Mehmed Hasîb Dürrî

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

MEHMED HASÎB DÜRRÎ

Gâziantep velîlerinden

1848 (H

1264) senesinde Anteb'in Karacaoğlan mahallesinde doğdu

Babası, Şam ve Mısır'da ilim tahsîl etmiş âlim bir zât olan Hacı Hâfız Ahmed Efendidir

İlim ehli bir âilenin çocuğu olarak dünyâya gelen Hasib Dürrî, küçük yaşta ilim tahsîline başladı

İyi bir medrese tahsîli gördü

Arapça ve Farsçayı çok iyi öğrendi

Şuaybzâde Ali Âkif Efendinin feyzli sohbetlerine katılarak ona talebe oldu

Ali Âkif Efendinin hoca silsilesi Abdullah-ı Dehlevî hazretlerine ulaşır

Hasîb Dürrî Efendinin ikisi matbû olmak üzere üç eseri vardır

Bunlardan Tecvîd-i Dürrî matbû değildir

Bu eser akıcı bir dille tecvid kâidelerini anlatmaktadır

İkinci eseri Zübdet-ül-Ferâiz olup, İslâm hukûkunda mîrâs taksimini anlatır

İstanbul'da basılmış olan eserin bir özelliği de yarısı manzum, yarısı nesir olmasıdır

Son eseri ise Âteş-i Sûzân'dır ve şiir risâlesidir

Hasîb Dürrî, hayâtının sonlarına doğru yakalandığı kemik vereminden kurtulamayarak 1913 (H

1332) senesinde vefât etti

Kabri Gâziantep'tedir

Hasîb Dürrî, şiirle sık sık Abdülhamîd Hanı medhederdi

Bu şiirlerinden birisi şöyledir:

Şâh-ı cihânbân Abdülhamîd Han
Rûy-ı zemini kıldı gülistân
Soyulmuştu güller bâd-ı hazândan
Olmuştu sümbül gâyet perişân

Ezhâr-ı gülşen hep tâzelendi
Oldu zamânı mânend-i nisan
Bağı cihâna geldi taravet
Her sebze oldu bir verd-i handân

Her millet ister anın bakâsın
Her fırka olmuş lütfuyla şâdân
Kadr-i maârif buldu terakkî
Baş tâcı oldu erbâb-ı irfân

Mektepler açtı her memlekette
Cümle fünûnu öğrendi sıbyân
Sorsam felekten görmüş mü eyâ
Âlemde böyle bir şâh-ı zîşân

Mehmed Hasîb Dürrî'nin tasavvuf esaslarından bahseden şiirlerinden biri:

Tarik-i Nakşibendde şart-ı evvel terk-i bid'attır
İkinci, îtikâd-ı ehl-i sünnet ve'l cemâattir
Üçüncü gaflet ile ettiği cürme edip tevbe
Maâsî semtine gitmem deyü azm ile niyyettir

Düşerse kalbine bir katre nâgeh çirk-i isyândan
Anın sabunu istiğfârdır, âbı inâbettir

Azimet râhını derpiş edip her bir umûrunda
Güzel ahlâk ile her dem tahallük istikâmettir
Bu ilmin haddi terk-ı mâsivâ, hem hubb-ı fillahdır

1) Gâziantep Evliyâları

08-02-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Mehmed Hasîb Dürrî MEHMED HASÎB DÜRRÎ Gâziantep velîlerinden 1848 (H 1264) senesinde Anteb'in Karacaoğlan mahallesinde doğdu Babası, Şam ve Mısır'da ilim tahsîl etmiş âlim bir zât olan Hacı Hâfız Ahmed Efendidir İlim ehli bir âilenin çocuğu olarak dünyâya gelen Hasib Dürrî, küçük yaşta ilim tahsîline başladı İyi bir medrese tahsîli gördü Arapça ve Farsçayı çok iyi öğrendi Şuaybzâde Ali Âkif Efendinin feyzli sohbetlerine katılarak ona talebe oldu Ali Âkif Efendinin hoca silsilesi Abdullah-ı Dehlevî hazretlerine ulaşır Hasîb Dürrî Efendinin ikisi matbû olmak üzere üç eseri vardır Bunlardan Tecvîd-i Dürrî matbû değildir Bu eser akıcı bir dille tecvid kâidelerini anlatmaktadır İkinci eseri Zübdet-ül-Ferâiz olup, İslâm hukûkunda mîrâs taksimini anlatır İstanbul'da basılmış olan eserin bir özelliği de yarısı manzum, yarısı nesir olmasıdır Son eseri ise Âteş-i Sûzân'dır ve şiir risâlesidir Hasîb Dürrî, hayâtının sonlarına doğru yakalandığı kemik vereminden kurtulamayarak 1913 (H1332) senesinde vefât etti Kabri Gâziantep'tedir Hasîb Dürrî, şiirle sık sık Abdülhamîd Hanı medhederdi Bu şiirlerinden birisi şöyledir: Şâh-ı cihânbân Abdülhamîd Han Rûy-ı zemini kıldı gülistân Soyulmuştu güller bâd-ı hazândan Olmuştu sümbül gâyet perişân Ezhâr-ı gülşen hep tâzelendi Oldu zamânı mânend-i nisan Bağı cihâna geldi taravet Her sebze oldu bir verd-i handân Her millet ister anın bakâsın Her fırka olmuş lütfuyla şâdân Kadr-i maârif buldu terakkî Baş tâcı oldu erbâb-ı irfân Mektepler açtı her memlekette Cümle fünûnu öğrendi sıbyân Sorsam felekten görmüş mü eyâ Âlemde böyle bir şâh-ı zîşân Mehmed Hasîb Dürrî'nin tasavvuf esaslarından bahseden şiirlerinden biri: Tarik-i Nakşibendde şart-ı evvel terk-i bid'attır İkinci, îtikâd-ı ehl-i sünnet ve'l cemâattir Üçüncü gaflet ile ettiği cürme edip tevbe Maâsî semtine gitmem deyü azm ile niyyettir Düşerse kalbine bir katre nâgeh çirk-i isyândan Anın sabunu istiğfârdır, âbı inâbettir Azimet râhını derpiş edip her bir umûrunda Güzel ahlâk ile her dem tahallük istikâmettir Bu ilmin haddi terk-ı mâsivâ, hem hubb-ı fillahdır 1) Gâziantep Evliyâları