Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#16 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.aleyh (A ) [ عليه ] karşı, karşıt; üzerine![]() aleyhdar (A -F ) [ عليه دار ] karşıt, zıt![]() aleyhisselâm (A ) [ عليه السلام ] selam onun üzerine olsun![]() âlî (A ) [ عالی ] yüce; yüksek![]() âlîcâh (A -F ) [ عالی جاه ] yüksek dereceli![]() âlîcenâb (A ) [ 1 [عالی جناب cömert 2 haysiyetli![]() âlihe (A ) [ آلهه ] ilahlar![]() âlîhimmet (A ) [ عالی همت ] yüce himmetli![]() âlîkadr (A ) [ عالی قدر ] saygıdeğer![]() alîl (A ) [ 1 [عليل hasta, hastalıklı, illetli 2 sakat![]() âlim (A ) [ عالم ] bilgin![]() alîm (A ) [ عليم ] çok bilen![]() âlîmakâm (A ) [ عالی مقام ] yüksek makamlı![]() âlînazar (A ) [ عالی نظر ] yüksek görüşlü![]() âlîşan (A ) [ عالی شان ] şanı yüce![]() âliye (A ) [ عاليه ] yüce, yüksek![]() aliyyülâlâ (A ) [ علی الاعلا ] en iyisi![]() Allâh (A ) [ الله ] Tanrı, Allah![]() allâme (A ) [ علامه ] büyük bilgin![]() âlû (F ) [ آلو ] erik![]() âlûbâlu (F ) [ آلوبالو ] vişne![]() âlûd (F ) [ آلود ] bulanmış, bulaşmış![]() âlûde (F ) [ آلوده ] bulanmış, bulaşmış![]() âlûdedâmen (F ) [ آلوده دامن ] iffetsiz![]() âlûdegî (F ) [ آلودگی ] bulaşma, bulaşıklık![]() âlüfte (F ) [ 1 [آلفته iffetsiz, ****** 2 alışık![]() âmâc (F ) [ 1 [آماج hedef 2 nişan tahtası![]() âmâcgâh (F ) [ آماجگاه ] nişan alınan yer![]() âmâde (F ) [ آماده ] hazır![]() âmâdegî (F ) [ آمادگی ] hazırlık![]() a'mâl (A ) [ اعمال ] davranışlar, ameller![]() âmâl (A ) [ آمال ] emeller![]() âmâl (A ) [ آمال ] emeller![]() âmâr (F ) [ 1 [آمار sayım 2 hesap![]() amd (A ) [ عمد ] kasıt![]() amden (A ) [ عمدا ] kasıtlı olarak![]() âmed (F ) [ آمد ] gelme, geliş![]() âmedşüd (F ) [ آمدشد ] geliş gidiş![]() âmedüreft (F ) [ آمدورفت ] geliş gidiş![]() âmedüşüd (F ) [ آمدوشد ] geliş gidiş![]() amel (A ) [ 1 [عمل iş 2 ishal
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#17 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.amele (A ) [ عمله ] işçi![]() amelen (A ) [ عملا ] bilfiil, işleyerek![]() amelî (A ) [ عملی ] pratik, uygulamalı![]() ameliyât (A ) [ 1 [عمليات işlemler, uygulamalar 2 ameliyat![]() ameliye(A ) [ عمليه ] işlem, uygulama![]() âmennâ (A ) [ آمنا ] diyecek bir şey yok, inandık![]() âmîhte (A ) [ آميخته ] karışık, karışmış![]() amîk (A ) [ عميق ] derin![]() âmil (A ) [ 1 [عامل yapan, işleyen 2 faktör, etken 3 vergi memuru 4 vali![]() amîm (A ) [ عميم ] yaygın![]() âmîn (A ) [ آمن ] amin![]() âminen (A ) [ آمنا ] emin olarak![]() âmir (A ) [ آمر ] emreden![]() âmirâne (A -F ) [ آمرانه ] emredercesine![]() âmiyâne (A -F ) [ عاميانه ] bayağı, avamca![]() âmm (A ) [ عام ] genel, yaygın![]() âmm (A ) [ عام ] yıl![]() amm (A ) [ عم ] amca![]() ammâ (A ) [ اما ] ama![]() ammâba’d (A ) [( امابعد ] maksada gelince![]() amme (A ) [ عمه ] hala![]() amûd (A ) [ عمود ] direk![]() amûden (A ) [ عمودا ] dikine![]() amûdî (A ) [ عمودی ] dikey![]() âmurziş (F ) [ 1 [آمرزش bağışlama, affetme![]() âmûz (F ) [ 1 [آموز öğrenen 2 öğreten![]() âmûzgâr (F ) [ آموزگار ] öğretmen![]() âmürzgâr (F ) [ آمرزگار ] bağışlayıcı, Tanrı![]() âmürziş (F ) [ آمرزش ] bağışlama![]() ân (A ) [ آن ] an![]() an (A ) [ عن ] –den, -dan![]() ân (F ) [ 1 [ان çoğul eki -ler, -lar 2 zarf yapan ek -erek, -arak![]() ân (F ) [ آن ] alım, cazibe, hava![]() an’anât (A ) [ عنعنات ] gelenekler![]() an’ane (A ) [ عنعنه ] gelenek![]() an’anevî (A ) [ عنعنوی ] geleneksel![]() ânân (F ) [ آنان ] onlar![]() anâsır (A ) [ عناصر ] unsurlar, elemanlar![]() anâsır-ı erba’a [ عناصر اربعه ] dört unsur ateş, hava, su, toprak ![]() ânât (A ) [ آنات ] anlar![]() anbean (A -F ) [ آن به آن ] her an, gittikçe![]() anber (A ) [ عنبر ] amber
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#18 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.anberbû (A -F ) [ عنبربو ] amber kokulu![]() andelîb (A ) [ عندليب ] bülbül![]() âne (F ) [ انه ] gibi anlamını verecek şekilde sıfat ve zarf yapan son ek![]() anh (A ) [ عنه ] ondan![]() anhâ (A ) [ عنها ] ondan![]() anhâ (F ) [ آنها ] onlar![]() ânî (A -F ) [ 1 [آنی bir an 2 derhal![]() ânifen (A ) [ 1 [آنفا az önce, demin 2 yukarıda![]() âniyen (A ) [ آنيا ] bir anda, der hal, o anda![]() ankâ (A ) [ عنقا ] zümrütüanka,ankarîb (A ) [ عن قریب ] yakında, yakından, çok geçmeden![]() ankasdin (A ) [ عن قصد ] kasıtlı olarak, bile bile![]() ankebût (A ) [ عنکبوت ] örümcek![]() ansamîmilkalb (A ) [ عن صميم القلب ] içtenlikle, canügönülden![]() anûd (A ) [ عنود ] inatçı![]() âr (A ) [ عار ] utanma, ar![]() ar’ar (A ) [ 1 [عرعر anırma 2 dikenli ardıç![]() ârâ (F ) [ آرا ] süsleyen![]() ârâ’ (A ) [ آراء ] oylar![]() arâ’is (A ) [ عرائس ] gelinler![]() arab (A ) [ عرب ] araparabî (A ) [ عربی ] arapça![]() arak (A ) [ 1 [عرق ter 2 rakı![]() arakçîn (A -F ) [ عرقچين ] takke kavuk altı takkesi![]() arakdâr (A -F ) [ عرقدار ] terli![]() arakıyye (A ) [ عرقيه ] derviş külahı![]() ârâm (F ) [ 1 [آرام dinlenme 2 yerleşme![]() ârâm etmek yerleşmek ârâmbahş (F ) [ آرام بخش ] dinlendiren, huzur veren![]() ârâmgâh (F ) [ 1 [آرامگاه dinlenme yeri 2 mezar![]() ârâmiş (F ) [ 1 [آرامش dinlenme 2 huzur![]() ârâste (F ) [ آراسته ] süslenmiş, süslü![]() ârâyiş (F ) [ 1 [آرایش süs 2 süslenme![]() araz (A ) [ 1 [عرض işaret, belirti 2 tesadüf![]() arâzî (A ) [ اراضی ] yerler, arazi
