Neyse Ki Sen Varsın

Kavgalı bir dünya diyorlar, adım başı sıkıntı, gerginlik
Bir de "Stres" modası var, biliyorsunuz Herkesin ağzında bir "Stres"dir gidiyor
Ruhsal gerilimlerden bu kadar çok söz etmek de bir ruhsal gerilim değil mi? Duyuları bastırmak ne kadar yanlışsa, dertleri, sıkıntıları bu denli vurgulamak da yanlış Kocaman bir ömür var önümüzde Yaşamak ve mutlu olmak hem hakkımız, hem görevimiz
Umutsuz bir insan düşünebilirmisiniz? Herkes birşeyler düşler, birşeyler umut eder Geleceğe uzanan en ışıklı köprü "Umut"tur
Hasta, iyileşmeyi; fakir, zenginleşmeyi; tutuklu, özgürlüğü düşler
Bitkinizin çiçek vereceğinden umut kesseydiniz, onu sularmıydınız? Sevginin de paylaşabileceğine inanmasanız, sever ya da sevilirmiydiniz? Yarınları düşlemeseniz, bunca yorgunluğa, bunca derde katlanabilir miydiniz?
"Hasırcıoğlu", bu konuyu dizeler halinde şöyle işlemiş:

Elbet siyah olacak rengi gecenin
Gri bulutlarda gözyaşı, hüzün
Ve tadı olmayacak gündüzün
Neyse ki sen varsın

Burukluğu çözemediğim bilmecenin
Kıyıda soğuk, köpüklü dalgalar
Ve ince kırbacıyla amansız rüzgar
Neyse ki sen varsın

Ne büyük mutluluktur, "Neyse ki sen varsın" diyebilmek
Çocuk için anne, anne için çocuk Bir dost, sırasında Sevdiğinizi, sevildiğinizi; düşündüğünüzü ve düşünüldüğünüzü bilseniz, ılık bir güvence dolar içinize Karlar, soğuklar, fırtınalar dışarıda kalır
Gözünüzü yummasanız da, içinizde, ta içinizde bulursunuz onu
Ve fısıldarsınız kendi kendinize: "Çok şükür, sen varsın "
Yitirilen anneler, uzaktaki çocuklar, her an görülemeyen, konuşulamayan dostlar olabilir Yine de sıcak bir güvence oluşturmuşlardır içinizde
Elinizi uzatsanız, dokunacaksınızdır sanki Sevilen uzakta da olsa, sevgi yüreğinizdedir Can evinizde, sizde, sizinledir Yalnız değilsiniz artık; tüm çabanızda desteğinizdir Yaşamanızı, gülmenizi ve sevmenizi ister
Özlemle, sevgiyle, belki de umutla fısıldarsınız, haykırırsınız belki de: "Neyse ki sen varsın"

Suna TANALTAY