Mimozamsın (Sevgiliye Mektuplar)

Canım
Kınalı kuzum,narinim,gözlerinin gömüsüne gömüldüğüm seni özledim ve oturdum yine klavyemin başına ve sana olan yangınımı,sana olan susuzluğumu anlatıyorumDile gelen tek yüreğim değil,ruhum değil,dile gelen tüm uzuvlarımBana değil klavyeme sorDile gelse bu cansız nesne o bile dayanmaz tarumar olur her parçası onun bile özü bay vermez be gün yüzlüm

Adın dert olsa /dertlerin en güzeli olurdun katlanırdım senden gelen her türlü çileye
Adın kabus olsa/düşlerin en güzeline en uzununa seninle dalardım gün bitip de dönerken geceye
Adın ölüm olsa/Azrail deseler dahi ecel in şerbetini elinden yudumlardımSon yolculuğuma senin kolunda çıkardım

Bastığın toprak olurum
İçtiğin suyun olurum
Yaz günü terlersen silip attığın mendil olurum
Konuştuğun kelamında sen iste,değil bir hiza kurduğun devrik cümlen olurum
Sen iste gönüllü kulun olurum/kölen olurum gerek yok hiçbir zincire

Sebebim ol/soluğumu kes
Tek hazanım ol sararıp düşeyim bir yaprak misali dizlerinin dibine
Engin maviliklerde uçan,karayı gösteren martım ol
Denizde,pusulam
Gemide dümenim ol
Cesaret veren içimin hiç susmayan sesi ol
Beni istersen çocuk say gülüp geç/
Madem öyle oynadığım lego ol ve kurayım, bozayım seni
Her seferinde yine,yeniden keşfedeyim ben hep seni yanımda göreyim

Gitme/git desem de gitme hiç olur mu
Vazgeç desem de sakın beni terk etme
Benliğim olursun/nefesim olursun
Daha ne diyeyim can olursun/can
Baharım olursun /her bir dalımda çiçeğe durursun
Umudum olursun ve sen yoksan /ölümüm olursun…
Ama seni nefes diye her çekişimde biraz daha ben olursun
Beni yüreğimden sayfa, sayfa okursun
Bahar dalımsın,mimozamsın
Hadi aç sürgünlerini seninle bahar sarıya boyansın
Savur polenlerini dört bir yana
Çünkü,sen mimozamsın sarı sarı çiçeklerinle baharıma açansın