Ateş Alev Alev İbrahimler Nerede ?

Ateş alev alev ibrahimler nerede ?

Îman; hayatın özünü, mü'minin ise gönül dokusunu ifâde eden bir mânâ çekirdeğidir Kur'an-ı Kerîm, âdeta bu çekirdeği şerh edercesine, her fırsatta îmanın ehemmiyetine dikkat çeker

Tevhid mücadelesinin anahtarı mevkiinde olan bu mefhum, ruhunu keşfetme derdine düşenlere hakîkat kapılarını aralamıştır Elbette ki, bu cevherin en aydınlık taşıyıcıları, insanlık tarihinin medâr-ı iftihar vesîlesi olan peygamberlerdir

Kur'ân-ı Kerîm vermek istediği pek çok mesajı, onlardaki imânî güzelliğin aynasında seyrettirir

Âyet-i kerîmede buyrulur:

"Gerçekten biz Eyyûb'u sabırlı (bir kul) bulmuştuk O ne güzel kuldu! Daimâ Allah'a yönelirdi (Ey Muhammed!) Kuvvetli ve basiretli kullarımız İbrahim, İshak ve Yâkub'u da an! Biz, onları özellikle âhiret yurdunu düşünen ihlâslı kimseler kıldık İsmail'i, Elyesa'ı, Zülkifl'i de an Hepsi de en hayırlı kimselerdendir" (Sâd, 44-48)

Îman deyince her peygamberi anlatmak, verdiği mücadeleden bahsetmek mümkün! Kur'ân-ı Kerîm buna yol göstermiş

Ancak îmanın hakikatine giden yolda hem kavmiyle mücadele edip, hem de can, mal ve evladıyla imtihandan geçerek tevhidi geniş bir açıda izah eden peygamber, özellikle İbrahim -aleyhisselâm-'dır Bu hâl sebebiyledir ki, Cenâb-ı Hak, ona "Halîlim" diyerek üstün bir makam vermiştir

İbrahim -aleyhisselâm-, îman imtihanlarının cenderesinde yaşamış bir peygamberdi Fakat bu imtihanların içinde en çok yüreğimize ilişen; bir yanıyla bizi anlatırken, bir yanıyla ötelere işaret ederek "ideal mü'min" tablosunu çizen

Tevekkül ve teslimiyetin âbidevî timsâli

Yakıcılığı bugüne dek uzanan zorlu bir imtihan

İbrahim -aleyhisselâm-'ın ateşle imtihanı!

Bir yanda sırf İbrahim -aleyhisselâm-'ı yok etmek hırsıyla yakılmış, semayı bile tutuşturmak istercesine yükselen dev bir ateş Bir yanda Nemrud'un yaktığı ateşi umursamayan, kendi gönül yangınlarıyla dimdik ayakta duran İbrahim -aleyhisselâm-

Kur'ân-ı Kerîm'de örnek olarak takdim edilmiş ve yoğun mesajlar taşıyan bir mü'min modeli

O vakit, manzarayı düşleyelim ve kıssanın derinliğine kısa bir yolculuk yapalım

İbrahim -aleyhisselâm- putperest bir kavim olan Keldânî kavmine gönderilmiş bir peygamberdi Kavmin hükümdarı Nemrud, ilahlığını ilân etmişti İbrahim -aleyhisselâm-, peygamberlik vazifesini yüklenmesiyle beraber putperest kavmine tebliğ etmeye başladı

Kavmi ise, inatla bâtıl inanç ve yaşayışlarında diretiyordu Ancak İbrahim -aleyhisselâm-'ın puthanedeki putları kırarak, putların acziyetini kavmine kendi dilleriyle söyletmesi, Keldani kavmini çok büyük şaşkınlığa düşürmüştü (Bkz: el-Enbiyâ, 58-67)

Bunun üzerine İbrahim -aleyhisselâm-'ı, kralları Nemrud'a götürerek hâdiseyi anlattılar

İbrahim -aleyhisselâm-'ın küfür karanlığına yaktığı îman çerağından yarasalar gibi kaçan Nemrud, onun büyük bir ateşte yakılması emrini verdi

Ateş için hazırlıklar yapıldı Şehrin ortasına, alevleri semaya ulaşan bir ateş yakıldı Bir mancınık kuruldu İbrahim -aleyhisselâm- onunla ateşe atılacaktı

İbrahim -aleyhisselâm-'ın yaktığı îman çerağına mukabil, ona bir ateş hazırlamıştı Nemrud

Küfrün ve kinin ateşini

Alevler semaya yükselirken karşısında duran bir İbrahim vardı İbrahim -aleyhisselâm-'ın göğsündeki îman ateşi ise kâinat kadardı

İşte bu tablo, dünya var olduğundan beri devam eden ve değişmeyen bir hakikat manzarasıydı Bir yol ayrımı

İbrahim -aleyhisselâm-'ın göğsündeki îman ateşi, Nemrud'un yaktığı ise küfrün nârıydı

Hâsılı, karşı karşıya duran, küfre rağmen îman, Şeytan'a rağmen Âdem, Firavun'a rağmen Mûsa'ydı

Tablo bu!

