Arkadaş Ve Arkadaşa Yardım İle İlgili Hadisler |
|
|
#1 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Arkadaş Ve Arkadaşa Yardım İle İlgili HadislerARKADAŞ 2157 - İbnu Ömer (R a) anlatıyor: "Resülullah (S a v) buyurdular ki: "İnsanlar yalnızlıktaki (mahzuru) benim kadar bilselerdi, hiçbir atlı tek başına bir gececik olsun yol yapmazdı "Buhârî, Cihâd 135; Tirmizî, Cihâd 4, (1673) ![]() 2158 - Said İbnu'l- Müseyyeb (rahimehullah) anlatıyor: "Resülullah (S a v) buyurdular ki: "Şeytan tek başına olanla, iki kişi beraber olana sıkıntı verir Eğer üç kişi olurlarsa onlara sıkıntı veremez "Muvatta, İsti'zân 36, (2, 978) ![]() 2159 - Amr İbnu Şuayb an ebîhî an ceddihi (R a) tarikinden naklediyor: "Resülullah (S a v) buyurdular ki: "Bir atlı bir şeytandır, iki atlı iki şeytandır, üç atlı bir gruptur "Muvatta, İsti'zân 25, (2, 978); Ebü Dâvud, Cihad 86, (2607); Tirmizî, Cihâd 4, (1674) ![]() 2160 - Ebü Hüreyre (R a) anlatıyor: "Resülullah (S a v) buyurdular ki: "Bir sefere üç kişi beraber çıkınca birini emîr (başkan) yapsınlar "Ebü Dâvud, Cihâd 87, (2609) ![]() ARKADAŞA YARDIM 2166 - Ebü Saîd (R a) anlatıyor: "Resülullah (S a v) buyurdular ki: "Kimin yanında fazla hayvan varsa, onu hayvanı olmayana versin Kimin de fazla azığı varsa onu azığı olmayana versin " Resülullah, bazı mal çeşitlerini bu suretle saymaya devam etti Öyle ki, bizden hiç kimsenin (yol sırasında) herhangi bir fazlalıkta hakkı olmadığı düşünvesine vardık "Müslim, Lukata 18, (1728); Ebü Dâvud, Zekât 32, (1663) ![]() 2167 - Hz Câbir (R a) anlatıyor: "Resülullah (S a v) gazveye çıkmak arzu etti ve: "Ey Muhâcir ve Ensâr topIuluğu! Kardeşlerinizden öyleleri var ki ne malları var ne de aşîretleri Herbiriniz, iki veya üç kişiyi yanına alsın" dedi " (Hz Câbir devamla der ki): "Bu tamim üzerine ben iki veya üç kişiyi yanıma aldım (Yol boyu) devemde, diğerlerinin sırası gibi benim de bir (binme) sıram vardı "2168 - Yine Hz Câbir (R a) anlatıyor: "Resülullah (S a v) yürüme sırasında geride kalır, (kafileye kavuşturmak için) zayıf hayvanı sürer, üzerindekini terkisine alır ve onlara dua ederdi "Ebü Dâvud, Cihâd 103, (2639)
|
|
|
|