Azrail Ve Hz. İdris

Azrail ve Hz İdris

Azrail ve Hz İdris

Hz İmam Muhammed Bakır (Aleyh’is Selam) Hz Peygamberin (Allah’ın selamı O’na ve Ehl-i Beyt’ine olsun) şöyle buyurduğunu naklediyor:Meleklerden birisi Allah katında bir makam sahibiydiBir kusurundan dolayı Allah (cc) onu yeryüzüne yolladıO, Hz İdris’in yanına gelerek şöyle arzetti:
Allah’ın dergahında bana şefaatçi ol

Hz İdris üç gün oruç tuttuBu üç gün oruçta iftar vakitlerinde hiçbir şey yemediÜç gece boyunca bıkıp usanmadan Allah’a ibadet ettiÜç gün ve gecenin ardından seher vakti Allah’ın dergahına o melek için şefaatçi olduAllah (cc) da onun şefaatini kabul ederek o meleği yeniden gökyüzüne çıkmasına izin verdi

Melek gökyüzüne çıkarken Hz İdris’e şöyle dedi:Bana yaptığın bu iyilikten dolayı bir arzu ve hacetini yerine getirmek isterim

Hz İdris şöyle buyurdu:Allah’tan arzum ve hacetim şudur:Ben Azrail’i görmek istiyorumOnu görürsem belki alışırımZira onu andıkça Allah’ın bana bahşettiği tüm nimetler neredeyse anlamını kaybediyor

Melek kanatlarını açarak binmesini söylediHz İdris’i birinci semaya götürdüOrada Azrail’i sordularİkinci semaya çıktığını söyledilerMelek Hz İdris’i ikinci semaya çıkardıAynı şekilde yukarı çıkarken dördüncü sema ile beşinci sema arasında şaşkınlık içindeyken gördülerMelek, Azrail’e şaşkınlığının sebebini sordu

Azrail şöyle cevap verdi:Ben, Arş’ın altında idimAllah, Hz İdris’in canını dördüncü ve beşinci sema arasında almamı emrettiŞimdi onu karşımda buldum

Hz İdris bu sözü duyunca titremeye başladı ve meleğin kanadından düştüAzrail’de hemen oracıkta canını aldıAllah (cc) şöyle buyurmaktadır: ”Biz onu yüce bir yere yükselttik”(Meryem/57)

Keşf’ul Esrar tefsirinin yazarı Hz İdris’in gökyüzüne çıkması hadisesini İbn-i Abbas ve bir grup müfessirden naklen şöyle anlatmaktadır:Hz İdris havanın sıcak olduğu bir zamanda sahraya gittiSıcaktan dolayı iyice bunalınca şöyle dedi:Ben bu sıcaklığa bir saat dayanamıyorumPeki, onu taşıyan melek onun sıcaklığına nasıl dayanıyorBu halde iken şöyle dua etti:Ey Rabbim!Güneşi taşıyan melek için onun ısısını ve ağırlığını hafiflet

Allah, Hz İdris’in o melek hakkında yaptığı duayı kabul ettiGüneşin o melek için ısı ve ağırlığını hafiflettiMelek bu durumla karşılaşınca Allah’a şöyle nida etti:Ey Rabbim! Bu hüküm nedir?Neden benim hakkımda böyle bir hükümde bulundun?

Allah şöyle buyurdu:Kulum İdris’in duasına sebep bunu yaptım

Melek şöyle dedi:Ey Rabbim!Beni onun yanına yolla ve benimle onun arasında bir dostluk sağlaİzin verilince Hz İdris’in yanına geldiHz İdris şöyle buyurdu:Senin misafir olarak gelen meleklerden olduğunu biliyorumYine de biliyorum ki Azrail’in yanında belli bir yerin varSenin sözünü kabul edecektirBenim için şefaatçi olCanımı almayı biraz ertelesinBana biraz zaman tanısın ki Allah’a ibadet edeyim ve nimetlerine şükranımı daha fazla sunayım

Melek onu kendi kanatlarına alarak gökyüzüne götürdüOnu güneşin doğduğu ufka oturttuKendiside Azrail’in yanına giderek şöyle dedi:Benim senden bir arzu ve isteğim varHz Adem’in evlatlarından ismi İdris olan bir dostum beni şefaatçi olarak sana yolladıOna biraz vakit ver

