Dostun Kim!

Uzun yaz günlerine rastlayan bir Ramazan gününde delikanlının canı kadayıf dolması çekmiş


Aramışlar taramışlar kadayıf bulamamışlar Oruçlunun canının çekmesi bazen aş eren kadınları bile aratır


İlle kadayıf diyormuş da delikanlı başka bir şey demiyormuş


Bak oğul demişler Bu sıcakta kurt da kuş da uykuda Kafadan akıl uçuyor sıcağın hükmüne yenilip


Canım çekti diyorsun da oruçsun unuttun mu! Nefsini terbiye edeceksin Fırın yakan yoktur Fırın yakan olmayınca kadayıfı nereden bulacağız da dolmasını yapacağız


Gel sen bu sevdadan vazgeç Buz gibi ayran, buz gibi karpuz Bu sıcakta kadayıf dolmasını yememek daha evladır


Delikanlı yok demiş ille de kadayıf


Bakmışlar söz dinlemiyor uzak mı uzak bir yeri tarif etmişler


Nasıl olsa gözünde büyür, şu sıcakta kadayıf alacağım diye kendini vurmaz yollara


Şehrin demişler girişinde Eski bir fırın vardır Orada yaşlı bir usta olacak Tek başına çalışır Hayattaysa muhakkak fırınını yakmış, kadayıfı tepsilere dökmüştür


Delikanlı ta oraya gidilir mi dememiş adresi tekrar tekrar tarif ettirip düşmüş yola


Yol uzun Hava sıcak


Kendisine verilen tarife göre bir fırının önüne gelmiş


Bakmış bacasından duman tütüyor


Tamam demiş yakmış işte usta fırını


Selam verip içeri girmiş Lakin selamını duymamış kolları sıvalı ateşin başında eğleşen usta


Delikanlı ustanın dudaklarının kıpırtısına takılmış Bir müddet seyretmiş La ilahe illallah La ilahe illallah


Dudakların kıpırtısı zikre teslim


Tekrarlamış delikanlı selamını


Üçüncü tekrarda kendisini işine mi yoksa zikre mi kaptırdığı anlaşılamayan usta nihayet duymuş delikanlının sesini


Selamını almış, bir an delikanlıya bakmış ve kadayıfları hazırlamaya zikrini çekmeye devam etmiş


Yaşlı adam tam fırının önünde


Lakin ne bir şikayet var dilinde, ne halinde bir perişanlık Sanki limonata gibi bir havada keyif ile işini yapmaya devam etmektedir


Delikanlı yaşlı adama bakmış bakmış


Yaşlı adamın kemikleri sayılabilecek kadar kuru bedenine


Sakalının beyazına ve yüzündeki o mutmain ifadeye Bir anlam verememiş Nasıl oluyor da böyle çalışmaya devam ediyor demiş


Havanın sıcaklığından bir bahis açmayı denemiş Mecbur olmasam şu ateşin başında, şu mübarek gün kendimi bunca yorar mıyım türünden bir şikayet bekleyerek


Dayı demiş hava da pek sıcak


Yaşlı adam delikanlıya kısacık bakmış Elindeki tepsiyi fırına sürerken, ya demiş öyle diyorlar


Ateş yakar Rüzgar savurur Yağmur ıslatır Kar dondurur


Ama ateş de,rüzgar da kar da Allah dostları için kendilerini bir ikram gibi sunarlar Yalnız Allah'ı dost edinenlere Allah da kainatın bütün nimetlerini kuluna dost ederek mukabele eder O zaman ateş yakmaz yağmur ıslatmaz olur


Lakin yanlış oldu sözüm Allah'ı dost edinenler değil Yalnız Allah'a kulluk edenler, yalnız Allah'tan korkanlar olmalıydı doğrusu Neden mi? Hz İbrahim bile, -ki o “Biz İbrahim'i dost edindik” iltifatına muhatap olmuştur- kulluğum aklıma gelince dostluğu unutuyorum diyerek gece gündüz kendisini ibadete vermiştir


Allah'a kul olabiliyor muyuz? İşte bütün mesele bu! Olduğumuzu söylüyorsak, öyleyse niye yelden oynaşıp duran saman çöpü misali şu dünyada tuttuğumuz yer!