Bir Kuyu, Bir Yusuf, Bir El Ve Dua...

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-06-2012

Bir Kuyu, Bir Yusuf, Bir El Ve Dua

BİR KUYU

Düşmüştün ya da atılmıştın karanlık kör bir kuyuya
Gören gözün görmez olmuş ışığa yoldaşken
karanlıkla sırdaş olmuşsun Sesin haykırmak ister
kelimelerin gırtlağını sıkar Geçen görmez kuyuyu
gören sezmez kuyunun Yusufunu Bütün âlem susmuştur
sanki önce karanlıkta akmaktan utanmayan
gözyaşlarının suya değen tınısı gelir kulağına
Uzun uzun dinlersin sonra konuşmak istercesine
bağırırsın ona Anlamaz derdini bu damla duymaz
seslenişini bu tını

Sonra bir ses yükselir karanlığın ürküten
yalnızlığından Titrersin bütün korkularını göz
bebeklerine kiralayarak Kuyu seni sarmak ister
sen kuyudan kurtulmak istersin Kuyu sararsa
karanlıkla nikâhlanıp ömrünü ışıksız bir zindanda
geçireceksin Bütün resimlerde tuvaline siyah
düşecek bütün kelimelerinde esmer dillenecek
bütün kapıların kara bir yalnızlığa açılacak
çırpınırsın o kuyudan kurtulmak için Tırnaklarını
parçalasa da taşların keskin yanları tırmanmaya
çalışırsın bütün arzularınla Tam ufku görmeye
ramak kala Kolunu koparır ötelerden uzanan bir el
Düşersin o kör kuyunun ömür çürüten karanlığına
Ve düştüğün yerde biter tüm umutların

BiR YUSUF

insan zamanla nasıl da yıkılırmış Nasıl ayaksız
kalır yürüyemez elsiz kalır tutunamazmış Nasıl
da tüketilirmiş bir bir sabırla ördüğün o yıllar
Yaralarından akan kanlar hayallerinin cesedini
yıkarmış Kefen diye kuyunun kör karanlığına
sarılırmış bütün ümitlerin Bütün güzel düşlerin
azaplar kabrine gömülürmüş Buymuş beklediğin onca
zamanın sana okuyacağı dua Buymuş çekilen onca
ezanın o sonsuz sefası

Yoklukmuş bütün vuslat arzularının sonu Varlık
için hangi yola çıksan ulaştığın yer hicran karası
bir hanmış içtiğin sabır şarabı yıllandıkça
değersiz sayılırmış Manasız kalırmış özene bezene
büyüttüğün o masum duygular Bütün pencerelere
ruhunu basan hafakanların perdeleri çekilir her
ranzanın köşe başlarına umutlarının intiharı
yazılırmış Buymuş beklediğin o elin heybesinden
sana düşen

Hayat anlardan ibaretmiş anlar kaybedilen
zamanlardan Kaybetmek yazılmış kitabımın bütün
sayfalarına Yaşamayı istediğim şey bir masalmış
Masalı yalnızca çocuklar yaşarmış Bizim hak
etiğimiz şey yaşamayı istediğimiz masalın kötü
kahramanı olmakmış

Alnına yazılansa Bir Kuyuda Bir Yusuf olup
karanlıkta boğulmakmış

BiR EL

Her şeyin tek sebebi Bütün ezalarına katlanılmaya
değer eşsiz mücevher Her şeyini uğruna feda
edebileceğin müstesna şaheser Bütün güzel düşlerin
yazıldığı kar beyazı tertemiz bir sayfa

Dokunduğunda yakan bıraktığında paramparça edip
bin diyara salan Azap damlası huzur ummanı
Vuslatı bıçak yarası hicranı ölümün yorgansız
yatağı Bütün uykuların uyandığı en güzel rüya
bütün rüyaların gördüğü masalsı tek kahraman Bütün
gülleri kıskandıracak kadar güzel bütün
güzellikleri yansıtacak kadar mücella bir mirat

Aşkın sernamesi gönlün hiç sönmeyen kızgın ateşi
gül yarası kan tadı huzura giden yolda aşığın son
durağı

Ey! Mahkeme kurup hâkim olan kalem kırıp azad
eden; sehpa kurup cellât olan ipten alıp ipe
salan Uzat elini ne olur ne olur kurtar beni bu
kör kuyunun karanlığından

VE DUA

Elde kalan tek sermayem Bütün yıkılmış
hayallerimi tükenmiş umutlarımı sinesine saran
rabbimin bu aciz kuluna ihsanı Ellerimin semaya
şahlanışı Semanın ötesinden gelen sonsuz bir
huzur inkârsız bir imanla vardığım kapı
dilendiğim tek avlu Âşıkla Maşukun buluştuğu o
kısa ve derin çizgi Ve işte ellerimin rabbinden
duaları:

Rabbim huzur senin gösterdiğin yoldur beni ve bizi
yolundan ayırma - (Âmin)

Rabbim o eşsiz güzellikte ki el senin o elin
yokluğunu bana yaşatma - (Âmin)

Rabbim Aşığı Maşuğundan ayrı koyup onu azap
kuyusuna salma -(Âmin )

Rabbim bize gazabını gösterip bizi cehennemin
narıyla yakma - (Âmin)

Rabbim her şeyim dediğim tek şeyime bir gün olsun
azap kılma - (Âmin)

Rabbim onun hicranıyla beni sınama - (Amin)

