Kibritçi Melankolik Kızın Hayalleri 6

Kibritçi Melankolik Kızın Hayalleri 6 Yazısı - Kibritçi Melankolik Kızın Hayalleri Şule Meryem Canpolat - Şule Meryem Canpolat Yazıları

Kaybettiğimiz şeylerin, aslında kazandıklarımız olduğunu bilerek yaşamaya çalışırız çoğu zamanNe çok istemişizdir oysa gidenleri, ne çok sevmişizidirKaldırım taşlarında, etrafta bizi seyredenlere aldırmadan, hayaller kurmuşuzdur çoğumuzKibrit tanelerinin uzunluğu bile yetmemiştir, "bizi gerçek kılan" hayali mutluluklarımızaHayallerimiz ömür katığımızdır bu anlamdaOnsuz doyulmaz hayata; ne baharda, ne yazda ne de kışlarda, insanı ansızın donduran



Kibritçi melankolik kız da doyumsuz hayallerini gerçekleştirmek için büyük bir adım atmış ve köhne kaldırımlardan, yollara geçiş yapmıştı bir bakımaKış günlerinin onda bıraktığı derin yaraları ve her sevdiğinde terkedilmişliğini alıp yanına, yollara atmıştı narin bedeniniMelankolik kız yürüdükçe, yürümüştü yol da peşisıraAynı tonda ses vermişti dağlar, tüm kainat coşmuştuİnsanlar anlamasa da bazen, dağlar vardı insanı anlayan, sonra yollaralnımızdaki her bir çizgiye eş, keskin kavisler vardı


İnsan; rengini, huyunu hatta suyunu bile topraktan almıştır yüzyıllardırToprak candır, kandır onu tanıyanlarayeter ki çöl olmasın, yeter ki insanlar onu hor kullanmasınYaban ellere terkedilmeyen topraklar verimlidir bu anlamdaişlenmeye elverişlidirama bir de düşmanın eline geçmişse, üzerinden hain insanların çizmeleri seyreyleyin toprağın vaziyetinine bir çim, ne taze bir çimen topluluğuküser toprakedilmiş bir yemin gibi saklar kendinibilmez keffareti var fuzuli yapılmış yeminlerinidrak edemez; "tevbe ister, aşka bozulmayan, her bir yemin"





Kibritçi melankolik kız toprağa bakarak ders almıştı belkibelki kaldırım taşlarından usanmıştıbilinmez hangi taşkınlıkta, yola vurmuştu aşka sürgün ruhunuAşka kurduğu hayalleriyle, yollar büyümüştü gözündeimkansızlık serilmişti her milde, yüreğinesonu hiç gelmeyeceğini sandığı yollarda, dinlenmek için bir hanı düşlemişti içindeama yolda yürümekten hiç pes etmemişti

her yol hedefe varmaz belki ama, hedefe varanlar ancak yolda yürüyenlerdirbu duygularla, yola koyulmuştu kibritçi melankolik kıztüm engellere, içini morartan, kanatmalara rağmen yürüyecektiyüreğine batan dikenlerle, büyüyecektidışarıya güller, yol kenarlarına sümbüller ekecektitaş yollar, o yürüdükçe yeşerecek, çimler gibi, yemyeşil ümitler büyüyecekti yeniden

ruhunu sonbahara terkeden sarmaşıklardan, kurtulmaya ahdetmişti artıkkökü olmayan yalancı sevdalardan kurtulmaya dakendine açık, ellere sağır yürekleri dillendirmeyecekti yerli yersiz


yine de zaman zaman çok üzülüyordu melankolik kızelinin yetişmediği, masum yürekleri gördükçe, içi deliniyordukendini, kendine hapsetmiş, aşkzedeleri farkettikçe, yollar üzerine geliyordu ansızınne yapalım demekten başka çare yoktu sankisadece hayale adanmış hayaller için, "gerçeğe dönüş" yoktu sankison dakikaya kadar her şey değişebilirdi aslındabu can bu yürekte kaldıkçadüşüncelerden sıyrıldı melankolik kızaldırmadan olanlara, azimle yürüdü melankolik kız





kimbilir ne süprizler vardı yollarda, melankolik kızları bekleyen?tüm acılara rağmen, hayallerinden vazgeçmeyenhayat ümit yönüyle güzeldive hayatta kalanlar sadece, mutlu yarınlara "umut besleyenlerdi"bunu hep öyle bildi kibritçi kızsevgisizliğe inat, delice sevdi melankolik kızbelki sonları düşünmedi, belki korkuları hesap etmedi ama, cesurca sevdi melankolik kız, korkaklık bilmedi


işte yeni yolların, meçhul yılların başlangıcında, kaderine güldü kibritçi melankolik kız"kader yüzüne güldü"başına gelenleri, hezeyan bilmedikeder sayıp, olana sövmediO sevince, tam sevdiyüreğinin terkedilmişliğine aldırmadan, hayallerini erteledi


neşelenince böyle derinden, yollar bile neşelendisevince böyle içten, dağlar bile dile geldibüyüdü melankolik kızumutlar büyüdü



Şule Meryem Canpolat