Yoruldum Artık

Yoruldum artık


Hayattan, sahte insanlardan, yalan düşlerden, yalancı gülümseyişlerden


Gündüzleri sevmiyorum işte geceleri ve gecelerin içinde kaybolmayı seviyorum o zaman kimse maske takmıyor yüzüne gecenin karanlığı çökünce şehirlerin üstüne herkes maskelerini duvara asıyor saklamıyor gerçek yüzlerini maskelere kısa bır surelıgınede olsa vedalar baslıyor gün doğumuna kadar bıle olsa

O an insanları görebiliyorum acılarını, hüzünlerini, neselerini görebiliyorum ve bende gizlemiyorum gizlenmiyorummm


İnsanların yüzündeki ifadeleri okuyabılıyorum maskeler kadar soguk değil mimikleri maskeler kadar cansız degıl duyguları acı da olsa yüzlerindeki gercek duygular cıkıyor sahtelerin yerını dogrular alıyor

Yoruldum artık


Kendi payıma düşen ölümlerden


Ölümlerin içinde yaşam savası vermekten karanlığın içinde bir ışık tutmaya calısmaktan yoruldum artık


Keşke hep çocuk kalabılseydı düşlerim bari onlar kirlenmeseydi kırılmasaydılar artık ne düşlerim var ne de düşlediklerim yanımda

Herkesten ve herseyden uzakta bır parkın kırık salıncağında kendimi eyliyorum kendime "hayatın herseye ragmen guzel olduguna daır " yalanlar soyluyorum


ve sadece geceleri seviyorum bu hayatı yalansız olduğu için



Alıntı