Allah Halil İbrahim Bereketi Versin Deriz Ya, İşte O.

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış

Büyüğü Halil

Küçüğü ise İbrahim

Halil, evli çocuklu İbrahim ise bekarmış

Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin

Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş

Bununla geçinip giderlermiş

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı İkiye ayırmışlar

İş kalmış taşımaya

Halil, bir teklif yapmış : İbrahim kardeşim! Ben gidip çuvalları getireyim Sen buğdayı bekle Peki abi demiş İbrahim

Ve Halil gitmiş çuval getirmeye

O gidince, düşünmüş İbrahim: Abim evli, çocuklu Daha çok buğday lazım onun evine Böyle demiş ve, Kendi payından bir miktar atmış onunkine

Az sonra Halil çıkagelmiş Haydi İbrahim!

Demiş, önce sen doldur da taşı ambara Peki abi!

İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola

O gidince, Halil düşünür bu defa: Der ki: Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var Ama kardeşim bekar O daha çalışıp, para biriktirecek Ev kurup evlenecek Kendi payından atar onunkine birkaç kürek

Velhasıl , biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine Bu, böyle sürüp gider

Ama birbirlerinden habersizdirler Nihayet akşam olur Karanlık basar Görürler ki, bitmiyor buğdaylar Hatta azalmıyor bile

Hak Teala bu hali çok beğenir Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki

Günlerce taşır iki kardeş , bitiremezler Şaşarlar bu işe

Aksine çoğalır buğdayları Dolar taşar ambarları Bugün 'Bereket' denilince, bu kardeşler akla gelir Bu bereketin adı: Halil İbrahim bereketidir


MUTLULUK YAĞMURLARI ALTINDA ŞEMSİYESİZ KALMANIZ DİLEĞİYLE

xmemoli´isimli üyeden Alıntı

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış

Büyüğü Halil

Küçüğü ise İbrahim

Halil, evli çocuklu İbrahim ise bekarmış

Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin

Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş

Bununla geçinip giderlermiş

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı İkiye ayırmışlar

İş kalmış taşımaya

Halil, bir teklif yapmış : İbrahim kardeşim! Ben gidip çuvalları getireyim Sen buğdayı bekle Peki abi demiş İbrahim

Ve Halil gitmiş çuval getirmeye

O gidince, düşünmüş İbrahim: Abim evli, çocuklu Daha çok buğday lazım onun evine Böyle demiş ve, Kendi payından bir miktar atmış onunkine

Az sonra Halil çıkagelmiş Haydi İbrahim!

Demiş, önce sen doldur da taşı ambara Peki abi!

İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola

O gidince, Halil düşünür bu defa: Der ki: Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var Ama kardeşim bekar O daha çalışıp, para biriktirecek Ev kurup evlenecek Kendi payından atar onunkine birkaç kürek

Velhasıl , biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine Bu, böyle sürüp gider

Ama birbirlerinden habersizdirler Nihayet akşam olur Karanlık basar Görürler ki, bitmiyor buğdaylar Hatta azalmıyor bile

Hak Teala bu hali çok beğenir Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki

Günlerce taşır iki kardeş , bitiremezler Şaşarlar bu işe

Aksine çoğalır buğdayları Dolar taşar ambarları Bugün 'Bereket' denilince, bu kardeşler akla gelir Bu bereketin adı: Halil İbrahim bereketidir


MUTLULUK YAĞMURLARI ALTINDA ŞEMSİYESİZ KALMANIZ DİLEĞİYLE





as çok güzeldi hep merak etmişimdir büyüklerimz neden böylder diye okudukça okuyasım geldi ne güzel bişey acaba kaç günde bitirdiler

allah(cc) herkese halil ibrahim bereketi versin

çok güzeldi:a40: