Hızıra Söyle

Bediüzzaman Saidi Nursi Emirdağ veya Afyon hapishanesi'nde yatarken, bir gece Konya'nın Ladik kasabasına Ahmed Ağa'nın yanına geldi Ahmed Ağa'nın yanında o anda sadece oğlu Zekeriya vardı


Bediüzzaman tayy-i mekan ederek gelmişti Ahmed Ağa'nın odasının eşiğinde, ellerindeki kelepçeyi ve ayaklarındaki zincirleri çözdü, içeri girdi:


-Bu çıksın, dedi,

Zekeriya'dan ötürü, konuşacaklarım var


Ahmed Ağa:


-Mahzuru yok kardeşim, yabancımız değildir, oda duysun , dedi


Bediüzzaman:


-Ahmed Ağa, üstada Hızıra söyle, tahammülüm kalmadı, dedi


Ahmed Ağa:


-Olur, söyleyelim kardeşim Said, dedi


Bediüzzaman tekrar anında kelepçeyi ellerine zincirleri ayaklarına takarak geri döndü


Bir müddet sonra aynı şekilde Bediüzzaman yine geldi ve:


-Söyledin mi Ahmed Ağa? Ne oldu netice? diye sordu


Ahmed Ağa:


- Söyledim kardeşim Said, söyledim, dedi


Bediüzzaman:


-Ne dedi Üstad? diye sordu


Ahmed Ağa:


-Sabretmeni söyledi, dedi


Bediüzzaman bu cevabı alınca, bu defa kapıdan değil, pencereden çıkıp gitti Yine elleri kelepçeli, ayakları zincirli idi


Şimdi söyle bir sorulsa, hem tayy-i mekan edebiliyor, hapishaneye girip çıkabiliyor, kelepçelerini çözüp takıyor Hemde hapishaneden çıkmak için Hazreti Hızır'dan yardım istiyor Bu nasıl oluyor diye bir soru akla gelebilir


Evliyalar bu güce sahiptirler o kuvvet ve o tasarruf ellerinde var ama, izin almadan kullanamazlar İşte Bediüzzamanda o tasarruf kendisinde olduğu halde üstadı Hızır'dan izin almadan kullanamamıştır


Kaynak : Ladikli Ahmet Ağa, Mustafa Özdamar