Tevbe Kalbin Manevi Uyanışıdır

Tevbe, -u Zülcelal’ in çok büyük bir merhamet kapısıdır -u Zülcelal kullarına iman nimetinden sonra büyük bir nimet olan tevbe nimetini nasip etmiştir Tevbe, günahlar ve kötü alışkanlıklar üzerinden ayrılıp pişman olmuş bir kalple bir daha günah işlememeye niyet etmektir

Çünkü -u Zülcelal bir ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur: “Ey iman edenler! Kalpten samimi bir şekilde tevbe ederek ’a dönün” (Tahrim; 8)

İnsan, şeytanın sermayesi olan günahları terkederek -u Zülcelal’ e dönmelidir Çünkü kurtuluşun bundan başka çaresi yoktur Niketim -u Zülcelal başka bir ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur: “Ey Mü’minler! Hepiniz ’a tevbe ediniz ki, kurtuluşa erebilesiniz” (Nur; 31)

İnsanın tevbe etmesi, kalbinin manevi olarak uyanmasının alametidir Manevi olarak uyanmaya başlayan kimse de:

Nefsinin acizliğini hatırlayınca boynunu büker
Günahlarını hatırlayınca, hemen tevbe eder
Dünyayı hatırlayınca, düşünüp ibret alır
Ahireti hatırlayınca sevinir
-u Zülcelal’ in kudret ve azametini hatırlayınca da ürperir