Şeyh Ebû’L Hasen-İ Kerdeviyye

**Prof. Dr. Sinsi** · 08-02-2012

Şeyh Ebû’l Hasen-i Kerdeviyye, Basra’da yaşamış olan evliyanın büyüklerindendir

Doğum ve vefat tarihleri hakkında bir bilgi yoktur

Vaaz ve nasihatleri çok tesirliydi

Herkes tarafından sevilirdi

Cömertliği ve ihsanları gayri Müslimlere bile ulaşırdı

Çeşitli zamanlardaki sohbetlerinde buyurdu ki: “EY İNSAN! DİLİNİ TUT!

”

“Hayâ iki çeşittir: Dînî hayâ, Allahü teâlânın yapılmasını yasakladığı şeyleri yapmaktan duyulan hayâ utançtır

Tabiî veya nefsî hayâ ise, yapılıp yapılmamasında kişinin kendi reyine bırakılan hususlardır

Meselâ kişinin kendisine yakışmayan elbise ile sokağa çıkması, şahsî ve nefsî arzûlara dayanan hayâ, bir çeşit utanç duygusudur

”

“Kelimenin yerini hakkıyla vermeden, o kelimeyi kullanmamalısınız

Zîrâ söz, yayından çıkan bir oka benzer

İnsandan yerinde olmayan bir söz çıkarsa, insan ona mahkûm, söz insana hâkim olur

”

“Ey insan! Dilini tut ve ona kement vur

Seni sokmasın

Çünkü o bir yılandır

Kabir, kendi dillerinin kurbanlarıyla doludur

Bu kurbanlar öyle kimselerdi ki, babayiğitler bile kendileriyle karşılaşmaktan çekinirlerdi

”

“Evliyânın sohbetlerine katılmayan ve gitmeyen bir fıkıh âlimi, yenen katıksız ekmeğe benzer

”

Oğluna nasîhat ederken de buyurdu ki:

“Ey oğlum! Şunu bil ki, eski sâlih kişiler açlık yoluyla dillerine hâkim olurlardı

Şimdi evliyâ olan fakirlerin elinde ve yolunda yetişmeyen kimseler, bu yolu da bir çıkmaza soktular

Ey evlâdım! Bu yolu ehlinden öğrenmelisin

”

Şeyh Ebû’l Hasen-i Kerdeviyye hazretlerine, sevdiği bir kimse gelerek;

“Bir adam var, daima ‘Benim nefesim İsa aleyhisselâmın nefesi gibidir

O nasıl ölüleri diriltirse ben de mânevi ölüleri öyle diriltirim’ diyor” dedi

“BÖYLE SÖZLER İŞİTMEKTENSE!

”

Bu söz Ebû’l Hasen’in çok ağırına gitti

Herhangi bir kimsenin kendisini İsa aleyhisselâma benzetmesine tahammül edemedi

Çünkü o bir peygamberdi

Nasıl olur da bir kimse evliya da olsa bir peygamber gibi olabilir, ona benzetilebilirdi

Bu sözleri işiten Şeyh Ebû’l-Hasen derinden bir ah çekti ve;

“Ya Rabbi! Bana bu kadar ömür verdin, ben de bu ömürle bu zamana kadar yaşadım

Bu yaştan sonra böyle sözler işitmektense ölmeyi istiyorum” dedi

Şeyh Ebû’l Hasen, bu duayı yaptıktan sonra hemen ruhunu teslim etti

08-02-2012	#1
Prof. Dr. Sinsi	Şeyh Ebû’L Hasen-İ Kerdeviyye Şeyh Ebû’l Hasen-i Kerdeviyye, Basra’da yaşamış olan evliyanın büyüklerindendir Doğum ve vefat tarihleri hakkında bir bilgi yoktur Vaaz ve nasihatleri çok tesirliydi Herkes tarafından sevilirdi Cömertliği ve ihsanları gayri Müslimlere bile ulaşırdı Çeşitli zamanlardaki sohbetlerinde buyurdu ki: “EY İNSAN! DİLİNİ TUT!” “Hayâ iki çeşittir: Dînî hayâ, Allahü teâlânın yapılmasını yasakladığı şeyleri yapmaktan duyulan hayâ utançtır Tabiî veya nefsî hayâ ise, yapılıp yapılmamasında kişinin kendi reyine bırakılan hususlardır Meselâ kişinin kendisine yakışmayan elbise ile sokağa çıkması, şahsî ve nefsî arzûlara dayanan hayâ, bir çeşit utanç duygusudur” “Kelimenin yerini hakkıyla vermeden, o kelimeyi kullanmamalısınız Zîrâ söz, yayından çıkan bir oka benzer İnsandan yerinde olmayan bir söz çıkarsa, insan ona mahkûm, söz insana hâkim olur” “Ey insan! Dilini tut ve ona kement vur Seni sokmasın Çünkü o bir yılandır Kabir, kendi dillerinin kurbanlarıyla doludur Bu kurbanlar öyle kimselerdi ki, babayiğitler bile kendileriyle karşılaşmaktan çekinirlerdi” “Evliyânın sohbetlerine katılmayan ve gitmeyen bir fıkıh âlimi, yenen katıksız ekmeğe benzer” Oğluna nasîhat ederken de buyurdu ki: “Ey oğlum! Şunu bil ki, eski sâlih kişiler açlık yoluyla dillerine hâkim olurlardı Şimdi evliyâ olan fakirlerin elinde ve yolunda yetişmeyen kimseler, bu yolu da bir çıkmaza soktular Ey evlâdım! Bu yolu ehlinden öğrenmelisin” Şeyh Ebû’l Hasen-i Kerdeviyye hazretlerine, sevdiği bir kimse gelerek; “Bir adam var, daima ‘Benim nefesim İsa aleyhisselâmın nefesi gibidir O nasıl ölüleri diriltirse ben de mânevi ölüleri öyle diriltirim’ diyor” dedi “BÖYLE SÖZLER İŞİTMEKTENSE!” Bu söz Ebû’l Hasen’in çok ağırına gitti Herhangi bir kimsenin kendisini İsa aleyhisselâma benzetmesine tahammül edemedi Çünkü o bir peygamberdi Nasıl olur da bir kimse evliya da olsa bir peygamber gibi olabilir, ona benzetilebilirdi Bu sözleri işiten Şeyh Ebû’l-Hasen derinden bir ah çekti ve; “Ya Rabbi! Bana bu kadar ömür verdin, ben de bu ömürle bu zamana kadar yaşadım Bu yaştan sonra böyle sözler işitmektense ölmeyi istiyorum” dedi Şeyh Ebû’l Hasen, bu duayı yaptıktan sonra hemen ruhunu teslim etti