Rabbim biz aciz kulların dualarını eli boş geri
çevirme (Âmin)

Ertuğrul Demir

08-06-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Bir Kuyu, Bir Yusuf, Bir El Ve Dua... Bir Kuyu, Bir Yusuf, Bir El Ve Dua BİR KUYU Düşmüştün ya da atılmıştın karanlık kör bir kuyuya Gören gözün görmez olmuş ışığa yoldaşken karanlıkla sırdaş olmuşsun Sesin haykırmak ister kelimelerin gırtlağını sıkar Geçen görmez kuyuyu gören sezmez kuyunun Yusufunu Bütün âlem susmuştur sanki önce karanlıkta akmaktan utanmayan gözyaşlarının suya değen tınısı gelir kulağına Uzun uzun dinlersin sonra konuşmak istercesine bağırırsın ona Anlamaz derdini bu damla duymaz seslenişini bu tını Sonra bir ses yükselir karanlığın ürküten yalnızlığından Titrersin bütün korkularını göz bebeklerine kiralayarak Kuyu seni sarmak ister sen kuyudan kurtulmak istersin Kuyu sararsa karanlıkla nikâhlanıp ömrünü ışıksız bir zindanda geçireceksin Bütün resimlerde tuvaline siyah düşecek bütün kelimelerinde esmer dillenecek bütün kapıların kara bir yalnızlığa açılacak çırpınırsın o kuyudan kurtulmak için Tırnaklarını parçalasa da taşların keskin yanları tırmanmaya çalışırsın bütün arzularınla Tam ufku görmeye ramak kala Kolunu koparır ötelerden uzanan bir el Düşersin o kör kuyunun ömür çürüten karanlığına Ve düştüğün yerde biter tüm umutların BiR YUSUF insan zamanla nasıl da yıkılırmış Nasıl ayaksız kalır yürüyemez elsiz kalır tutunamazmış Nasıl da tüketilirmiş bir bir sabırla ördüğün o yıllar Yaralarından akan kanlar hayallerinin cesedini yıkarmış Kefen diye kuyunun kör karanlığına sarılırmış bütün ümitlerin Bütün güzel düşlerin azaplar kabrine gömülürmüş Buymuş beklediğin onca zamanın sana okuyacağı dua Buymuş çekilen onca ezanın o sonsuz sefası Yoklukmuş bütün vuslat arzularının sonu Varlık için hangi yola çıksan ulaştığın yer hicran karası bir hanmış içtiğin sabır şarabı yıllandıkça değersiz sayılırmış Manasız kalırmış özene bezene büyüttüğün o masum duygular Bütün pencerelere ruhunu basan hafakanların perdeleri çekilir her ranzanın köşe başlarına umutlarının intiharı yazılırmış Buymuş beklediğin o elin heybesinden sana düşen Hayat anlardan ibaretmiş anlar kaybedilen zamanlardan Kaybetmek yazılmış kitabımın bütün sayfalarına Yaşamayı istediğim şey bir masalmış Masalı yalnızca çocuklar yaşarmış Bizim hak etiğimiz şey yaşamayı istediğimiz masalın kötü kahramanı olmakmış Alnına yazılansa Bir Kuyuda Bir Yusuf olup karanlıkta boğulmakmış BiR EL Her şeyin tek sebebi Bütün ezalarına katlanılmaya değer eşsiz mücevher Her şeyini uğruna feda edebileceğin müstesna şaheser Bütün güzel düşlerin yazıldığı kar beyazı tertemiz bir sayfa Dokunduğunda yakan bıraktığında paramparça edip bin diyara salan Azap damlası huzur ummanı Vuslatı bıçak yarası hicranı ölümün yorgansız yatağı Bütün uykuların uyandığı en güzel rüya bütün rüyaların gördüğü masalsı tek kahraman Bütün gülleri kıskandıracak kadar güzel bütün güzellikleri yansıtacak kadar mücella bir mirat Aşkın sernamesi gönlün hiç sönmeyen kızgın ateşi gül yarası kan tadı huzura giden yolda aşığın son durağı Ey! Mahkeme kurup hâkim olan kalem kırıp azad eden; sehpa kurup cellât olan ipten alıp ipe salan Uzat elini ne olur ne olur kurtar beni bu kör kuyunun karanlığından VE DUA Elde kalan tek sermayem Bütün yıkılmış hayallerimi tükenmiş umutlarımı sinesine saran rabbimin bu aciz kuluna ihsanı Ellerimin semaya şahlanışı Semanın ötesinden gelen sonsuz bir huzur inkârsız bir imanla vardığım kapı dilendiğim tek avlu Âşıkla Maşukun buluştuğu o kısa ve derin çizgi Ve işte ellerimin rabbinden duaları: Rabbim huzur senin gösterdiğin yoldur beni ve bizi yolundan ayırma - (Âmin) Rabbim o eşsiz güzellikte ki el senin o elin yokluğunu bana yaşatma - (Âmin) Rabbim Aşığı Maşuğundan ayrı koyup onu azap kuyusuna salma -(Âmin ) Rabbim bize gazabını gösterip bizi cehennemin narıyla yakma - (Âmin) Rabbim her şeyim dediğim tek şeyime bir gün olsun azap kılma - (Âmin) Rabbim onun hicranıyla beni sınama - (Amin) Rabbim biz aciz kulların dualarını eli boş geri çevirme (Âmin) Ertuğrul Demir