Azrail şöyle dedi:Bu benim elimde olan bir şey değilAynı şekilde mahlukların ecellerini erteleme veya öne alma diye bir şey olamazOna göre hazırlık yapsın

Azrail ömürlerin yazılı olduğu divana baktı ve şöyle dedi:Sen öyle bir adamdan bahsediyorsun ki onun ömründen geriye pek bir şey kalmamışOnun ömrü güneşin ufkunda olduğu yere kadardır

Melek şöyle dedi:O, şu an güneşin ufkunda oturuyorBen şimdi onun yanından geldim

Azrail: Dönünce onu canlı bulamayacaksın
Melek geri geldiğinde Hz İdris vefat etmişti

Veheb şöyle diyor:Hz İdris kendi döneminin en çok ibadet eden insanıydıDünyaya itina etmezSürekli cenneti arzulardıBir an bile Allah’a ibadet etmekten geri kalmazdıHer gün onun amelini gökyüzüne götürüyorlardıMelekler bile onun ibadetinin fazlalığından dolayı şaşkındılarAzrail onu görmeyi çok arzuluyorduAllah’tan Hz İdris’i ziyaret etmesi için izin istiyorduAllah ona ziyaret izni verdiAzrail insan kılığında Onu ziyaret ettiSürekli oruçlu olan Hz İdris akşam namazından sonra iftar ettiAzrail de insan kılığında ordaydıOnu da yemeğe davet etti ama o bir şey yemedi

Azrail şöyle dedi:Ben Azrail’imAllah’tan seni ziyaret etmem ve seninle sohbet etmem için izin istedim

Hz İdris senden bir hacet ve arzum var dedi

Azrail:Nedir?

Hz İdris:Benim canımı almanı istiyorum

Azrail:Bunu ancak Allah’ın emriyle yapabilirim

Allah katından kendi istiyorsa canını al diye emir geldiAzrail onun canını aldıAllah (cc) hemen Hz İdris’i diriltti

Azrail:Ey İdris!Ne gördün?

Hz İdris:Fena halde zorluklar ve dehşete düşüren azaplar gördümNeden sordun bunu?

Azrail: Hiçbir zorluk ölüm kadar zor değildirKendini iyice hazırla

Hz İdrisBaşka bir hacetim daha var sendenBeni gökyüzüne götürmeni istiyorumCennet ve cehennemi gözlerimle görmek istiyorum

Azrail, Allah’ın emriyle onu gökyüzüne götürdüHz İdris şöyle dedi:Cehennem meleklerinden cehennemin kapılarını açmalarını isteGünahkarları bekleyen çeşitli azapları görmek istiyorumKapılar açıldı

Hz İdris onları görünce zorluk ve çetinliklerinden dolayı dehşete kapılıp bayıldıKendine gelince bana cenneti de göster dediAzrail Allah’ın da izniyle cenneti de ona gösterdiHz İdris bir müddet cennette dolaştıAllah’ın oradaki nimetlerini gördüAzrail şöyle dedi:Cennetten çıkalım ve ilk yerimize dönelim

Hz İdris bir cennet ağacına sarıldı ve buradan çıkamam dedi

Azrail çıkalım artık henüz buraya yerleşme vaktin gelip ulaşmadı dedi

Allah onların arasında hükmetmesi için başka bir melek yolladıMelek gelerek neden çıkmıyorsun diye sordu

Hz İdris şöyle dedi:Allah’ın hükmü şudur ki “Her canlı ölümü tadacaktır” (Ankebut/57)Ben ölümü tattım

“Sizden bir tek kişi bile yoktur ki oraya (cehenneme) uğramasın” (Meryem/71) Ben oraya da uğradımYine Allah şöyle buyurmaktadır ”Ne de oradan (cennetten) çıkarılırlar” (Hicr/48)İşte bu delillerden dolayı ben dışarı çıkmıyorum

Allah (cc) Azrail’e şöyle vahiy etti:Benim iznimle cennete girdiBenim emrimle o artık oradan canlı olarak dışarı çıkmayacaktırBundan dolayı Allah (cc) şöyle buyurmaktadır: ”Biz onu yüce bir yere yükselttik”(Meryem/57)

(Tefsir-i Keşf’ul Esrar ve İddet’ul Ebrar c6 s56
__________________
"اِنَّآ اَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ”