Ya Şehid Ol,Ya Gazi!

Vatan evladına
son nasihat!
1915 yılında Çanakkale zaferi kazanılmış; ve fakat savaş bütün korkunçluğuyla devam etmekteydi Her tarafta müthiş bir hengame vardı Diğer cephelere asker ve mühimmat sevki ile uğraşılmaktaydı
Bilecik İstasyonunda bir trenin tüm vagonları tarihin en parlak zaferini kazanacak olan Mehmetçiklerle hınca hınç doluydu Yağmurlu ve serin bir sonbahar gecesiydi Trenin kalkması için kampana çalınmış istasyon hareketlenmişti Sık sık çakan şimşekler yaşlı ancak dimdik duran bir Türk anasının çehresini aydınlanmaktaydı Kadıncağız saatlerdir ayakta trenin yanında bekliyordu Yağmura soğuğa aldırış bile etmiyordu Komutan merak ve hürmetini celbeden bu mübarek annemize yaklaşarak kimi uğurlamaya geldiğini sordu Söğütün Akgünlü Köyünden Mehmet Oğlu Hüseyinin kendi oğlu olduğunu ona selamet vermek için geldiğini ve kumandana oğlunu çağırmasını söylediHüseyin çağrıldı Annesinin elini öptü Bu fedâkar anne evladını bağrına basarken ona şöyle hitap eder:
Öl de köye dönme
Hüseyinim aslan oğlum benim Baban Dömekede dayın Şıpkada ağaların da sekiz ay evvel Çanakkalede şehit düştüler Bak son yongam sensin ! Minareden ezan sesi kesilecekse câmilerin kandilleri sönecekse sütüm sana haram olsun ! Öl de köye dönme ! Eğer yolun Şıpkaya uğrarsa dayının ruhuna bir Fatiha okumayı unutma ! Haydi oğul annesinin elini hürmetle öptü ve trene bindi
Bu bir Müslüman Türk annesinin evladına olan son nasihati idi
Vatan ve din sevgisinin şahlandığı bir duygu seli halini aldığı bu tablodan son derece etkilenen Kumandan Abdülkadir Bey:
Demek sizin ailenin erkekleri hep şehit oldular öyle mi? dedi Cevap enteresandır:
Yalnız bizim ailenin değil evlat bizim köyün mezarlığına 50 yıldır delikanlı gömülmedi Vatan dursun da biz hepimiz ölelim ne çıkar ! Şaşıran Abdülkadir Bey
Şimdi sizin köyünüzde hiç erkek yok mu? Cevap bu kez daha da enteresandır:
Köyümüz bütün erkek doludur; bizi beğenemediniz mi?! Hiçbir işimiz geri kalmadı Evvelce nasıl isek gene öyleyiz Bağrımıza kara taş bağladık; düşman mahvoluncaya kadar dayanacağız bana o günü göstermeden canımı almasın!
Biz de bu imanlı fedakâr ve kahraman Türk annesini rahmetle anıyor bu milletin omuzlarından şefaat ellerini ebediyyen ayırmaması için Cenabı Hakka niyaz ediyoruz

BİABD Profesyonel Futbol Disiplin KuruluŞI AYŞE

İstikbal Harbi hakkında yazılmış eserlerde göğüs göğüse çarpışmış pekçok Müslüman Türk kadınlarından bahsedilir Nene Hatun Kara Fatma Ayşe Çavuş isimleri pek sık zikredilen şahsiyetlerdir Binbaşı Ayşe de adını hep minnet duygularıyla anmamız gereken kahramanlar arasındadır Binbaşı Ayşe bizzat kendi macerasını şöyle anlatmaktadır:
Büyük harpte Kafkas Cephesinde yaralanarak ölen kocamın ve tüm vatan evlatlarının intikamını almaya and içmiştim bu fırsatı 15 Mayıs (1)335(1919)da bana verdi İzmiri Yunanlılar işgal ettiği sırada ilk mukâvemetimiz sona erip şehre Yunanlılar hâkim olunca Aydına gittim Orada faaliyete geçerek bir Kuvayı Milliye birliği teşkil edip bilâhare Nuri Çetesine katıldım Aydın muharebelerini yaptıktan sonra Koçarlıya çekildik Bu sûretle bilfiil atıldığım İstiklal Mücadelesine başından sonuna kadar iştirak ettim
İlk defa Sakaryada sol kasığımdan piyâde mermisi ile yaralandım Seyyar hastanede tedaviden sonra tekrar müfrezeme iltihak ettim Büyük Taarruzda Mürsel Paşa Fırkasına iltihak ettik Ve Ahır Dağlarından düşman gerilerine akmağa memur edildik İzmire ilk giden birlikler arasında ben de vardım Ancak bu arada misketle sol bacağım kırıldı
Binbaşı Ayşe kocasının en kıymetli birer yâdigârı olarak sakladığı ziynetlerini satarak at mavzer elbise ve çizme tedarik etmiş ve bu mücadelede derece derece terfi ederek Binbaşılığa kadar yükselmiştir

SÜREYYA SÜLÜN HANIM

İşte kahraman Türk kadınlarından bir kahraman; Milli Mücadele yıldızlarından bir yıldız daha: Süreyya Sülün HanımVanda doğmuştur Yaşadığı kasaba düşmanın korkunç zulüm ve tarruzuna maruz kalmış babası şehit olmuştur Nihayet biraraya gelen beşyüz civarında cengaver Erek kasabasında toplanarak aziz topraklarını savunmaya karar verirler Ve tabii Süreyya Sülün hanım ve üç kardeşi de bu kahramanlar meydanındadır
Yoğun bombardıman altında ilerleyerek Karaköseye gelen bu kahraman Kuvayı Milliyeciler Murat Irmağı boylarında tam bir buçuk ay düşmanla çarpıştılar Beyazıda doğru yürürken yürekler acısı bir manzara ile karşılaştılar Binlerce Türk köylüsünün işkenceler içinde can vermiş cesetlerini gördüler Bu mezalimi yapan düşmana hınçla taarruz edenlerin başında Süreyya Sülün hanım vardı
Iğdır civarında kanlı çarpışmalar oldu Düşman birlikleri çok kuvvetli ve Rusyadan devamlı surette takviye alıyordu Beşyüz yiğit yılmadan kaçmadan döğüştüler Ölüyor teslim olmuyorlardı Bu muharebede Süreyya Hanımın üç kardeşi birden şehadet şerbetini içtiler Kardeşlerinin kollarında can vermesine rağmen yılmadı ve cenk meydanını terk etmedi Kala kala dört kişi kalmışlardı Daha sonra Karaköseye çekilen Süreyya Sülün Hanım burada Ziverbey Taburuna iltihak etti Bir ara yaralandı ve Erzuruma döndü
CC selamı bereketi Rahmeti üzerinize olsun