İbrahim -aleyhisselâm- mancınığın içinde Her şey Nemrud'un bir işaretine bağlı! O vakit Cebrail -aleyhisselâm- gelir ve:

"-Bir dileğin var mı?" der

"-Evet" der İbrahim -aleyhisselâm- ve: "-Fakat senden değil" diye ekler

Cebrail -aleyhisselâm-:

"-Niçin Allah'tan kurtuluş istemiyorsun?" deyince, İbrahim -aleyhisselâm- şöyle der:

"-Dost ile dostun arasına girmeyin Hâlimi o biliyor Allah bize yeter, o ne güzel vekildir"

O esnada Nemrud işaret eder Herkesin dehşet dolu bakışları arasında İbrahim -aleyhisselâm- ateşe atılır

Dikkat çekicidir Küfür, îmanı yok etmek için her zaman öyle uğraşır, öyle kin besler ki, elindeki bütün imkân ve teknolojileri kullanır Bütün halk bir olur, odun taşır, ateş yakar, mancınık koyar

Ya da deve kuşu gibi görmemeyi tercih eder Görmemek hangi hakikati söndürmüştür ki? Fakat tevhid üzere yaşamak böyle değildir

Küfür, îmanı yok etmek için her şeyi yaparken, ehl-i tevhid yalnız bir şey yapar Allah'a yönelir Bilir ki, Tek Olan'a yönelirse, her şey onun olur Yeter ki, îman kuvvetli, yöneliş de ihlâsla dolu olsun

İbrahim -aleyhisselâm-'ın bu tevekkül ve teslimiyetine mukabil, Cenâb-ı Hak katından bir emir gelir ateşe

"Ey ateş! İbrahim'e serin ve selâmet ol" (el-Enbiyâ 69)

Bu öyle bir emirdir ki, Cenâb-ı Hakk'ın şânına mahsus, fevkalâde bir hâdiseyi ardı sıra getirecektir Allah "Serin ve selamet ol" deyince ateş yakar mıydı hiç?

Her şey, O'nun emriyledir

Rûhu'l-Beyân tefsirinde bu âyet hakkında şöyle denilir:

"Bu, eşi ve benzeri görülmemiş mûcizelerdendir Çünkü bunda âdetlere aykırı bir şey vardır Eğer Allah "alâ İbrâhîme / İbrâhim üzerine" demeseydi, ateş bütün varlıklara devamlı serin ve üşütücü olarak kalacaktı

Eğer "berden / soğuk, serin" sözünden sonra "selâmen / selâmetli" demeseydi, İbrahim -aleyhisselâm- onun soğuğundan ölürdü"

Elbette ki, bu emir Cenâb-ı Hakk'ın kudretinin taşıyıcısı, varlığın öz dokusunu değiştirecek bir emirdi Bir azamet nişânesiydi

Ancak âdetullâhtaki bu istisnâlar, çok büyük bir mesaj ihtiva etmektedir Acaba İbrahim -aleyhisselâm-'ı yakmayan ateş, neyin habercisiydi?! Ateş, önüne gelen her bir şeyi yakardı oysa Ardında külden gayrı bir şey bırakmayan ateş, mağlub

İbrahim -aleyhisselâm-'ı yakmayan neydi?

Sır, İbrahim -aleyhisselâm-'ın kalbindeki îman cevheriydi İbrahim -aleyhisselâm-'ı yakmayan, tevhîd gerçeğiydi Hâsılı, İbrahim -aleyhisselâm-'ın îman gücü, Nemrud'un yaktığı küfür ateşine gâlip gelmişti

Unutmamalı, küfrün yaktığı ateş bile olsa îmanın aydınlık ve gücü karşısında yok olmaya mahkûmdur Bu hakikat değişmez! Cenâb-ı Hak, âyet-i kerîmede:

"Hak geldi, bâtıl zâil oldu Bâtıl zaten yok olmaya mahkûmdur" (el-İsrâ, 81) buyuruyor

Burada yüreğimize ulaşan mânâ yüklü bir haber var Nemrud'un yaktığı küfür ateşinin numûneleri hâlâ mevcud! İnsanlık şerrin ateş çemberiyle sarılı Kimi memnun, kimi tedirgin Sormadan edemiyoruz:

Nemrud'un ateşi hâlâ yanıyor Ya İbrahimler nerede?

* * *

"Siz insanlar arasından çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz İyiliği emreder, münkerden (kötülükten) sakındırırsınız" (el-Bakara, 143) buyruluyor

Yükümüzün ağırlığı şöyle bir hesaplaşmaya sürüklüyor yüreğimizi: Acaba îmanımız yüreğimizin ne kadar muhâsibi? İnsanlığımızı dahî bizden isteyen bir zamanın eşiğinde yaşayan bizler, hakîkaten yitiriyor muyuz îmanımızı, insanlığımızı

Yoksa bu çırpınışlar içinde yaşayanlara, küçük de olsa İbrahimî bir îman muştusu taşıyarak yangınlarını gülistâna mı çeviriyoruz? Yoksa biz de kaybolup gidiyor muyuz?

"Siz Allah'ın dinine yardım ederseniz, Allah da size yardım eder Dinde ayağınızı sabit kılar, kaydırmaz" (Muhammed, 7)

Hadisenin bütün sırrı bu âyet-i kerîmenin muhtevâsında gizli Unutmamalı Nemrud'un yaktığı ateşin yansımaları devam etse de, İbrahim -aleyhisselâm-'ın gül bahçesinin îmanî râyihası da ıtır ıtır esiyor gönlümüze

Toplumu, bir tevhid gülistanı hâline getirmek adına bir îman gayreti lâzım! Toy bir heyecan değil kastımız Ateşler içinde bile kaybolmayıp kendimizi yitirmeyeceğimize bir işaret olarak

İbrahimî bir gül dikmeliyiz, ömrümüzün safhasına

Şule Kolay