İnsan Niçin Sever

Bunu daha önceleri hiç düşünmemiştim
Ta ki senle tanışana kadar
Daha sonra bunu enine boyuna düşündüm
Hiç kimseyi sevmemiştim şimdiye kadar
Sadece seni sevdim
Olasılıklar girdi devreye İhtimaller
Onları aradan çıkarmak bütün gücümü yedi benim
Belki de biliyordum Hep böyle sürecekti bu Böyle geldiği gibi
Sonuçları hesaba katmadım senle konuşurken
Çünkü ben olay sarhoşuydum
Çok mutluydum Çok
Ama olmadı
Her güzel şeyin bir sonu olduğunu çok acı bir tecrübe sonucu öğrendim
Ne, neden, niçinlere takıldım
Her hareketinden farklı bir anlam çıkardım
Aslını öğrenmeden eleştirdim Asla öğrenemeyeceğim bişey olan aslını
Kendimde senle yüz yüze konuşacak cesareti bile bulamadım
Aslında senin reddetmenden korktum Yanına gelmekten korktuğum gibi
Kendimi duygusal hissettiğim zamanlarda oturup ağlayasım geldi
Kendimi düşündüm Ne yapacağımı düşündüm
Hiçbir şey yapamayacağımı anladım
Belki de tek özelliğim dünyada sadece bir tane benim gibi bir Hüseyin'in olmasıydı
Ama diğer insanlarda öyle değil mi?
Onlar da tekler Herkes, herkes tek
Ve bir yemin ettim
Hayatımda pek yapmadığım bir şeydir geleceğe dair yeminler etmek
Ama yaptım
Bunu senin yüzünden yaptım
Senin hasretinden yaptım
Ama senden hiç vazgeçmedim
Seni her gördüğümde içimde bir şeyler yeniden kıpırdardı
Heyecanlıydım
Gençlik ateşi diye nitelendiremedim çevremin yaptığı gibi
Çünkü ben çevrem değildim
Ben bendim