini cephedeydi Uzun zamandir hic birinden haber alamamisti Dun kusluk vakti agabeyini getirmislerdi Vucudunda bogaz bogaza carpismanin sebep oldugu cok derin sungu yaralari vardi Âdeta damarlarinda kan kalmamisti Ve bir-iki saat sonra Nene Hatunr17;un kollarinda ruhunu teslim etti Nene Hatun, kutlu bir yolda canini veren ve sehadet serbetini icerek sonsuzluga ucan agabeyinin vucuduna sarilip agladi, agladi, agladi Sehitlerin ardindan aglanmaz diye engel olmaya calistilar; ama Nene Hatun sadece agabeyi icin degil, vatan icin de agliyordu

Cepheden gelen son haberlere gore dusman cok kalabalikti, ondan da onemlisi iyi silâhlari vardi Bunlari dusunurken, dilinden hic dusurmedigi duasini bir kez daha tekrarladi: r0;Allahr17;im, dusmanlari Senr17;in azamet ve kudretine havale ediyor ve serlerinden Sana siginiyoruzr1;

Sabah ezaninin okunmasina az bir zaman vardi Disaridan gelen bagrismalar ve silâh sesleriyle irkildiler Esinin disari cikmasiyla iceri girmesi bir oldu ve kararli bir sekilde sunlari soyledi: r0;Ermeni ceteleri ve Rus askerleri tabyalara saldirmislar, karsi koymaya gidiyoruz Eger donemezsem ve dusman buraya kadar gelirse sakin teslim olmayin, alacaklarsa cesetlerinizi alsinlar Allahr17;a emanet olun!r1; Ve sobanin yaninda duran baltayi kaptigi gibi kapidan yildirim hiziyla tabyalara dogru kosmaya basladi

Nene Hatunr17;un cesaretli ve sogukkanli bir yapisi vardi Kocasinin kolay kolay geri donmeyecegini biliyordu Arkasindan r0;Allah yardimciniz olsun!r1; diye dua etti

Zaman hayli ilerlemisti Silâh seslerinin ardi arkasi kesilmiyordu Abdestini tazeledi Yuregi cephede, kulagi ezandaydi Fakat minarelerden ezandan hemen once farkli bir ses duyuldu Aziziye Tabyalarir17;nin dusman eline gectigi, askerlerin cogunun sehit oldugu ilân ediliyordu

Cok dinleyemedi Nene Hatun Cocugunu optu, kokladi; r0;Nâzimr17;im seni bana Allah verdi, ben de seni yine Or17;na emanet ediyorumr1; dedi Eline satirini ve sehit agabeyinin tufegini aldigi gibi tabyalara dogru kosmaya basladi

Tabyalarda mevzilenmis ceteler ve dusman askerleri, kendilerine dogru akmakta olan iman ordusu karsisinda sanki butun Anadolu uzerlerine geliyormus gibi hissettiler Baslarindaki subayin r0;Ates serbest!r1; emriyle namlular birbiri ardina patlamaya basladi Ilk siralarda olanlar birer birer yere yigiliyordu; ama gelenlerin ardi arkasi kesilecek gibi degildi Dusman, hic boyle bir direnis beklemiyordu Yediden yetmise butun Erzurumlular, tabyalarin demir kapilarini bir kâgit gibi cigneyerek dusmanin icerisine dalmisti Ceteler ve dusman askerleri sel sularinda eriyen kar gibi eridi Carpisma kisa surmustu Nene Hatun, cetelerin olanca kinleriyle sokerek yere attiklari sanli bayragi dustugu yerden aldi, alnina goturdu ve gozlerinden yaslar bosanirken ait oldugu yere asti Nene Hatun ve kahraman Anadolu insaninin o sabah baslattiklari mucadele, dusman, vatan topraklarini terk edinceye kadar devam etti Iyi donanimli dusman askerlerinden tabyalar geri alindi Uc bin dusman askeri oldurulmustu Buna karsilik bin kadar sehit vardi Varsin olsundu, vatan olmadiktan sonra yasamanin ne mânâsi vardi?!

Nene Hatun da omzundan yaralanmisti Ama o âdeta kendini unutmus, yarasi daha agir olanlarin yardimina kosuyordu Birkac dakika oncesine kadar cephede mermi tasiyan, askerlere su dagitan ve siper kazan kahraman kadin, simdi yerini askerlerin yaralarini saran bir hastabakiciya birakmisti

O gun Aziziye Tabyalarir17;nda, Musluman-Turk tarihinde Nene Hatunr17;la sembollesen altin bir sayfa daha acildi Allah icin can siperâne mucadele veren Safiyye ve Nesibe Hatunlarin, Ûmm-û Hiramlarin, cepheye cephane tasirken donarak sehit olan Serife Analarin, cephane arabasinin boyundurugunun bir tarafina elde kalan tek hayvanini, diger tarafina da kendisini kosarak cepheye mermi tasiyan Ayse Analarin olusturdugu altin halkaya bir kahraman kadin daha eklendi

Nene Hatunr17;un vatan icin kahramanca verdigi mucadele bu kadarla da bitmemisti O gun evde uc aylikken biraktigi oglu Nâzim ve daha sonra dogan uc oglundan ikisi, Birinci Dunya Harbir17;nde canlarini vatana feda ettiler

Ne mutlu sana Kahraman Ana Kendin gazi, ogullarin sehit
Aziziye Tabyasir17;na diktigin bayrak, bugun dalgalanmaya devam ediyor