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#19 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.arbede (A ) [ عربده ] kavga![]() arbedecû (A -F ) [ عربده جو ] kavgacı![]() ard (F ) [ آرد ] un![]() ardbîz (F ) [ آردبيز ] elek![]() arefe (A ) [ عرفه ] arife, bayramdan önceki gün![]() ârız (A ) [ 1 [عارض yanak 2 gelen 3 engel![]() ârızî (A ) [ عارضی ] geçici![]() ârî (A ) [ 1 [عاری çıplak 2 uzak, uzakta, soyutlanmış![]() ârî (F ) [ آری ] evet![]() ârif (A ) [ عارف ] bilen, arif, irfan sahibi![]() âriyyet (A ) [ عاریت ] ödünç![]() arîz (A ) [ عریض ] geniş, genişlemesine![]() arman (F ) [ 1 [آرمان özlem sıkıntı![]() arsa (A ) [ عرصه ] yer, meydan![]() arş (A ) [ 1 [عرش gök 2 taht 3 çardak![]() arşa (A ) [ عرشه ] güverte![]() arûs (A ) [ ] gelin![]() arz (A ) [ 1 [ارض yer 2 dünya, yeryüzü![]() arz (A ) [ 1 [عرض genişlik, en 2 enlem![]() arz (A ) [ عرض ] sunma, arzetme![]() arzan (A ) [ ارضا ] enine, genişliğine![]() arzıhâl (A ) [ ارض حال ] dilekçe![]() ârzû (F ) [ آرزو ] istek, heves![]() asâ (A ) [ 1 [عصا değnek, sopa 2 derviş değneği![]() âsâ (F ) [ آسا ] gibi![]() asab (A ) [ عصب ] sinir![]() asabî (A ) [ عصبی ] sinirli![]() asabiyülmizac (A ) [ عصبی المزاج ] asabî mizaçlı![]() asabiyyet (A ) [ عصبيت ] sinirlilik![]() âsaf (A ) [ 1 [آصف vezir Hz Süleyman’ın veziri![]() asâkir (A ) [ عساکر ] askerler![]() asalet (A ) [ اصالت ] asillik![]() asamm (A ) [ اصم ] sağır![]() âsân (F ) [ آسان ] kolay![]() âsâr (A ) [ 1 [آثار izler 2 eserler![]() âsâyiş (F ) [ 1 [آسایش huzur 2 güvenlik![]() âsâyiş berkemâl [ آسایش برکمال ] her yerde huzur hakim ![]() asdika (A ) [ اصدقا ] gerçek dostlar![]() asel (A ) [ عسل ] bal![]() ases (A ) [ عسس ] gece bekçisi![]() asfer (A ) [ 1 [اصفر sarı 2 soluk benizli![]() asgar (A ) [ اصغر ] en küçük![]() asgarî (A ) [ اصغری ] en az![]() ashâb (A ) [ 1 [اصحاب dostlar, arkadaşlar 2 sahipler![]() âsım (A ) [ 1 [عاصم günahtan sakınan 2 iffetli![]() asır ba’de asır (A ) [ عصر بعد عصر ] asırlarca, yüzyıllarca![]() âsî (A ) [ 1 [عاصی isyancı 2 günahkâr![]() âsîb (F ) [ آسيب ] felaket, bela, zarar![]() asîl (A ) [ 1 [اصيل sağlam 2 soylu![]() asîlzâde (A -F ) [ اصيل زاده ] soylu çocuğu, asilzade![]() asîr (A ) [ عصير ] özsuyu, usare![]() âsitan (F ) [ آستان ] eşik![]() âsiyâ (F ) [ آسيا ] değirmen![]() âsiyâb (F ) [ آسياب ] değirmen
