Yavuz Ve Zembilli Ali Efendi

Heybetiyle cihan Padişahlarini ürküten, dünyayi iki hükümdara dar bulan, fermanlariyla yürekleri titreten Yavuz Sultan Selim, bir İslam alimi önünde boyun bükmüş, Allah huzurunda hesap verememe endişesiyle kendi fermanini yirtmiş ve bu olayin ders olmasi için dilden dile aktarilmiştir…

Bu ibret alınacak hadisenin içeriği şöyle hikayeleştirilir…


Yavuz Sultan Selim Edirne'ye gidiyordu

Belli bir yere kadar padişahı yolcu ettikten sonra geri dönerken, devrin müftüsü Zembilli Ali Efendi, elleri arkasına bağlanmış 400 kişiye rastladı

Bunlar padişahın ipek ticaretini yasaklamasına rağmen ferman dinlemeyen tüccarlar olup, hepsi de idama mahkum edilmişti

Bunu duyan müftü efendi atını geri çevirip sürdü


Padişahın arkasından yetişti, her ikisi de at üzerindeydi

Zembilli söze başlayıp dedi ki:


"Padişahım! Gördüm ki bazı adamlar bağlamışlar… Eğer muradınız katl ise indallah helal değildir"


Yavuz Selim Han işine müdahale edilmesine çok sinirlendi, beti - benzi attı


"Mevlana! Nizam-ı Alem için insanların üçte birini katletmek helâl değil midir?" diye sordu


Müftü efendi:


"Helaldir amma, cihanın işleri bozulup, fitneler çıktığı zaman helâldir" diye karşilik verdi


Yavuz daha çok öfkelenerek, kendi emrine muhalefet etmenin en büyük fitne olduğunu söylediyse de şeyh-ül İslam, meselenin hiç te öyle olmadığını izaha çalıştı

Bu israr Yavuz'u sakinleştirecegi yerde büsbütün celallendirdi ve:


-"Ben sana dedim ya, saltanat işlerine karişmak senin vazifen degildir !" diye çıkıştı


Zembilli Ali efendi de asabileşmişti:


-"Sultanım, bu ahiret işidir Buna karışmak benim vazifemdir Eğer affederseniz, kurtulursunuz Aksi halde büyük bir ilahi cezaya müstahak olursunuz" diyerek selam bile vermeden padişahın huzurundan ayrıldı


Sultan Selim bir müddet olduğu yerde kalıp, düşünceye daldı Devlet erkanı, atlarının üstünde hayret ve dehşet içinde bekleşiyordu Yavuz Sultan, suçluların hepsini bağışladı Sonrada Şeyh-ül Islam Zembilliye bir mektup göndererek:


-"Anadolu ve Rumeli kazaskerliğini birleştirip, sana verdim

Bildim ki cümle sözünde hak üzeresin" dedi


Zembilli Ali efendi özür beyan ederek, bu büyük makam ve mansıbı kabul etmediğini bildirdi


Zira Zembilli gibi büyük alimler için ilim rütbesinin üzerinde bir başka makam yoktu Yavuz Sultan Selim gibi büyük sultanların korkacağı yegane divan da ilahi adalet divanıydı


(Türk Tarihinde Osmanlı Asırları-SAyverdi)

Zembilli Ali efendi de asabileşmişti:

-"Sultanım, bu ahiret işidir Buna karışmak benim vazifemdir Eğer affederseniz, kurtulursunuz Aksi halde büyük bir ilahi cezaya müstahak olursunuz" diyerek selam bile vermeden padişahın huzurundan ayrıldı

Sultan Selim bir müddet olduğu yerde kalıp, düşünceye daldı Devlet erkanı, atlarının üstünde hayret ve dehşet içinde bekleşiyordu Yavuz Sultan, suçluların hepsini bağışladı Sonrada Şeyh-ül Islam Zembilliye bir mektup göndererek:

-"Anadolu ve Rumeli kazaskerliğini birleştirip, sana verdim
Bildim ki cümle sözünde hak üzeresin" dedi

Zembilli Ali efendi özür beyan ederek, bu büyük makam ve mansıbı kabul etmediğini bildirdi

Zira Zembilli gibi büyük alimler için ilim rütbesinin üzerinde bir başka makam yoktu Yavuz Sultan Selim gibi büyük sultanların korkacağı yegane divan da ilahi adalet divanıydı






Mükemmel bir paylaşım,ibretle okudum ve bir kez daha böyle alimlerimize hayran kaldım