Yağmur Kız

YAĞMUR KIZ


Zamanların birinde küçücük dünyasında yüreğinin kocamanlığıyla başı dertte olan bir yağmur kız varmış Her zaman mutsuz, her zaman hüzünlüymüş


Büyük yalnızlıklar yaşarmış kalabalıkların içinde Kendi yalnızlıgında çoğullaşarak Kimsenin onu anlamadığını düşünürmüş Tek çabası hayata bir iz bırakabilmekmiş oysa Ama başaramazmış


Ve yorulur , tükenir, dağılırmış Sonra yeniden rüzgar olur eser


Yağmur olup yağarmış Geceye ay Gündüze güneş Bahara çicek olurmuş Kendi gücünün altında ezilen bir güçsüzlüğü varmış Kendi ağırlığının altında ezilirmiş Taşıyamazmış yükünü Birine yaslanma,bir

diğerine dayanma ihtiyacı duyarmış Ama herkes onun çok güçlü olduğunu düşündüğü için yardıma ihtiyacı olduğu akıllarına bile gelmezmiş En sevdiklerinin bile


Ve o mağrur kız yağmurluğuna, rüzgarlığına söz gelmesin diye başı dik ama içinde darmadağın gülümsermiş En çok kuşları kıskanırmış En çok onları severmiş Hayat ona mutluluktan uçma şansını çok gördüğü için belki


Oysa başkaları hiç bir derdinin olmadığını söylerlermiş ona


Sevgisizliğin bir dert olmadığını düşündükleri için mi?? Ama yağmur kız parayla alınamayacak şeylerin sevdasındaymış Aşkla inandığı her değer için soyunabilirmiş tüm varlığından Güzel evinden,sıcak yatağından,her rahatlığından vazgeçebilirmiş


Çünkü aşk her türlü konforu barındırır içinde Aşkta denizler beslenir duygulardan


Kuşlar öter Baharlar hüküm sürer Rüzgar ılıktır ve yağmur yumuşacık dokunur Hırslar yokturkavgalar didişmeler Bitmeyen bir kahkahadır aşk Ve dinmeyen bir çığlık Ama aşk cesaret ister Tek korkuya yer yoktur!! Dünyası küçük yüreği kocaman o yağmur kız damlalarını tüketmedi hala Hala yağıyor Ne zamana kadar yağabileceğini bilmedenYağmur Damlası