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#20 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.asker (A ) [ عسکر ] asker, er![]() asl (A ) [ 1 [اصل asıl 2 kök 3 gerçek![]() asla (A ) [ اصلا ] hiçbir zaman![]() aslî (A ) [ اصلی ] asıl![]() aslünesl (A -F ) [ اصل و نسل ] soy sop![]() âsmân (F ) [ آسمان ] gök, gökyüzü![]() âsmânî (F ) [ 1 [آسمانی gökyüzüne ait 2 melek 3 açık mavi![]() asnâm (A ) [ 1 [اصنام putlar 2 dilberler![]() asr (A ) [ 1 [عصر yüzyıl 2 ikindi vakti![]() asrî (A ) [ عصری ] modern![]() âstân (F ) [ 1 [آستان eşik 2 tekke![]() âstâne (F ) [ 1 [آستانه eşik 2 başkent 3 tekke 4 İstanbul![]() âster (F ) [ آستر ] astar![]() âstîn (F ) [ آستين ] yen![]() âsûde (F ) [ آسوده ] rahat, huzurlu![]() âsûdegî (F ) [ آسودگی ] huzur![]() âsûdehâtır (F -A ) [ آسوده خاطر ] gönlü rahat, huzurlu![]() âsüman (F ) [ آسمان ] gökyüzü![]() âş (F ) [ 1 [آش yemek 2 aşûre![]() âşâm (F ) [ آشام ] içen![]() aşer (A ) [ عشر ] on![]() aşere (A ) [ عشره ] onlar![]() aşhâne (F ) [ آشخانه ] mutfak![]() âşık (A ) [ عاشق ] aşık![]() âşıkân (A -F ) [ عاشقان ] aşıklar![]() âşifte (F ) [ 1 [آشفته perişan 2 iffetsiz kadın![]() âşikâr (F ) [ آشکار ] açık, belli, aşikâr![]() âşikâr etmek ortaya çıkarmak, belli etmek ![]() âşikâr olmak ortaya çıkmak, belli olmak ![]() âşikâre (F ) [ آشکاره ] açık, belli![]() âşina (F ) [ 1 [آشنا tanıdık, bildik 2 bilen![]() âşir (A ) [ عاشر ] onuncu![]() aşîr (A ) [ عشير ] onda bir![]() âşiren (A ) [ عاشرا ] onuncusu
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#21 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âşiyân (F ) [ 1 [آشيان yuva 2 ev![]() aşk (A ) [ عشق] [عشق ] aşk![]() âşkâr (F ) [ 1 [آشکار açık, belli, aşikâr![]() âşkârâ (F ) [ آشکارا ] açık, belli, aşikâr![]() âşnâ (F ) [ آشنا ] tanıdık, dost, aşina![]() âşnâyân (F ) [ آشنایان ] tanıdıklar, dostlar![]() âşnâyî (F ) [ 1 [آشنایی dostluk 2 bilme, haberdarlık![]() âşpez (F ) [ آشپز ] aşçı![]() aşre (A ) [ عشره ] on![]() âşûb (F ) [ 1 [آشوب kargaşa 2 karıştırıcı![]() âşûbengîz (F ) [ آشوب انگيز ] kargaşa çıkaran![]() âşûrâ (A ) [ عاشورا ] aşûre![]() âşüfte (F ) [ 1 [آشفته iffetsiz kadın 2 perişan![]() âşüftedil (F ) [ آشفته دل ] gönlü perişan![]() ât (A ) [ ات ] çoğul eki -ler, -lar![]() at’ime (A ) [ اطعمه ] taamlar, yiyecekler![]() atâ (A ) [ عطاء ] bağış, ihsan, bahşiş![]() atâbahş (A -F ) [ عطا بخش ] bahşiş veren, ihsanda bulunan![]() atâlet (A ) [ 1 [عطالت durgunluk 2 tembellik![]() ataş (A ) [ عطش ] susuzluk![]() atâyâ (A ) [ عطایا ] bağışlar, ihsanlar, bahşişler![]() atebât (A ) [ 1 [عتبات eşikler 2 şiîlerin ziyaret yerleri Necef, Kerbela, Kâzımiye![]() atebe (A ) [ عتبه ] eşik![]() ateh (A ) [ عته ] bunama![]() ateh getirmek bunamak ![]() âteş (F ) [ آتش ] ateş![]() âteşbâr (F ) [ آتش بار ] ateş yağdıran![]() âteşbâz (F ) [ آتشباز ] fişekçi![]() âteşdân (F ) [ 1 [آتشدان mangal 2 ocak![]() âteşdem (F ) [ آتش دم ] acı sözlü![]() âteşefrûz (F ) [ آتش افروز ] ateş yakan![]() âteşfâm (F ) [ 1 [آتش فام ateş rengi 2 kırmızı![]() âteşfeşân (F ) [ آتش فشان ] ateş saçan![]() âteşgâh (F ) [ آتشگاه ] ateşkede, ateşperest tapınağı![]() âteşgede (F ) [ آتشگده ] ateşkede, ateşperest tapınağı![]() âteşgîre (F ) [ 1 [آتش گيره maşa 2 çıra![]() âteşgûn (F ) [ آتش گون ] ateş rengi, kırmızı![]() âteşî (F ) [ 1 [آتشی ateşli 2 öfkeli, kızgın 3 acı, dokunaklı 4 cehennemlik![]() âteşîn (F ) [ 1 [آتشين ateşli 2 hararetli![]() âteşkâr (F ) [ آتش کار ] külhancı, ateşçi
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#22 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.âteşmizâc (F -A ) [ آتش مزاج ] sert mizaçlı![]() âteşpâre (F ) [ آتش پاره ] kıvılcım![]() âteşperest (F ) [ آتش پرست ] ateşe tapan, ateşperest![]() atf (A ) [ 1 [عطف eğme 2 bağlaç 3 çevirme,yöneltme![]() atfen (A ) [ عطفا ] atıfta bulunarak,atfetmek yöneltmek, vermek ![]() âtıf (A ) [ 1 [عاطف şefkatli 2 meyleden 3 bağlayan![]() âtıfet (A ) [ عاطفت ] şefkat gösterme![]() âtıfetkâr (A -F) [ عاطفتکار ] şefkat gösteren, gözeten![]() âtıl (A ) [ 1 [عاطل yararsız 2 tembel![]() âtî (A ) [ 1 [آتی gelecek![]() âtîdeki (A -T ) [ ] ilerideki, aşağıdaki, gelecek olan![]() atîk (A ) [ 1 [عتيق eski, antik 2 asil 3 özgür![]() atîka (A ) [ 1 [عتيقه eski, antik 2 asil 3 özgür![]() atîkiyyât (A ) [ عتيقيات ] arkeoloji![]() âtiye (A ) [ آتيه ] gelecek![]() âtiyen (A ) [ 1 [آتيا gelecekte 2 aşağıda görüleceği gibi![]() âtiyülbeyân (A ) [ آتی البيان ] aşağıda açıklanacak olan![]() âtiyüzzikr (A ) [ آتی الذکر ] aşağıda zikredilecek olan![]() atiyyât (A ) [ عطيات ] bağışlar, ihsanlar![]() atiyye-i seniyye [ عطيهء سنيه ] padişah tarafından verilen hediye ![]() atlas (A ) [ 1 [اطلس atlas kumaş 2 büyük harita, dünya haritası![]() atnâb (A ) [ 1 [اطناب ipler 2 çadır ipleri 3 ağaç kökleri![]() ats (A ) [ عطس ] hapşırma, aksırma![]() atse (A ) [ عطسه ] hapşırık, aksırık![]() atş (A ) [ عطش ] susuzluk![]() atşân (A ) [ عطشان ] susuz, susamış![]() attar (A ) [ عطار ] attar, baharatçı![]() attârî (A -F ) [ 1 [عطاری attarlık 2 attar dükkanı![]() atûfet (A ) [ عطوفت ] şefkat![]() avâid (A ) [ عوائد ] gelirler![]() avâkıb (A ) [ 1 [عواقب sonuçlar 2 sonlar![]() avâlim (A ) [ عوالم ] âlemler, dünyalar![]() avâm (A ) [ عوام ] halk tabakası![]() avâmil (A ) [ 1 [عوامل etkenler, faktörler![]() avâmpesend (A -F ) [ عوام پسند ] halkın beğendiği![]() avân (A ) [ اوان ] zaman![]() âvâre (F ) [ آواره ] aylak![]() âvâreser (F ) [ آواره سر ] aylak
