Daldaki Son Gün

Daldaki Son Gün Yazısı - Daldaki Son Gün Hasan Binbuğa - Hasan Binbuğa Yazıları

Dalında kuruyan meyveler

Ah yere düşmeye inat edip de

Kuru dalda kendini avutan bu yemişler

Neden yerde olmaya yanaşmazlar ki

Yoksa toprağın bağrında, ağaca gübre olmak mıdır

Korkuları ya da endişeleri


Komşuları olan yapraklar tek tek

Salına salına yere göğsünü yaslarken,

Acaba yaşama bağlılık mıdır, o yemişleri dalda bırakan

Zannetmem ki korkuları çürümek olsun

Ya siz ne düşünüyorsunuz

Beni terslemek için, öyledir mi diyeceksiniz

Olsun bildiğinizi yapmakta serbestsiniz

Ne diyeyim ki dinleyen olmadıktan sonra

Renkleri doğayı çiçek cennetine çeviren bu varlıklar neden bu kadar güzel ki


Benimki de soru mu yağu, güzelse güzeldir; her zaman bir neden aramak da neyin nesi onlar yere inmek istemezler,bunun elbette ki makul nedenleri vardır: orada sayısız dostlarıyla günlerini gün ederler de ondan Akşamları kızıllaşan havada acıktıklarında, rüzgarın savura savura getirdiği bitki tohumlarıyla geçinir giderler Yediklerinden değil, aynen yeni doğmuş kaplan yavruları gibi, dişlerini sürterler ama ağızlarına da bir şey gitmez Zaten önemli olan doymak değildir Oynamaktan güzel doyuran var mıdır; midesi olmayan nebatatı


Üzerlerine bir de Nisan yağmuru yağarsa, kendilerini adeta kaybederler Ağacın üzerinde ortalığı birbirine katarlar yaramazlar

Arada bir uyarmadan edemez Daha tecrübeli olan ve suratı biraz asıkça olan birkaç yıllık dal ama onu dinleyen kim o yılın yeni yeşermiş olan sürgünleri de bu yaramazlarla eğlenceye dalar,boşverin der o dalı, keyfinize bakın böylece zaman geçer gider Ama mevsim gelir de hasat zamanı yaklaşırsa, birbirlerine hatıra defteri imzalayanı mı dersin, çatır çatır gülüp yeni yerler göreceğine sevinennler mi dersin, yoksa bir daha bir araya gelemeyeceğine üzülüp konuşmayanı mı dersin ağacı pazar yerine çevirirler İşte o son gün geldiğinde, hepsinde bir sessizlik, vedalaşma hüznü ortalığı kasıp kavurur Kasaya ilk konulan, arkadaşlarına öyle bir el sallar ki geride koparılmayı bekleyenler gözyaşlarına hakim olamazlar


Hasan Binbuğa