Düştüm Cümlelerimden....Susuyorum...

Düştüm cümlelerimdenSusuyorumSusuzluÄŸuma can ver nefesinle…”


Katransı bir geceden sonra “ gül “ doÄŸumlarına ÅŸahit yüreÄŸimle akıyorum satırlara AÄŸustos ayazlarına maruz kalmış kalemimi kıyılarında umut dalgalarına vuruyorumSusuzum biliyorsun Ve bir o kadar uykusuzumGiydir gözlerini Harami karanlığı gözlerimeDudaklarım çölleÅŸmiÅŸ Vur bulutların nemini senli cümlelerimin benli boylarınaDurma öyleKaldır başını (son) baharlardan Topla gülüşlerini vadesi dolmamış zamandan Sancıları baÄŸladım yüreÄŸimin yamalarına Karanlıklarda kaldım Susuzluktan çatlıyor yüreÄŸim ÇölleÅŸmiÅŸ topraklarıma “ susmalarınla “ düşYaÄŸ üzerime bulut bulutSal üzerine ıslak kirpiklerini Savur gölgelerini delice baÄŸrı yanık göğsüme EÄŸ başını göğsümün kanayan yanınaSesini aç yüreÄŸiminDuy yüreÄŸimin kuruyan çığlıklarınıHadi sevgiliSusuzluÄŸuma yürek susuÅŸlarınla can ver GeleceÄŸime bin kurÅŸun sıkan kuraklığa inat sözlerim ol nadasa bırakılmış dudaklarımdaDua dua savrul yalnızlıktan kavrulmuÅŸ denizlerime Varlığınla düş susuzluÄŸuma


“ Mülteciyim zamansızlığın…Adressizim…Kıyılarında yaÅŸamama izin ver…”


Sınır dışı hallerimi bilirsin sen Kovulmalarımı, imla bozukluklarımıMülteciyim zamansızlığın Adımlarımı çektim adreslerimdenBir bavulu bile doldurmayan ömür sahifemi düştüm satırlardanAdressizim Hayat yekun yetersiz Bakiyelerim hep karanlığa bölünüyor Menzilim hiçlik iken sen tut beni Ve öyle bir sev ki beni; ölüm bile hayran kalsın sevdana Züleyha’nın Yusuf’u sevdiÄŸi gibi sev gibiGözünü karatKapat perdeleriniBenden baÅŸka göz bilme Adımdan baÅŸka hiçbir cümleyi alma dudaklarınaAvuçlarına yasla uykusuz gözlerimiÖyle bir sev ki; Leyla gibi savur dudaklarından beni mim``siz çöllerineSusuz bırak beniKurusun geçmiÅŸimYeter ki senin yanında olsun son nefesimSırtlan beni geleceÄŸimi / kız düşlerimiKimliÄŸimden soyunmuÅŸ bu adamı hüviyetine alSahiplen adressiz ellerimiYalnızlık etiketini, fiÅŸlenmiÅŸ geçmiÅŸimi, Filistin askısı gören kimliksizliÄŸimi savur tozlu raflara İçimdeki kekeme çocuÄŸu sev Åžefkatine al öznesiz cümlelerimiÄ°ki dudağından gayri bir yer bilmeyeyim Devrildim bir kez karanlığın ayak dibineYaralarım Eyyub gibi kanar Sancılarım Ä°sa gibi sabrımı yoklar…Hadi ölümle yamamadan hüviyetsizliÄŸimi al beni cümlelerineBen susayım Kapat üzerimi sesli kelimelerinleDizlerim kan revan Köklerim ise ağıt figanKapındayımKıyılarındayımDağınÄ ±klığımı , yarımlığımı sen TAMAMLA Ve sonra her ÅŸeye göğsünü gerip benim sende YAÅžAMAMA izin ver



“ Sürgüle KapılarınıÖrt üzerine UmutlarınıSen ve BenBiz’iz artık”


Beni ve seni biz yaptığın için diline kepenk vurmak isteyecek rüzgarlarBeni hayatına aldığın için karanlıklar üşüşen saçlarınaAyazlar kıyılarına dolacakKüfür kokan yangınlar zorlayacak kapılarınıSana kast edecek zaman Beni yüreğine aldın diye bıçağın keskin yüzü beklese de seni, sakın boynunu bükme kekeme gecelereRest çekecek ölümSen beni yaşat sonu ölüm ile müjdelense de susma senEteğine uzanırsa militan yüzlü karanlıkların eli sakın çekinme elini tetiğini götürmeyeVur alnı ortasından bize uzanan ayrılıkları


Korkma sakın Tek bir adım atma geriyeBu doÄŸum sancılı olsa da vakit tamam Gün; güle, karanlık, fecre gebedir…Dilin vurgun yese de topraÄŸa susmak yakışmaz sevgiliTek topraÄŸa vurulmaz kelepçe Hadi durma öyleBağır bağırabildiÄŸin kadar YaÅŸa beni gücün yettiÄŸi kadar




" Yüreğinin sesini biraz daha aç ;

Çünkü hiçbir “ gül “ topraksız

Hiçbir hayat “ umutsuz “ yeÅŸermemiÅŸtir"