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#23 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.avârız (A ) [ 1 [عوارض belalar 2 engeller 3 geçici vergi![]() avârif (A ) [ عوارف ] bilginler, arifler![]() âvâz (F ) [ آواز ] ses![]() âvâze (F ) [ 1 [آوازه bağırma 2 ün![]() avdet (A ) [ عودت ] geri dönüş![]() avdet etmek dönmek ![]() avene (A ) [ عونه ] yardakçılar, avene![]() âvîze (F ) [ آویزه ] asılı![]() avn (A ) [ عون ] yardım![]() avrât (A ) [ عورات ] kadınlar![]() avret (A ) [ عورت ] kadın![]() âyâ (F ) [ آیا ] acaba![]() ayân (A ) [ عيان ] açık, belli, aşikâr![]() ayâr (A ) [ عيار ] ayar![]() âyât (A ) [ آیات ] ayetler![]() ayb (A ) [ عيب ] ayıp![]() âyet (A ) [ 1 [آیت ayet 2 işaret![]() âyîn (F ) [ 1 [آیين tören 2 ayin 3 din![]() âyine (F ) [ آینه ] ayna![]() âyînhân (F ) [ آیين خوان ] ayin okuyan![]() ayn (A ) [ 1 [عين göz 2 tıpkı 3 ayın harfi![]() aynen (A ) [ عينا ] tıpkı, aynen, olduğu gibi![]() ayniyye (A ) [ 1 [عينيه taşınabilir değerli eşya 2 göz hastalıkları bölümü![]() ayniyyet (A ) [ عينيت ] aynılık![]() aynülyakîn (A ) [ عين اليقين ] kesin, kesin bilgi![]() ayş (A ) [ عيش ] yaşama, keyif alma, gününü gün etme![]() ayyâr (A ) [ 1 [عيار kurnaz 2 düzenbaz![]() ayyârî (A -F ) [ 1 [عياری kurnazlık 2 düzenbazlık
|
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi. |
|
|
#24 |
|
Prof. Dr. Sinsi
|
Osmanlı - Türkçe Sözlük A Harfi.azâb (A ) [ عذاب ] azap![]() azab (A ) [ عزب ] bekar![]() azâbengiz (A -F ) [ عذاب انگيز ] azap veren![]() âzâd (F ) [ آزاد ] özgür![]() âzâde (F ) [ آزاده ] özgür![]() âzâdî (F ) [ آزادی ] özgürlük![]() azamet (A ) [ 1 [عظمت büyüklük, ululuk 2 çalım![]() âzâr (F ) [ 1 [آزار incitme 2 inciten![]() azdâd (A ) [ اضداد ] zıtlar, karşıtlar![]() âzer (F ) [ 1 [آذر ateş 2 Âzer ayı![]() âzerâsâ (F ) [ 1 [آذرآسا ateş gibi 2 ateş rengi![]() azil (A ) [ عزل ] görevden alma![]() âzim (A ) [ عازم ] kararlı![]() azîm (A ) [ عظيم ] büyük![]() azîmet (A ) [ عزیمت ] gitme, yola çıkma![]() azimet etmek gitmek ![]() aziz (A ) [ عزیز ] değerli, saygın![]() azîzan (A -F ) [ عزیزان ] değerliler![]() azîze (A ) [ 1 [عزیزه sevgili 2 saygın![]() azl (A ) [ عزل ] görevden alma![]() azm (A ) [ 1 [عزم azim 2 niyet![]() azm (A ) [ عظم ] kemik![]() âzmâyiş (F ) [ آزمایش ] deneme, sınama![]() âzmend (F ) [ آزمند ] hırslı![]() azrâ (A ) [ عذرا ] bâkire![]() azrâil (A ) [ عزدائيل ] Azrail![]() azrar (A ) [ اضرار ] zararlar![]() azulât (A ) [ عضلات ] adaleler![]() âzürde (F ) [ آزرده ] incinmiş, gücenmiş
|
|
|
|