Benim Gülüm Züleyha'm Efendim..

ey benim kölesi olduğum kölem
efendisi olduğum efendim

kölensem, kalbini çaldığımdan
efendimsen, kalbimi çaldığından
ey benim Yusufluğumun Yusuf'u
aşkın yasaları da İbrani yasaları gibi
çalanı çalınana köle olarak vermiyor mu

ah efendim, efendinin kölesiyle hükmü var
boynumdaki mahfazanın içinde adım, köle hükmünce yazgılı olduğundan değil
bütün saltanatların üzerinde kendi yasalarıyla seyrettiği için aşk
kendime efendi seçtiğim için efendim

çöllerin gecesinden geldim sana yorgunum
ey aşkımın aşkı, ey sürgünlüğümün sılası
beni benden yakın bilen, sustuğum aşikâr Züleyha
ey mukabil vasfınca kendimi gördüren ayna

gözlerinde, sözün bitmediğini gördüğüm bulut gözlü
sen artık sen değilsin, ben artık ben değilim efendim

ben ki kuyulara alışkın Yusuf'um hiçbir kuyuda Züleyha'nın zenahdanında
yittiğim kadar yitmedim kalbin senin gerçek kalbin olunca
elif parmaklarla gösterdim seni yıldızlara

ben seni efendim olarak gösterdim yıldızlara
gecenin orduları tanıktı
bir daha kapandığımda secdelerde
alnımın ortasında mührünü vuran ışık
ve yazıcı melekler tanıktı doğuma

sırtrımda taşıdığım gül dalından bir çarmıh olan efendim
ölmeyi bilecek kadar seni sevdim
refakat et ölümüme, izin ver ölümüne refakat edeyim
Allah aşkına bana ölümü güllerle getir efendim

ey perçemiyle ruhumu kavrayan gece
ey yırtılan gömleğime sinen koku, yırtılan eteğine kokumu sindirdiğim
ah benim kalbimin zikri sevgili
ah en sevgiliden lütuf sevgili
ah benim mercan sarayımın sevgilisi
muhabbetimin temeli şükürdür
şükrüm ve inşirahım olan sevgili

bir sınavın oratsından yangınlarını libas edinerek
kendine yürüyen efendim
aşkının kuyusuna düşerken yükselen
ölürken dirilen efendim
içindeki özgürlüğün aydınlığı
kaç çâh-ı Yusuf'a düşen efendim
yazgıyla bozulur yazgı zannedilen şey
hakikati bilmenin de bir bedeli var
ödeyen efendim

sen gerçekleşen rüya
fenaya giden yolun sahibesi, beyhude değilmiş çöl oluşun
o en güzel kıssada bana refakat eden
ve en güzel kıssada beni yüceltmek için
kendisi düşen efendim
suret acı hissetmez
bu yanan kalp senindir bilmez misin

sen ölçülebilir mesafelerin ölçülebileceğini
boğularak, kavrularak, yanarak
öğrenen
kaç defa boğularak, kavrularak, yanarak
o kadar ki zindanıma girerken, ben bile fark etmden
sakladığım tohumun sırrında
boğularak, kavrularak, yanarak
yazgısından iffet çıkaran efendim

ey kalbimin üzerinden bir zindan geçerken
içimde bulduğum aydınlık olan efendim
hücremin penceresine kona mavi gözlü güvercin sen miydin
ki ben o saatlerde, birazcık daha acı çeksem
neden bu kadar acı çektiğimin sırrını çözebileceğim yerdeydim
bir gözyaşına sığdı bütün peygamberi acılarım
Rabbim, dedim sustum
gömleğimi yırtan Züleyha'nın üzerinde yükselirken Züleyha
sende yittim sende buldum

adımı unttum, defterlerimi yaktım
şimdi kuyuda, zindanda ve odanda olmadığım kadar
tutsağım
bir susuzluğumu yazamam şimdi bir de çilemi
bir kalp kuyuya düşerse kalp daralmaz kuyu daralır
haydi, düştüğün kuyularda kaybet beni

ah efendim
aydınlığım seni karanlıklarımda buluşumdan
hiçbir deniz nasıl çoğaldığını unutmaz
ey benim yolcum ey benim yolum
ey benim ibtidam ey benim sonum
ey benim cennet çiçeğim,
düşüme değen incikâr tanesi, peygamber terim
örselenen kalbinin kölesi ben değil miyim?

nar çiçeğim nur çiçeğim
benim çiçeğim

nergis efendim
yasemen efendim
sümbül efendim

ben Yusuf güzeliyim
benden daha güzeli gelecek, ki mutlaka
adı 'Ahmed ü Mahmud u Muhammed'dir efendim
adı gül teri gül sireti gül
Mirac'a taşıyan Burak'ın teri sarı gül olan sevgilidir efendim
ey en sevgiliden ödünç aldığım öğretilmiş isimlerin en güzeliyle
benim gülüm Züleyha'm efendim

ALINTI