Hiç Yokmuşlar Masalı

Bir varmış bir yokmuş diye başladı bu güzel masal Sonra birden hayal kırıklıklarının sessiz sedasız kapıyı çalmaya başladığı zamanlar geldi; sonbaharda düşen yaprakların ardından


Kaç zaman daha dayanır bu yürek! Yara almadan


Yazık oldu bu masalın sonuna Varmışlar, döndü; hiç yokmuşlar masalına


Hiç aklımdan geçmezdi; hırpalanmış bir yürek


Sonbahar mevsiminde güz yapraklarıyla birlikte ayrılırken yuvamdan, bulutlar bile ağlıyordu terk edeceğim limanda


O vakit esti bir hırçın rüzgar; aldı yüreğimi kattı oluk oluk akan yağmur sularına götürdü bilinmeyene



Bütün korkunçluklardan kaçmaya, kendine huzur dolu bir dünya kurmaya çalışan biri oldum Aksine korkunç bir hayat yaşadım bu masalda


Suçu ne kendimde buluyorum Nede başka yüreklerde Yaşanılması gerekiyormuş öğrendim; ama yokmuşlarla öğrendim


Yazan : Melodi AKÇAY